Persoonlijke benadering

Koning der Koningen roept mensen bij name

Misschien zouden we ons vereerd voelen als de Koningin onze naam kende. Zo'n belangrijk iemand, waarvan er maar één in Nederland is, land met I7 miljoen inwoners. Je denkt: ze heeft wel belangrijker dingen te doen dan de naam van een gewoon iemand te weten en die vervolgens te onthouden. Als je dan ook nog een onderdaan bent die niet in de pas loopt, niet alles van de Koningin zomaar direct gelooft of je bent iemand die in rouw is en daardoor niet makkelijk voor de vorstin openstaat ... De allerhoogste Koning, de Koning der Koningen kent mensen bij name. Dat was niet alleen in de tijd vóór Zijn Hemelvaart het geval, het is ook daarna zo. Kijk maar bij de bekering van Saulus. Terwijl Hij in Zijn heerlijkheid is, gezeten aan de rechterhand van Zijn Vader en met de Vader de wereld regeert, kent Hij mensen bij name. Dat maakt deze Koning mede zo bijzonder en zo groot. Wat een geweldige God is Hij.

Omzien naar zondaren
Kent Jezus als de Koning der Koningen mensen bij name, Hij blijkt ook te weten van hun omstandigheden. Die weerhouden Hem niet tot hen te komen en tot hen te spreken. Maken hun omstandigheden niet zelfs Zijn spreken tot hen nodig? Al kunnen we ons zo goed voorstellen dat Hij juist vanwege hun omstandigheden weg had mogen blijven.
Neem Zijn spreken tot Saulus. Die had vervolging van christenen op zijn geweten en was op weg naar Damascus om daar zijn verdervend werk voort te zetten. Jezus' spreken tot Hem, riep Saulus op dat pad een halt toe. Maar goed ook, dat ingrijpen van Christus. Zo zet de Koning der Koningen Zich in om zondigen een halt toe te roepen en Zijn gemeente te bewaren. Maar wat een wonder, Christus liet Saulus in leven. Hij liet hem daarin meteen proeven wat genade is: Het levenslicht niet langer verdienen en in opstandingslicht eeuwig verder mogen leven.
Naar Thomas, de ongelovige discipel zag Jezus, de Opgestane, ook om. Dus ondanks Thomas' ongeloof. Hij bleek daar helemaal van te weten. Hij bleef er niet om weg. Hij wist dat Thomas juist Jezus nodig had en gaf hem in genade dat nodige.
Hij kwam tot een ontzettend verdrietige Maria. Jezus had veel voor haar betekend. Hij had haar van demonen bevrijd. Nu dacht ze zonder Hem verder te moeten. Al had Jezus aangegeven dat Hij zou opstaan uit de dood. Hij kwam tot haar, zag om naar haar verdriet en noemde haar naam. Dat gaf haar de herkenning. Niemand kende haar naam zo, dan Hij.
Wat een troost voor mensen, die op Pasen 2007 verdriet hebben. Voor mensen die de blijdschap van het opstandingsleven niet mee kunnen maken, omdat ze zo geconfronteerd worden met de gebrokenheid door de zonde. De Koning der Koningen zIet naar ze om. Als je naam nooit meer uitgesproken wordt en nooit meer uit de mond van een geliefde klinkt, God kent hem wel. Hij wil troosten. Ik denk ook aan eenzame mensen.

Opzoeken
We zagen al dat de Koning der Koningen mensen bij name kent en naar zondaren omziet.

Wir setzen uns mit Tränen nieder
Und rufen dir im Grabe zu:
Ruhe sanfte, sanfte ruh!
Ruht, ihr ausgesognen Glieder!
Euer Grab und Leichenstein
Soli dem ängstlichen Gewissen
Ein bequemes Ruhekissen.
Und der Seelen Ruhstatt sein.
Höchst vergnügt schlummern
da die Augen ein.
Wir setzen uns mit Tränen nieder
Und rufen dir im Grabe zu:
Ruhe sanfte, sanfte ruh!

Huilend gaan wij zitten
En roepen U in het graf toe:
Rust in vrede, rust zacht.
Rust nu, uitgeputte ledenmaten.
Uw graf en uw grafsteen
Zullen voor het angstige geweten
Een aangenaam hoofdkussen
En rustplaats voor de ziel zijn.
Verzadigd sluimeren de ogen in.
Huilend gaan wij zitten
En roepen U in het graf toe:
Rust in vrede, rust zacht.

Christian Friedrich Henrici (Picander) (1729) in Joh. Seb. Bach, Matthäus Passion

We mogen en moeten er goed bij stilstaan dat Hij zelfs tot hen kwam. Hij zocht hen op, daar waar ze waren. Maria in haar verdriet zocht Hij persoonlijk op, in de tuin van Jozef van Arimathéa bij het graf. De discipel Thomas zocht Hij op in de discipelkring, toen Thomas de week later er wel bij was. De Emmaüsgangers zocht Hij op terwijl ze teleurgesteld de reis van Jeruzalem naar Emmaüs maakten. Naar Simon ging Hij, terwijl die bezig was zijn oude vissersberoep uit te oefenen. Saulus zocht Hij op, terwijl die uitgerekend op weg was om verder te zondigen.
Onvergetelijk is het voor mensen die moeiten meemaken, als onze Koningin hen te midden daarvan bezoekt. Het deed de mensen in de Bijlmerrneer ontzettend goed dat de Koningin de rampplek na de vliegtuigramp bezocht. De Koning der Koningen, nadat Hij Zijn heilswerk volbracht had en de akelige dood achter Zich gelaten had, kwam toch heel persoonlijk naar hen die leven in de schaduw van de zonde en de dood. Wij vinden het geweldig als de koningin haar laarzen aantrekt en de vuile plekken binnenstapt. Nog veel groter en geweldiger is het dat de Koning der Koningen, Jezus Christus, zo afdaalt, tot in ons zondige bestaan. Hij daalt ook na Pasen diep af. Dit tekent Zijn weg en werk ook na Pasen. Daaraan is Hij te herkennen, van vóór die tijd.

Persoonlijk
We merken zo in alles dat het er bij de Koning der Koningen richting mensen zo persoonlijk aan toe gaat. Dat merk je vandaag nog. Bij de doop van een kind, roept Hij dat kind al bij name. Soms weet je je in je leven verrassend heel persoonlijk door Hem aangesproken. Dan is de Bijbel een levend boek en geeft het een levend woord van de Levende te midden van je omstandigheden. Als je de Bijbel bijvoorbeeld leest op je ziekbed. Of Gods Woord klinkt scherp en duidelijk tot je op het moment dat je de weg van de zonde gaat. Waarom moet juist nu dit woord klinken? Dat nu juist dit in de preek wordt gezegd. Een andere keer open je de Bijbel, terwijl je op zoek bent naar de wil van God met je leven. Je moet een beslissing nemen, die van belang is voor de toekomst. Zou de Bijbel me erin helpen? Je leest de Bijbel of je dagboek. En het klikt. Blijkbaar weet de machtige God van mijn situatie af. Hij komt erin.
Soms merk je in een gesprek met een ander, dat God er zo persoonlijk bij is. Wat een troost, dat persoonlijke.
Als dit de Paasvorst tekent en dat doet het, dan mag je van dat persoonlijke van Hem ook verwachting hebben richting anderen. Bijvoorbeeld richting medemensen die wij niet of niet meer bereiken kunnen. Wij noemen heel bewust bij een ernstig zieke of stervende bijvoorbeeld diens naam, maar de ander reageert daar niet op. De Koning van Pasen is echter zoveel machtiger dan wij. Hij is de machtigste. De duivel heeft Hij overwonnen en de dood achter zich gelaten. Hij kan ook tot mensen in zulke omstandigheden spreken. Zelfs doden, die in Hem stierven, roept Hij bij zich wakker.

Wij naar Hem
Misschien zijn er mensen die zulk persoonlijk komen van de Koning der Koningen tot hen niet kennen. Misschien komt Hij toch wel, maar merk je het niet op. Dat geloof ik. Gelukkig hoeven wij niet te wachten tot Hij komt. Op grond van wat Hij op Goede Vrijdag gedaan heeft, mogen we vertrouwen dat Hij het contact met ons wil. Mede daarom hoeven we niet te wachten tot Hij komt. We mogen dankzij Goede Vrijdag naar Hem. Denk daarbij dan aan Zijn Naam: Jezus, Redder, Zaligmaker. Ga tot God in Jezus' Naam. Als je tot Hem komt, zul je vroeg of laat merken, dat Hij onze naam al kende voordat wij de Zijne leerden. Sommigen durven als zondaar niet tot deze grote Koning der Koningen te gaan. Hij is immers in Zijn heerlijkheid. Mijn stem alleen al past daar niet. Maar als ik dan zie dat Hij vanuit Zijn heerlijkheid, na Hemelvaart tot Paulus kwam, dan geven die geschiedenissen van Zijn persoonlijk komen tot zondaren, vrijmoedigheid om ook zelf tot Hem te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen