Paasgetuige: Simon Petrus
MEDITATIE: MARKUS 16:7
Doch gaat heen, zegt Zijn discipelen, en Petrus, dat Hij u voorgaat naar Galilea; aldaar zult gij Hem zien, gelijk Hij u gezegd heeft. Mattheüs, Lukas en Johannes beschrijven heel uitvoerig het wonder van Pasen, Markus doet dat kort en zakelijk. Geen melding van de doeken in het graf, ook geen brede uiteenzetting van reacties op het gebeurde. Wat wel opvalt, is de aparte vermelding van Petrus.
Als verstard staan ze aan de grond genageld. Als door een schokkende verrassing overvallen. De steen is weg. Het graf is leeg. En dan die boodschap van de jongeling: 'Hij is hier niet, ziet de plaats, waar ze Hem gelegd hebben.'
De werkelijkheid van Pasen zorgt bij de vrouwen voor verwardheid. Hoe kan het ook anders, als je van jezelf niet verder komt dan een dode Jezus in het graf. Als je het hoofdstuk van het leven van Hem en met Hem al afgesloten hebt. Maar de engel roept hen uit de verwarring wakker. Hoe? Door ze meteen erop uit te sturen om de boodschap van Pasen door te vertellen.
Apart vermeld
De vromen krijgen de opdracht om eerst aan de discipelen het grote nieuws te brengen. 'Doch gaat heen, zegt Zijn discipelen ...' Dat zij de eersten zijn, lijkt me niet zo verwonderlijk. Wist de Heiland Zich niet in het bijzonder met hen verbonden? Maar dan die aparte vermelding: ' ... en Petrus'. Waarom wordt zijn naam uitgerekend hier afzonderlijk van de discipelen genoemd? Zo op het eerste gezicht lijkt het alsof Petrus los staat van de kring van de discipelen. Dat hij er niet (langer) bij hoort. Zou je die vraag aan Petrus persoonlijk stellen, dan was ongetwijfeld zijn antwoord: 'Inderdaad, ik hoor er niet bij, want ik heb mezelf er buiten gezet.'
Wat was hij diep gevallen. De Heiland had hem nog zo gewaarschuwd: 'Simon, Simon ...' Maar blijkbaar was die waarschuwing bij hem als aan dovemansoren gericht. Hoewel, toen de haan kraaide, wist de discipel hoe laat het was. Toen was de nacht voor hem niet voorbij, maar begon die pas echt. Inktzwart. Onverzoend had hij van de Heiland afscheid genomen. Dat kostte hem de nodige tranen. De discipel was het daarom in eigen ogen niet waard dat zijn naam nog langer genoemd werd. Maar dat die voorgoed vergeten zou worden.
Dé Petrus
Is het niet des te wonderlijker dat de hemel Petrus' naam niet vergeten is? Hoor maar, de engel (en daarmee de Heere Zelf) noemt hem apart. In de grondtekst staat nadrukkelijk 'de Petrus'. Ja, het gaat om diezelfde, die ene Petrus, die zijn Meester zo vaak voor de voeten gelopen had. Die zo vaak terechtgewezen was om zijn kleingeloof. Die, toen het erop aankwam, de Heiland met een stalen gezicht verloochende en beweerde dat hij Hem niet kende. Om deze Petrus gaat het. En deze Petrus wordt hier door de Heere opgezocht. Als van de grond opgeraapt. Dat betekent niet dat Jezus straks niet op zijn verloochening terugkomt. Ook niet dat de discipel een aparte behandeling krijgt, los van zijn medediscipelen. Dus geen aparte stem uit de hemel of een bijzonder gezicht, waardoor hij de zekerheid krijgt dat hij er weer bij hoort en het wonder van Pasen ook hem geldt. 'De Heere is waarlijk opgestaan!' Dit evangelie van de opgestane Heere moet ook voor hem genoeg zijn.
Op naam
Intussen ontvangt Petrus deze boodschap wél op naam! Hoogst persoonlijk aan hem gericht. 'En Petrus ...' Als dat geen rust, troost en zekerheid geeft! Herkent u zich in de discipel? Moet ook jij belijden dat jij jezelf er door zonde buiten gezet hebt en met de verloren zoon belijden moet: 'Heere, ik ben niet waardig'? De Heere zoekt je op. Nee, denk niet te snel dat u er te slecht voor bent. Of dat jij eerst zelf de puinhopen in je leven moet hebben opgeruimd. Kijk eens naar Petrus. Onvoorwaardelijk ontvangt hij de boodschap van het evangelie. Nota bene op náám. Hoe dat kan? Het antwoord ligt in de liefde van de Opgestane. Bij het graf bleef Petrus in de verbaasdheid steken. Maar de Heiland heeft ervoor gezorgd dat hij alsnog paas- getuige is geworden. Petrus' brieven zijn ervan doorademd. Het evangelie op naam. Zo wordt het ook ons verkondigd. Op naam. Persoonlijk aan ons gericht. Zo past de Geest het toe. Opdat ook wij gelovende het leven hebben in Jezus' naam. Vervuld met de levende hoop door Zijn opstanding uit de doden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 april 2007
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 april 2007
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's