Les van bisschop Muskens

Deze maand is het feest in het bisdom Breda. De Brabantse bisschop Muskens is dan twaalfenhalfjaar op die plaats werkzaam. Nee, dat is op zich geen aanleiding voor een vermelding in deze kolommen, ook al kreeg Tiny Muskens in 1996 landelijke bekendheid, toen hij in reactie op het armoedebeleid van het eerste kabinet-Kok begrip toonde voor de arme die een broodje steelt. Zijn opmerking bracht de kerk - ten tijde van de paarse regering naar de marge gedrongen - weer even in beeld. Muskens werd door de premier uitgenodigd voor een gesprek.
Al heeft in de aprilvergadering van de synode van de Protestantse Kerk voor het eerst een bisschop het woord gevoerd, om die reden zouden we evenmin aandacht geven aan het jubileum van Muskens. Het is vanwege zijn toekomstplannen dat we over hem schrijven. Muskens zal namelijk - zo meldde hij bij de presentatie van zijn boek Opmaat tot Eeuwigheid - in februari 2008 zijn ambt neerleggen en verder gaan als 'broeder Martinus', als monnik die in zijn naam herinnert aan het kloosterleven van Luther.
Muskens ziet hierin een nieuwe invulling van zijn roeping. Hij wil het laatste deel van zijn leven 'wijden aan rust, stilte, gebed en broederschap. Ik wil God naderen, en het geheim van het leven dat hij elk van ons geeft'. Dat het hier om meer gaat dan een vrome wens, blijkt uit het feit dat de bisschop begonnen is met het weggeven van zijn bezittingen, waaronder drieduizend boeken. In zijn kamer zal slechts ruimte zijn voor een bed, een tafel, een stoel en één boekenkast. Hier geeft Muskens stof tot bezinning aan allen die meer dan overvloedig delen in de aardse goederen, die een christen mag bezitten alsof hij ze nIet heeft.
Het getuigt van karakter en innerlijke kracht als een mens keuzes maakt. Zoals die gewaardeerde bestuurder van zestig-plus, verdienstelijk bezig voor christelijke organisaties, die toch terugtrad, om in deze fase van het leven bewust bezig te zijn met het komende afscheid van het leven. Zijn godsbeeld heeft Muskens niet van Calvijn. 'We maken deel uit van die wonderlijke, niet aan tijd en ruimte gebonden scheppende energie in onze wereld en in het universum. In gelovige woorden: ik geloof dat we deel zijn van de Geest', schrijft de bisschop van Breda in zijn nieuwe boek. Het belang van voorbereiding op het levenseinde hebben Martinus en Johannes wel gemeen. In hoofdstuk 9 van Boek 3 van de Institutie schrijft Calvijn dat de Heere de Zijnen de ijdelheid van het tegenwoordige leven leert. 'Alles wat tot het goed van de wereld gerekend wordt, is onzeker, vergankelijk, ijdel, vermengd met veel kwade dingen en daardoor verdorven.' Mag ik daarom een wens doen? Ik hoop dat broeder Martinus volgend jaar de Institutie een plek geeft in die ene boekenkast op zijn kamer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen