Zendeling in Parijs

Ik ben geboren in een christelijk gezin, ik hoorde bij het volk van het verbond, waarvoor landsgrenzen niet van belang zijn. Mijn vader was ouderling in Anduze en in Montpellier. Mijn moeder is nog steeds ouderling in Montpellier. Ze zit in de uitvoerende commissie van de classis Languedoc-Cevennes en in de permanente commissie.
Mijn voorgeslacht heeft geleden onder de scheuring in 1938, waarbij de EREI en de ERF uit elkaar gegaan zijn.
Ik ben opgegroeid in de kerkelijke gemeente van Montpellier. Daar is mij als kind al de liefde tot de Heere bijgebracht. Ds. Rogier van Dyck was toen predikant bij ons, een Zuid-Afrikaan die veel verschillende talen sprak. Via hem heb ik toen al Zuid-Afrikaanse en Nederlandse broeders en zusters leren kennen.
In het begin bezochten we in die jonge gemeente, een evangelisatiepost, met vijf à tien personen de diensten in de Rue des Pins. Toen ds. Van Dyck - te vroeg - overleed, telde de gemeente zo'n zestig leden die regelmatig de dienst bezochten, inmiddels in de Rue des Augustins. Via deze ds. Van Dyck heeft God verschillende broeders tot het ambt van predikant in ons kerkverband geroepen: Pierre Vercier, François Krieger, Olivier Cayzac, Pascal Gonzales en mijzelf, plus nog anderen tot ouderling of diaken.

Openbare geloofsbelijdenis
De kerk in Montpellier bestond uit een mix van mensen met verschillende kleuren, er kwamen veel studenten en we hadden vaak gasten op doorreis.
Via ds. Johan Bloemhof, ook een Zuid-Afrikaan, die uitgezonden was voor het kinderwerk, heb ik kinderevangelisatie gedaan bij jonge kinderen. In die tijd was ook Anthony Lewin lid van de kerk in Montpellier. Hij was tevens algemeen secretaris van ons kerkverband. Het gebeurde dan ook wel eens dat wij als jongeren Lewin een handje moesten helpen om stukken voor het kerkverband postklaar te maken. Later is Lewin vele jaren als algemeen secretaris aan de faculteit in Aix verbonden geweest.
Na mijn catechisatieperiode aan de hand van de Heidelbergse catechismus, heb ik in 1986 tijdens een evangelisatiecampagne van Billy Graham besloten in de kerk van Montpellier openbare geloofsbelijdenis af te leggen. Ik ben in Montpellier blijven wonen tot ik mijn kandidaatsexamen biologie gedaan had.
Maar toen in 1992 mijn vader overleed, ben ik door God geroepen om in Aix-en-Provence theologie te gaan studeren. Veel broeders en zusters uit Nederland steunen deze faculteit. Aanvankelijk ging ik er alleen naar toe om meer te weten over Gods Woord en dat was ook wel nodig. Ik moet bekennen dat ik als arminiaan in Aix ben begonnen, maar toen ik er weer vandaan ging was ik gereformeerd geworden!

Geroepen
In de loop van de tijd heeft God mijn hart bewerkt en heeft Hij me tot het ambt van predikant geroepen door me deze vraag te stellen: 'Wil je zielen voor mij winnen?' Uit genade mocht ik daarop antwoorden: 'Ja'. Toen heb ik begrepen dat, al is studie natuurlijk noodzakelijk, het niet onze menselijke kracht of onze menselijke kwaliteiten waren, maar in de eerste plaats God Zelf Die zijn dienaren bekwaam maakt, Die hen de juiste woorden in de mond legt om  Zijn kerk aan te sporen, te bemoedigen en om te getuigen.
Nadat ik mijn vrouw Florence ontmoette en we in 1996 trouwden, deed ik mijn pastorale stage bij ds. Bernard Bordes, die zelf in de gemeente van Parijs XIIIème tot geloof gekomen is. Vervolgens nam ik een beroep aan naar de kerk van Alès, waar ik acht jaar predikant ben geweest.
Zonder me ervan bewust te zijn, heb ik al die jaren financiële steun en gebedssteun genoten van broeders en zusters uit Nederland, eerst al voor mijn studie in Aix, maar ook voor verschillende projecten waar ik in mijn studententijd en tijdens mijn predikantschap in Alès aan heb meegewerkt. Ik was namelijk lid van de nationale commissie jeugdwerk en daar organiseerden we catechisatieprojecten, sportweekenden, een kamp in Nederland. Maar ook werkte ik mee aan evangelisatieprojecten in vakantiekolonies onder kinderen in la Bécède, Grizac, les Monts d'Olmes

Naar Parijs
In 2005 kregen mijn vrouw en ik de overtuiging dat God ons ergens anders riep, namelijk in Saint-Quentin-en-Yvelines, een voorstad van Parijs. De gemeente bestaat daar dankzij de internationale zending vanuit Nederland, Amerika en Frankrijk.

Het Frans Beraad is de jaarlijkse platformvergadering van gereformeerde en reformatorische organisaties die contacten onderhouden met Frankrijk en Franstalige gebieden. Deze organisaties wisselen uit wat ze doen en stemmen zo mogelijk hulp onderling op elkaar af. Dit jaar was ds. Marc Toureille uitgenodigd om over de situatie van de kerk in en rond Parijs te vertellen. De gemeente in het centrum van Parijs, bij velen bekend onder de naam Paris XIIIème, is namelijk eind vorig jaar opgeheven, vooral omdat het aantal leden de laatste jaren erg achteruit is gegaan. Ds. Toureille heeft de pastorale zorg voor de overgebleven broeders en zusters uit Parijs Xlllème.

Het bijbelgedeelte dat ons ertoe gebracht heeft om naar Saint-Quentin te gaan is Lukas 5:1-11, met name vers 4: 'Ga naar diep water', en dat aangevuld met de zin uit Jona: 'Ga naar Ninevé, de grote stad' en ook het beeld van de twee boten uit Lukas 5:7, boten die klaarliggen om de vissen te vangen die God in zijn genade geeft.
Twee boten ... De eerste maanden in Parijs heb ik ontdekt dat, om het evangelie te kunnen verkondigen, het nodig is dat de EREI-gemeenten rond Parijs - op dit moment zijn dat alleen nog die van Massy en Saint-Quentin - elkaar opzoeken en samen gaan werken om de mensen te vangen die God in Zijn genade in deze grote stad Parijs wil roepen. Hoe heeft God ons hier naartoe gebracht? Waarom? Toen we vorig jaar in Saint-Quentin aankwamen, waren we er weliswaar van overtuigd dat God ons hier geroepen had, maar we konden deze vraag niet beantwoorden. We hadden alleen drie verzen in ons hoofd: 'Ga naar diep water' en 'Ga naar Ninevé, de grote stad' en 'Ik heb veel volk in deze stad'. Vandaag kan ik zeggen: Hij Zelf is voor ons uitgegaan.

Zendeling
Het gebied in en rond Parijs is heel divers. Je hebt Parijs-centrum, maar ook voorsteden en wijken met heel andere levensomstandigheden, zowel geografisch als demografisch. Nu we hier een jaar zijn, beseffen we dat we in de zogenoemde 'groene' voorstad van Parijs zijn terechtgekomen, een gebied waar sprake is grote economische en demografische groei, het is een nieuwe stad. In een tijdsspanne van dertig jaar is hier een grootstedelijk gebied ontstaan, dat zeven aanelkaar gegroeide steden telt met 140.000 inwoners, die allen wonen in nieuwbouwwijken, tussen de meest geavanceerde fabrieken, bossen en waar onlangs een universiteit is opgericht.
En toch blijk ik dominee te zijn in een klein stadje, Elancourt, in een gemeente die het licht van het evangelie wil laten schijnen in één wijk, Gandouget. Ik kom tot de ontdekking hoe rijk geschakeerd de gemeente is. Er zijn meer dan acht nationaliteiten vertegenwoordigd, vier leden komen uit gebieden waar Frankrijk vroeger zending bedreef. Ik merk dat mijn verhouding tot de algemene christelijke kerk en tot mijn eigen kerkverband verandert. Het voelt voor mij alsof ik als zendeling uitgezonden ben naar een evangelisatiepost die ondersteund wordt door de gemeenten in Zuid­ Frankrijk - gemeenten, die ik zo goed ken - en ook door broeders en zusters uit het buitenland, die ik nu steeds beter leer kennen.

Hart onder de riem
Ik vertel u dit niet om zo nodig over mezelf te praten, maar om te laten zien dat God trouw is jegens u. Hij is aan het werk en Hij gebruikt daarbij de banden van de gemeenschap der heiligen. Met mijn woorden heb ik u, leden van de kerken en de zendingsorganisaties in Nederland, een hart onder de riem willen steken bij al het werk dat u zo trouw doet in dienst van die ene Herder, in de algemene christelijke kerk.
Maar al te vaak gaan onze kerkelijke vergaderingen over problemen en moeilijkheden die besproken moeten worden en opgelost. Van jongsaf aan ben ik lid geweest van de EREI, ik ken de Gereformeerde Theologische Faculteit in Aix, ik ben daar zelf gevormd. Ik wil ook de moeilijkheden die we bij de verkondiging van het evangelie ondervinden niet uitvlakken. Maar met mijn getuigenis wil ik jullie bemoedigen bij de missionaire acties waar jullie je voor inzetten.

Vertaling: Janine Schaap-Hoetmer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen