GLOBAAL BEKEKEN

Bij zijn afscheid als bijzonder hoogleraar vanwege de Gereformeerde Bond in Utrecht werd prof.dr. A. de Reuver toegesproken door prof.dr. Willemien Otten namens het bestuur van de subfaculteit Godgeleerdheid en door Arnold van Campen namens de studenten. Uit beide toespraken een fragment.

• Arie, jij bent iemand die heel gemakkelijk met mensen contacten legt en daarbij zeer vriendelijk overkomt, maar tegelijk ben je niet licht te plaatsen, omdat je ontglipt aan oppervlakkige sociale definities en je daar naar mijn inschatting ook wel een klein beetje voor inspant. Toch wil dat bepaald niet zeggen en wil ik ook zeker vanmiddag niet zeggen dat je onpersoonlijk bent.
Integendeel, je bent juist zeer benaderbaar en zeer persoonlijk, zodanig zelfs dat de gehele oude faculteit Godgeleerdheid jou kende, hoewel je toch het liefst thuis in je eigen studeerkamer werkte. Wat ik vooral bijzonder knap heb gevonden en zeer heb gewaardeerd is dat je deze eigen, even bescheiden als beminnelijke positie zelfs wist in te nemen toen de Gereformeerde Bond en de (toenmalige) faculteit Godgeleerdheid anders dachten over de invoering van de bachelor-master onderwijsstructuur voor de theologie, zo rond het jaar 2000. Terwijl op hoog niveau het hoofdbestuur van de Bond behoorlijk heftig sprak met het toenmalige faculteitsbestuur Godgeleerdheid, maakten wij in de leerstoelgroep Kerkgeschiedenis constructief en con amore plannen voor de invulling van diverse nieuwe colleges. Daar zat gelukkig een mooi college in dat op jouw lijf geschreven was: 'Van Voetius tot heden', waarin je veel van je identiteit kwijt kon.
( ... ) Dat die spanningsverhouding van toen gezond is gebleven, is mede te danken aan jouw onverstoorbare loyaliteit aan de beide werelden waarin je vanuit jouw positie verkeerde.

• Wie de cursus 'Van Voetius tot heden' heeft gevolgd bij professor De Reuver moet weten dat van de twee bekende à Brakels, Theodorus en Wilhelmus, de jongste de geschiedenis is ingegaan met de erenaam Vader Brakel. Hoewel hij de zoon was, werd hij toch vader genoemd. Dat vanwege zijn pastorale, bevindelijke instelling die hij combineerde met dogmatische bekwaamheid. Ik spreek - denk ik - namens menig student als ik zeg dat deze erenaam ook toekomt aan de vandaag afscheid nemende hoogleraar De Reuver. En wel vanwege soortgelijke redenen als bij Vader Brakel.
Het beste kan ik dit illustreren door u mee te nemen naar één van de colleges van professor De Reuver, namelijk die handelde over Andrew Gray, een puritein uit de zeventiende eeuw. Op een grondige en vakkundige wijze zette de hoogleraar aan de. hand van deze persoon de spanning tussen de objectiviteit en de subjectiviteit van het geloof uiteen. Voelbaar werd de worsteling tussen de belofte die buiten ons vastligt in Christus en de weerbarstige ervaring van alledag. Bij een hoogst existentieel thema als dit was het stil in de collegezaal. En als student kon het je soms overvallen: hier gaat het ergens over, dit zijn wezenlijke zaken, dit is niet alleen interessant of wetenschappelijk belangwekkend, nee, dit slaat naar binnen en raakt het hart. En dan kon professor De Reuver zomaar ineens heel persoonlijk worden en het de studenten vaderlijk op hun hart binden: 'Houd maar aan bij God, dat is het advies dat ik jullie kan geven, met de wetenschap dat God hoort, met name in de benauwdheid.'

En díe twee zijden mogen kenmerkend zijn voor de colleges van prof. De Reuver: de grondige en doorwrochte wijze waarop hij ons inleidde in de bronnen van Reformatie en Nadere Reformatie. En tegelijk die existentiële betrokkenheid bij en liefde voor zijn vak. Geen steriele, kille theorieën, maar warme, bezielde verhandelingen. Ik denk dan aan de momenten dat hij opstond van zijn stoel en in een ontspannen houding op één van de tafels ging zitten om op pastorale wijze het gesprek aan te gaan met de studenten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen