Kuyper

De deur zwaait open en een 19-, 20-jarig meisje stormt binnen. 'Sorry, ik ben te laat!' Ze gooit haar rugtas op de grond, zijgt neer en stut haar hoofd met beide armen. '0, wat een week! Ik heb niets gelezen, sorry. Maar ik wilde iets horen over Kuyper en politiek.' David Kim, studentenpastor in Princeton, lacht breed. Hij kent z'n pappenheimers. 'Hoe gaat het? Heb je de ergste al gehad? Je bent wel een diehard, hoor! ' Het is geen kleinigheid, zo'n examenweek aan één van Amerika's beste universiteiten. Tot middernacht zitten studenten in de bibliotheek te zwoegen. Daarom had pastor Kim vandaag op niemand gerekend. 'Als jij nu een uurtje vrij neemt en wij ons hoofdstuk doorschuiven naar volgende week?', stelt hij de studente voor. 'Kuypers kijk op politiek is te belangrijk, denk ik, om met z'n tweeën te bespreken.'
Deze Aziaten op de campus van Princeton University kennen een andere Kuyper dan die van de Doleantie, de verzuiling en de 'gereformeerde beginselen'. 'De studie is zo intensief', zegt Kim, 'dat studenten aan levensvragen nauwelijks toekomen. Veel Koreaanse studenten zijn christen en geïnteresseerd in bijbelstudie. Maar hoe je later op je werk zou kunnen geloven of wat het evangelie heeft te zeggen over politiek - dat zijn vervolgvragen die ze in de hectiek van deze universiteit niet stellen. Daarom laat ik ze met Kuyper kennismaken.'
Waarom met Kuyper? Hebben talloze anderen niet over dezelfde vragen nagedacht? Kim lacht weer allervriendelijkst. 'Ik wil niet zeggen dat Kuyper onze patroonheilige is. Maar hij stelt precies dezelfde vragen als mensen van 30, 35. Hoe krijg ik zondag en maandag bij elkaar? Hoe kan ik christen zijn in een diverse, plura­Ie wereld? Wat betekent, heel praktisch, de geloofsbelijdenis dat God het in heel mijn leven voor het zeggen heeft?'
Kun je dat, houd ik vol, niet gewoon 'integraal christen-zijn' noemen, of 'christen-zijn op je werk'? Spaart dat niet enkele hinderlijke, negentiende-eeuwse associaties bij de naam Kuyper uit? Kim trekt een wenkbrauw op. 'Bijna elk college op deze campus draait om grote, historische figuren. Bij filosofie lezen de studenten Aristoteles en Kant. Bij politieke theorie gaat het over Locke en Tocqueville. Zo lezen wij Kuyper. Niet omdat we het overal mee eens zijn, maar omdat grote mannen iets te zeggen hebben.'
Kim méént het. Een paar weken later, kort nadat een student op Virginia Tech een aantal medestudenten neerschoot, spreekt hij met verwarde studenten en bezorgde universiteitsbestuurders. Hij zoekt Zuid-Koreanen op en belt uitvoerig met de zus van de schutter, een oud-lid van Kims studentengroep op de Princeton-campus. Ja, moeilijke dagen, mailt hij om twee uur 's nachts. Wat is het juiste woord op het juiste moment? Wat kan hij doen, als pastor, coach, christen en Koreaan?
'Het zal je verbazen', zegt hij, 'maar Kuyper heeft mij de afgelopen dagen geholpen. Met zijn soevereiniteit in eigen kring heb ik een zinvol onderscheid kunnen maken tussen luisteren, getuigen, vergaderen en bidden. Overleggen aan de vergadertafel en getuigen van de hoop die in ons is, zonder die twee te verwarren - daarvoor ben ik Kuyper juist deze week weer dankbaar.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen