Preken voor yuppen

Die drums heb ik niet eerder gehoord. En wat een enthousiasme maakt zo'n klaterende sax in de gemeente los! Deze jazzdienst, aan Broadway, is toch wat heftiger dan de morgendienst. Tim KeIler, 's morgens in driedelig, heeft z'n mouwen opgestroopt en strooit kwistig met ironische terzijdes. Hij heeft de lachers op zijn hand, af en toe, maar zet intussen een stevige preek neer.
Dit is dus Redeemer, de kerk die allerlei Nederlanders het water in de mond doet lopen. De kerk die wekelijks vijf- à zesduizend New Yorkers bereikt en met haar dochterkerken een wereldwijde bron van inspiratie is. Maar wie in Nederland van Redeemer wil leren, moet zich niet verkijken op vormen en aantallen. Wie van Redeemer wil leren, moet contextualiseren, meent Willemijn Don, gemeentelid en promovenda aan New York University.
Op een grijze zondagmiddag, nippend aan een hete mok thee, legt ze uit wat ze bedoelt. 'Redeemer wil het evangelie in het leven van kerkgangers plaatsen. Het is een kerk speciaal voor yuppen, die elders in Manhattan buiten de boot vallen. Je merkt dat KeIler z'n best doet de taal van deze jonge, hoogopgeleide mensen te spreken. Daarom citeert hij geen Brakel of Calvijn, maar films, romans en The New York Times.
En, belangrijk: de preken zijn concreet. Je kunt natuurlijk in abstracto over zonde praten. Maar hoe zien zonde en genade eruit in een wereld die draait om werk, status, uiterlijk en relaties? Dát is de wereld waarin Redeemermensen leven. Dat is de wereld waarin de Bijbel óns aanspreekt. Contextualisering dus, naar het alledaagse leven van de gemeente. En die alledaagsheid ziet er in Amsterdam of Amersfoort vast anders uit dan in Manhattan.'
Ze zegt het niet met zoveel woorden, maar de gemeente lijkt dit argument óók toe te passen op de traditie van de Reformatie. 'Redeemer is een gereformeerde kerk. Maar de presbyteriaanse kerkgeschiedenis of de Westminster Confession komen alleen ter sprake als mensen lid worden of bepaalde functies gaan vervullen.' Je kunt je voorstellen, inderdaad, dat zo'n historisch verhaal een obstakel zou zijn voor New Yorkers die nooit geleerd hebben 'achterom' te kijken, naar het verleden. 'We kunnen de aanstoot van het evangelie niet wegnemen. Maar we kunnen wel iets doen aan de suggestie dat Gods Woord iets van de zeventiende eeuw is.' Hoe doet Redeemer dat? Door over de gereformeerde traditie niet in historische termen te spreken? Door een generatie die geen benul van geschiedenis heeft niet te confronteren met namen en formuleringen van vroeger?
'Vanmorgen ging de preek over Ester; die zich aanpast aan een werelds ideaalbeeld. Maar God laat haar niet los. Dit bracht KeIler op Gods soevereiniteit, op tijden waarin God afwezig lijkt, op onverdiende genade. Typisch gereformeerde thema's, maar in de taal van Manhattan - dat is de uitdaging!'
Zodat de les van Redeemer wellicht niet uit drums of saxofoons bestaat, maar uit een besef van tijd en plaats. Generaties en contexten veranderen, ook in Nederland. Daarom hebben kerken baat bij een opbouwende visie op verandering. Misschien is Redeemer het bemoedigende teken dat zo'n visie rijk gezegend kan worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen