De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Poging tot volmaaktheid

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Poging tot volmaaktheid

MEDITATIE: ROMEINEN 3:28,31 EN 4:1-8

4 minuten leestijd

De weg naar goddelijke goedkeuring loopt voor velen langs het pad van zelfverbetering. Vorige week deed ik het voorstel dat pad ook echt te lopen door een week lang alle christelijke deugden te doen.

'Doen wij dan de wet te niet door het geloof? Dat zij verre; maar wij bevestigen de wet.'
Ik voorspelde minstens twee ontdekkingen. De eerste ontdekking is dat die deugden doen moeilijker is dan we denken. Maar in die week ontdekt u nog iets: zelfs ons goed doen is minder verdienstelijk dan het lijkt. Om twee redenen. Als een klein kind naar zijn vader gaat en zegt: 'Pap mag ik vijf euro van u, dan koop ik voor u een verjaardagscadeautje', dan geeft die vader dat en hij is blij met het kindercadeau. Maar hij is er natuurlijk geen vijf euro op vooruit gegaan. Ik bedoel maar: al het goede dat wij God zouden kunnen geven, dat hebben we eerst zelf van Hem ontvangén. God wordt daar dus niet rijker van. Maar er is iets dat veel dieper gaat. Wie Gods goedkeuring denkt te kunnen verdienen maakt van een liefhebbende vader een strenge examinator. En dan maak je de grootste fout die je volgens de Bijbel maken kan. Je doen en laten worden dan beheerst door angst: zal ik het ooit kunnen bereiken dat God mij helemaal goedkeurt, met een goedkeuring die nu al voor mijn hele leven gegarandeerd is? Of je wordt gedreven door hoogmoed wanneer je denkt al aardig gevorderd te zijn. In beide gevallen ontbreekt het enig belangrijke: de liefde!

Een schepje er boven op
Eigenlijk wil ik dus ieder die nog steeds niet durft om helemaal op het offer van de Heere Jezus te vertrouwen, uitdagen om er een schepje bovenop te doen. Door te proberen zelf echt goed te zijn. Echt deugdzaam. Ervoor te gaan. Helemaal te doen wat Jezus zegt. Te leven alsof er geen genade is en alsof die ook niet nodig is. Al Gods geboden houden. Maar dan ook echt. En te bedenken dat wie bij één gebod de fout ingaat, voor God gezondigd heeft tegen alle geboden.
Ik hoop dat u helemaal onderuit gaat. En dat u het met Adrian Plass eens bent. Zijn getuigenis las ik ooit in het blad Visie, van de EO: 'Toen ik in die stille ochtenden van mijn burn-out bij God kwam ontdekte ik dat God aardig was.' Hij klinkt nog steeds verwonderd, terwijl hij in de vlammen van de open haard staart. 'Al die strijd om het maar goed te doen; ik mocht het opgeven. Jezus had het al gedaan.' Dan is een mens tot geloof gekomen. Op de ochtend of de avond waarop je zegt: 'Heere, ik kan het niet. U moet het doen!' Om dan vervolgens uit de hoge hemel te horen: 'Ik heb het al gedaan, mijn kind. Ik heb Zelf al wat jij moest doen volbracht in Mijn Zoon. Jouw gehoorzaamheid is volbracht in Zijn leven. Jouw schuld heb Ik verzoend in Zijn dood.'

Toch goedgekeurd
Hoe ben ik dus rechtvaardig voor God? Zo: Mijn geweten klaagt mij aan dat ik tegen al Gods geboden gezondigd heb. Maar Ik spreek je vrij, zegt de Heere, want de straf daarvoor is al gedragen.
Maar het lukt mij nog steeds niet om gehoorzaam te zijn. Daarom reken Ik, zegt de Heere, de gehoorzaamheid van mijn Zoon als die van jou. Het is Hem wel gelukt.
Ik zou veel heiliger willen zijn. Dat is goed, als je maar weet dat de hele heiligheid van Christus al gerekend wordt als die van jou!
Ik zou zo graag minder last van onreine gedachten en foute begeerten willen hebben.
Dat komt omdat je van Mij houdt. Maar wees niet bevreesd, de totale reinheid in denken en doen van Christus geldt reeds als die van jou.
Maar ik zou mijn zonden veel erger willen vinden. Ook dat is begrijpelijk, want je hebt Mijn pijn gezien. Maar de pijn die Ik over jouw zonde gedragen hebt, geldt als jouw berouw.
Had ik maar meer geloof om dit alles vast te kunnen houden. Dat is een goed verlangen, als je maar weet dat ook alle geloof van Mijn Zoon gelden zal alsof het jouw geloof is.

Balans
Maak nu de balans maar op. Bij mijzelf is alles tekort, maar nu door Hem alles is volbracht, is de uitkomst: toch volkomen goedgekeurd. Vervaldatum: einde van de eeuwigheid. Dat is het evangelie naar de beschrijving van Romeinen 3 en vraag en antwoord 60 van de catechismus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 2007

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Poging tot volmaaktheid

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 2007

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's