Duke

Als je tussen waslijnen en schotelantennes opeens een neo-gotisch torentje ziet, dan weet je: zo hadden de stichters het niet bedoeld. Als zovele universiteiten is Duke, in North Carolina, een dorpje in de stad geworden. Ooit ontworpen als idyllisch oord in het bos, grenst de campus nu aan povere immigrantenwijken. Het went nog altijd niet 'Duke' te zeggen tegen een taxichauffeur die tussen waslijnen en schotelantennes woont. Midden op de campus, pal naast de universiteitskapel, staat de Divinity School. Ik ga er op bezoek bij Stanley Hauerwas, Amerika's bekendste theoloog. Hij blijkt een joviale man, in T-shirt en spijkerbroek, die iedere vijf minuten uitbreekt in bulderend gelach. 'Wat', vraagt hij, met z'n knauwende accent, 'een publieke rol voor de kerk? Heeft de kerk in Nederland haar handen niet vol aan zichzelf?'
Toch heeft hij iets te zeggen, deze Hauerwas. Als je afziet van alle clichés die over zijn theologie de ronde doen, ontdek je een man die is gegrepen door het skandalon (de 'ergernis') van het evangelie. Als je door zijn provocaties heen prikt, ontmoet je een man met hart voor de navolging van Christus. Het voelt als bevrijdend, dat hij die navolging niet buiten maar in de onoverzichtelijkheid van het moderne leven situeert.
Hauerwas is een theoloog voor mensen die de romantiek voorbij zijn; die niet doen alsof 'het leven één is'. Hauerwas is een auteur voor stadsmensen; voor christenen die principiële keuzes willen maken zonder een veilig isolement te zoeken. Wanneer zal zijn werk in Nederland worden ontdekt?

Later op de dag spreek ik Richard B. Hays, auteur van The Moral Vision of the New Testament. Toen ik dit boek twee jaar geleden las, dacht ik: ja, dit is de hermeneutiek (de manier van bijbellezen) waarnaar ik al jaren op zoek ben! Eindelijk een moderne bijbelwetenschapper die in radicale navolging gelooft.
Hays is een keurige professor, bedachtzaam formuIerend, zonder besef van tijd zodra het gesprek de diepte ingaat. Mooi is dat: een man die levenswijsheid paart aan een grondige kennis van het Nieuwe Testament, de kerkvaders, de reformatoren.
Net als Hauerwas is Hays de Verlichting voorbij. Dat wil zeggen: hij probeert terug te winnen wat de achttiende en negentiende eeuw ons hebben afgepakt. Waarom zou Augustinus een Gereformeerde Bondskansel worden afgefloten? Ligt dat aan hem of aan ons? En als het aan historische contexten ligt, zouden we dan, in onze context, toch iets essentieels kunnen leren van een pre-moderne manier van bijbellezen? (Een verslag van dit gesprek staat in het juninummer van Wapenveld.)

Thuis koop ik, op aanraden van Hays, Improvisation van Samuel Wells, pastor aan de universiteitskapel van Duke. De man is ooit op Hauerwas gepromoveerd en bepleit een manier van bijbellezen die lijkt op die van Hays. Al rond pagina 30 heb ik spijt hem niet óók te hebben opgezocht. Wat een tintelend boek, enthousiast en creatief, bruisend van ideeën, met een niet mis te verstane boodschap. Waarom lezen we zoiets in Nederland niet?
Wie een studie theologie overweegt: op Duke moet je zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen