Luisteren naar verhalen

De persoonsgerichte zorg start vanaf het moment dat een jongen of meisje zijn of haar opleiding begint en gaat vanaf dan verder, bij de mariniers in het veld en bij de bemanning aan boord van Harer Majesteitschepen.
Het grote verschil met het pastoraat in de gemeente is dat het plaatsvindt op de werkplek. Niet in de eigen vertrouwde woonkamer of aan de keukentafel thuis, met een kop koffie of thee maar op een van de bolders van het schip, in de commando- en technische centrale, in een verblijf of waar dan ook.
Investeren in de mens en het militaire bedrijf waar hij of zij werkt, is belangrijk in het opbouwen van een vertrouwensrelatie. Bij voorkeur gebeurt dat vanaf het moment dat een schip uit een grote onderhoudsperiode komt. De bemanningsleden komen dan aan boord en het opwerken begint. Dit laatste houdt in dat het schip en de bemanning in vijf fases operationeel inzetbaar moeten zijn. Als vlootgeestelijken zijn we dan ook bij het opwerken volledig betrokken. We doen mee met oefeningen in het schip en zo ontstaan langzamerhand de eerste contacten.

Eén schaap
Na het opwerken is het schip overal ter wereld operationeel inzetbaar. Op 26 februari dit jaar ben ik met 154 bemanningsleden vertrokken met Hr. Ms. Van Speijk richting de kust van Libanon om daar aan een VN-missie deel te nemen. Vanaf het vertrek uit Den Helder worden de contacten die gelegd zijn, verdiept. Interesse tonen, vragen stellen over de werkzaamheden en met de mannen en vrouwen daadwerkelijk meewerken - zo groeit de vertrouwensrelatie. Het begint vaak bij één 'schaap', maar als er een schaap uit een bepaald dienstvak over de dam is, volgen er langzamerhand meer.

Averij op de levenszee
De klok tikt verder en je merkt naarmate de maanden verstrijken meer en meer een schreeuwende behoefte om aandacht. Mensen willen gehoord worden en serieus genomen worden. 'Wie luistert er naar mij?' is een vraag die we als vlootpredikanten vaak horen. 'Daar zijn jullie toch voor?' En ze hebben gelijk. De mens achter het uniform zoekt een luisterend oor. Je hoort verhalen over koetjes en kalfjes, in marinejargon 'praatje pot' (voor bij de koffie). Over het leven en werken aan boord. Over goed en kwaad, geloof en ongeloof, de zin van het leven, leven na de dood: 'Hoe denkt u daar nu over, wat is uw mening dominee? ' In toenemende mate komen de verhalen die hoog zitten, over de minder mooie kanten van het leven aan de orde. De averij die op de levenszee is opgelopen. In dit alles merk je dat mensen houvast zoeken, terwijl de golven tegen hun levensschip beuken. Dat houvast mag ik aanreiken vanuit het evangelie. Op een bolder van het schip, op de brug, in een verblijf of ergens zittend op de grond wordt het levensverhaal verbonden aan het Grote Levensverhaal. Op hoop van zegen.

Onze Vader
Een middag op zee. Er wordt gebeld door een matroos. 'Met Teun, kunt u naar de commando-centrale komen? We hebben een bijbelse vraag.' Aangekomen in de commando-centrale, loop ik naar hem toe. 'Wat is je vraag, Teun?' 'Hoe ging het ook al weer: 'Onze Vader, Die in de hemelen zijt .... Verder komen we niet.'
Vroeger had hij het Onze Vader geleerd en ging hij met zijn ouders naar de kerk. Hij vertelde me dat hij er de hele week al mee bezig was, maar het vervolg van dit gebed had hij niet meer paraat.
Ook met collegae was hij geen woord verder gekomen. Met de hele divisie die op post zat, heb ik het gebed geciteerd/gebeden. Teun schreef het op. 'Vanavond voor het slapen gaan, ken ik het weer.' Samen met Teun en zijn collegae op post heb ik, in het 'hart' van het oorlogsschip, gesproken over het gebed. Dat zijn waardevolle gesprekken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen