IN MEMORIAM

Lony Hootsen
We hebben Lony Hootsen begraven. Haar naam roept herinneringen op bij wie in de jaren zeventig van de vorige eeuw toefden op 'Hydepark', het seminarie van de kerk op het vroegere landgoed van de Van Loons tussen Driebergen en Doorn. Als chatelaine, gastvrouw, had mevrouw Hootsen er de leiding. Het conferentieoord bood niet alleen plaats aan synodevergaderingen, studenten en predikanten, maar ook aan mensen uit het bedrijfsleven.
Aan haar functie gaf ze een geheel eigen inhoud. Dat kwam mede door het feit dat ze in 'de flat' beneden woonde. In Zwitserland had ze gewerkt op Bossey, het oecumenisch instituut van de Wereldraad van Kerken bij het Meer van Genève.
Apollonia Fenna Maria Hootsen-Emmen heette ze voluit. Haar naam verraadt de relatie met domineesland. Haar vader was predikant. En dr. Egbert Emmen, een van haar vier broers, was secretaris-generaal van de Nederlandse Hervormde Kerk.
Eind 1970 leerden we Lony Hootsen kennen. Mijn vrouw Rita woonde op Hydepark en werkte voor haar in de receptie en het secretariaat. Ik studeerde nog op het nabijgelegen Nieuw-Ruimzicht en later in Utrecht. Ons huwelijk is op het terrein tot stand gekomen. Op de trouwdag was zij getuige. We kregen de antieke portierswoning aan het begin van de oprijlaan als domicilie. Mevr. Hootsen is voor ons beiden van grote betekenis geweest. Ze betrok ons in haar kring van intimi en droeg bij aan de vorming voor het pastorieleven. Op Hydepark deed ik met Kerst, Pasen en in de zomer de gastendagen. Van haar leerden we wat het is om lef te hebben en open en ontvankelijk op te treden. Ze trok er met ons op uit bracht ons in relatie met diverse mensen. Het is het spel van krachten temidden waarvan je groeit en eigenstandigheid verwerft. Vandaag noemen we dat chemie. In de jaren die volgden hebben we altijd contact gehouden. Lony leefde mee bij onze intrede in de gemeenten, de geboorte van de kinderen en de jubilea.
Teer is een vermelding op de rouwkaart. Sedert 1945 was zij weduwe van ir. J.W Hootsen. Haar Jaap stierf in Nederlands-Indië. Over haar eigen ervaring in oorlog en kamp wilde ze liever niet spreken. Ze lichtte een tip van de sluier op, nadat we Indonesië en de erevelden bezochten. In de persoon van Gerrit Lagendijk had ze een lieve levenspartner gevonden. Op 2 september is ze op 93-jarige leeftijd gestorven. Eerder dit jaar belde ze ons. Haar stem kwam uit de verte. En bovenaan de kaart staat het geheim: 'Uw leven is verborgen met Christus in God'. Adieu, Lony!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen