Liefde voor de wereld

'Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.'

Enkele jaren geleden werd het bij een evangelisatiecampagne gebruikt. Een spiegeltje met op de achterkant de tekst boven deze meditatie: 'Want alzo liefheeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft ...' Als je dit spiegeltje omdraaide, zag je vervolgens je eigen gezicht. De bedoeling was duidelijk. God heeft jou zo lief, dat Hij voor jou Zijn Zoon gegeven heeft.
Nu zouden we daar niet graag een woord van afdoen. Is dat niet het wonder van het geloof? God, de Heere, Die Zijn Gezalfde zendt naar mensen zoals u en ik.
Toch ligt wat betreft de tekst uit Johannes 3 het accent hiermee net verkeerd. De grote liefde Gods blijkt niet uit het feit dat Hij u en mij heeft liefgehad. Nee, Zijn grote liefde blijkt uit de gave van Zijn Zoon. Je komt dat het gemakkelijkst op het spoor door te vragen: Hoe lief heeft God de wereld? Nu, zo lief, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven. Daarna wordt het persoonlijk. Maar niet dan nadat we ons verwonderd hebben over deze grote liefde.

Slecht
Nee, het betekent niet dat de hele wereld in Christus gered is. Hier geen tekst voor de alverzoening. Maar ook weer niet te krap. Het is wel degelijk de wereld, die Hij op het oog heeft. We lezen in het Oude Testament dat God Zijn volk, het joodse volk, liefheeft. Maar wat we hier lezen is heel opmerkelijk: Hij heeft de wereld lief. Een verklaarder zegt dan ook: 'God heeft de wereld niet lief omdat ze zo groot is, of zo schoon, maar omdat ze zo slecht is.' En zo is het.

Om te verlossen
Verwonderlijk is het dan ook dat God juist liefheeft wat wij volgens 1 Johannes 2:15 moeten haten: 'Hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is ...' Maar de Heere heeft de wereld niet lief om te delen in haar weelde, Hij heeft haar lief met de gave van Zichzelf, om haar te verlossen.
Dit gaat dan ook door de crisis heen, zo lazen we in Johannes 16. De grote scheiding. We horen daarvan in een gelijkenis van de Heere Jezus. De dag van het oordeel zal een dag van scheiding zijn tussen de schapen en de bokken. De bokken zijn zij die Christus niet hebben ontvangen als de door God geschonken Redder. Zij waren niet op God gericht maar op zichzelf, en blijven dat. De armen en minder bedeelden zien zij niet staan. De schapen daarentegen volgen hun Meester, hun Redder, hun Heiland. Ze doen geen goed uit zichzelf, maar worden daartoe aangezet door de Gekruisigde, Die hen daarin is voorgegaan. Ze zoeken het goede voor de naaste, geven de nooddruftigen wat hen behoeft en zoeken hen op die lijden. Zonder dat ze zich daarmee op de borst slaan; ze doen het zonder eigenbelang.

Meeverlangen
Op de dag van het oordeel zal de scheiding plaats vinden. Dan zal het Koninkrijk der hemelen in zijn volle glorie gestalte krijgen. Dat is het, waar Gods kinderen naar uitzien. Want hier beneden is het nog niet. Hier is het nog vol lijden, ziekte en sterven. Een zuchtende schepping, waar Gods kinderen in meeverlangen naar de verlossing van hun lichaam. Met Christus schenkt de Heere ons alle dingen: de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem. Schitterend toebereid als een bruid. Woorden schieten tekort om haar glans en heerlijkheid af te schilderen. De plaats waar God alle tranen van de ogen van Zijn volk, wiens gerechtigheid in Christus is, zal afwissen.

Koninkrijk
Hier zien we ook waarom God de wereld heeft liefgehad. Hij heeft haar lief, omdat Hij het onrecht niet kan verduren. Hij heeft haar lief, omdat Hij Zijn Koninkrijk voor ogen heeft. Een Rijk waar liefde heerst, de vreugde in overvloed gesmaakt wordt, de lof op Zijn nooit volprezen Naam klinkt. Zal het ooit nog komen? Een vraag die je in het donker van rondom weleens gesteld hoort. Het duurt immers zo lang. Jawel, het komt, want de liefde van God staat daarvoor garant. Immers zó lief heeft Hij de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft het eeuwige leven hebbe en niet verderve.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen