Een boom zegt niet alles

Sinds enkele maanden wonen we in Harderwijk. Op een namiddag wandel ik in de eeuwenoude bossen. Wat is het hier stil. Je hoort niets. Ik blijf staan voor een spar en kijk omhoog naar de afhangende takken met hun ontelbare naalden. Ik raak onder de indruk van wat ik zie en voel. De top van de boom wijst omhoog, naar de hemel, naar God.
Langzaam loop ik verder, raak wat los van deze beleving en vraag me af waarom ik eigenlijk denk dat God dit alles heeft geschapen. Dat doe ik alleen omdat ik dat geloof en dat geloof komt niet uit de natuur, maar uit het Woord van God.

Twee middelen
Hiermee ben ik bij artikel 2 van onze Nederlandse Geloofsbelijdenis. Daarin gaat het om de vraag hoe wij God kennen. God is immers niet de grote Onbekende. Wij mogen Hem kennen. Hij wil met ons in een relatie leven. Hij heeft in Zijn genade een verbond met ons opgericht. Dat is een groot geheim. Maar hoe is het toch mogelijk dat wij Hem als zodanig mogen kennen? Dat is door twee middelen. Ten eerste door de natuur en de geschiedenis en ten tweede door de Bijbel.

Geboorte
Guido de Brès zegt in dit artikel dat de schepping een boek is dat God heeft geschreven. Wie het boek goed leest, hoort de vertelling van de grote dingen die God doet. De hele natuur, de loop der geschiedenis, zij vertellen Gods eer (Ps. 19). Soms word je diep geraakt door dit boek. Zoals bij de geboorte van je kind. Dat kleine moment in de grote geschiedenis grijpt diep in. Het overstijgt je begrip. Je stamelt: het is een wonder.
Maar er is ook een andere kant. Lang niet alles wat in de natuur en in de geschiedenis gebeurt, ervaar je als een wonder. Soms is het onbegrijpelijk. Terwijl wij op het kerstfeest 2004 in Waddinxveen zongen van Gods liefde, maakte een tsunami elders in de wereld een einde aan duizende mensenlevens. Zoiets is ronduit verbijsterend. Hoe kunnen we God daardoor leren kennen als de God Die met ons in een relatie wil leven? Trouwens, er is nog iets heel anders. Wanneer ik stil sta bij die boom bij Harderwijk is alles heel mooi. Maar is het ook niet nodig dat ik als een gevallen zondaar tegengesproken wordt door de heilige God? Dat gebeurt door die boom niet.

Preekstoel
Ik heb een ander middel nodig om God te kennen. Dat is de Bijbel, het Woord van God. Daarin openbaart God zich zoals Hij werkelijk is. De boom in het bos stuurt me naar de preekstoel in de kerk, waar het Woord wordt verkondigd. In dat Woord maakt God Zich het diepst bekend in Zijn Zoon Jezus Christus. Wie God is wordt zichtbaar aan het kruis op Golgotha en bij het geopend graf op Pasen.

Genaderelatie
Ook de Heilige Geest moet eraan te pas komen. Hij leert me dit tweede boek van God lezen, verstaan en geloven. Ik moet niet alleen geraakt worden door de geboorte van mijn eigen kind, maar veel meer door de geboorte, de dood en de opstanding van Gods Kind. Dat betekent een complete bekering. Dan leer ik God kennen als die God Die met mij in een genaderelatie wil leven. Die met mij wandelt, niet alleen in de mooie bossen van Harderwijk, maar ook in duistere dalen vol schuld en wonden.

Dingen op hun plaats
Toch betekent dit niet dat het boek van de natuur dicht kan of dicht moet blijven. Ook al leer ik God daardoor niet rechtstreeks kennen, het is wel zo dat ik God, Die ik mocht leren kennen in Christus Jezus ook leer ervaren in de natuur. De God van het Woord en van de natuur, van de Gekruisigde en van de geschiedenis is dezelfde God. Zo vallen de dingen op hun plaats. De stralenbundel van licht tussen de bomen komt uit de eeuwigheid.
En ook: als er scheuren lopen in de schepping, daar waar onze zonde en Gods leiding onontwarbaar zijn, zie ik in die scheuren een weerspiegeling van het kruis van Christus. Dat moet je leren zien. God leren kennen duurt een leven lang. Het is de weg van het geloof, de weg van de paradox.
Veel van God kennen we niet. Ook niet bij een geopende Bijbel. Maar alles wat we nodig hebben om getroost te leven, om God te eren en zalig te worden, dat weten we van Hem uit het Woord. Met de belofte: ‘Nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben’ (1 Kor. 13:12).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen