De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Een lam ten brandoffer

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een lam ten brandoffer

Meditatie: Genesis 22:14b

4 minuten leestijd

Boven op de berg komt de geschiedenis van Abrahams offer tot een wonderlijke afloop. Vader en zoon kunnen samen naar beneden vanwege de ingreep van Boven. Moria: een berg om niet te vergeten. Moria en Golgotha: twee bergen, plaatsen van verlossing.

‘(…) Op de berg des HEEREN zal het voorzien worden.’

De stem uit de hemel heeft geklonken, de offerhandeling hoeft niet door te gaan. Althans het offer van Izak niet. Abraham kijkt in het rond en ziet een ram, verstrikt in het struikgewas. Goddelijke voorziening. Het dier wordt brandoffer in plaats van Izak. Zojuist zei Abraham: God zal Zichzelf een lam ten brandoffer voorzien. Dat gaat hier in vervulling. Althans voor een deel, want zijn diepste vervulling vindt dit woord op Golgotha.
In Genesis 22 klinkt het evangelie van de plaatsvervanging. Het adventsevangelie, het lijdensevangelie. Het evangelie dat zegt: op het altaar ligt de plaatsvervanger. Voor dit Offerlam heeft God gezorgd. Het wonder van de verzoening komt helemaal van Zijn kant. Onovertroffen diep zegt het avondmaalsformulier: ‘Hij voor mij, omdat ik anders de eeuwige dood had moeten sterven.’
Om deze dood te sterven werd God mens. Op Golgotha gaat Jezus de dood in, de dood als straf op de zonde. Het evangelie bindt ons op het hart: ‘Hij uw dood, opdat u leven zou door Hem.’ Dit is goed nieuws voor allen die hebben ontdekt de eeuwige dood verdiend te hebben. God wil onze dood niet, maar ons leven. Daarom gaf Hij Zijn eigen Kind over in de dood.
Wat Hij uiteindelijk niet van Abraham vergde, vergde Hij wel van Zichzelf. God gaf Zijn Zoon voor ons over in de dood als het Lam dat onze zonden droeg. Hij heeft Hem niet gespaard, opdat Hij ons zou kunnen sparen.
Zozeer gaan wij God aan het hart, dat Hij aan onze zonden ten onder wilde gaan. Dat berooft het kerstgebeuren van zijn romantiek, maar maakt het daarmee wel tot een heilsgebeuren.

De HEERE ziet
In Genesis 22 laat God zien wie Hij is. Soms werpt een letterlijke vertaling een verrassend licht op het Woord. Zo staat er hier letterlijk: en Abraham noemde de naam van die plaats: de HEERE ziet. Vandaar dat men nu nog zegt: op de berg van de HEERE laat Hij Zich zien.
Dit is in Israël blijkbaar tot een vaste uitdrukking geworden. Die berg is Moria, de berg waarop Salomo de tempel bouwde, waar de zonden van het volk verzoend zouden worden door het bloed van het offerdier. Op deze berg toont de HEERE dat Hij verzoening wil, dat Hij voor ons de weg naar de toekomst niet afsluit, maar opent. God wil Abraham op déze berg hebben. De geschiedenis van Abraham zet in met de woorden: 'ga naar het land dat Ik u wijzen zal'. Hier is het: ga naar één van de bergen die Ik u noemen zal. Genesis 22 ligt in het verlengde van Genesis 12. Na hoofdstuk 22 spreekt de HEERE niet meer tot Abraham. Het hoeft ook niet meer. Met wat er hier op Moria is gebeurd, heeft God Zijn doel met Zijn knecht bereikt. Wat gezegd moest worden is gezegd.
Op de berg des HEEREN laat Hij Zich zien. Die berg is Moria, Sion, en wij, als christelijke gemeente, zeggen: Golgotha. Want op de kruisheuvel zien we God als nergens anders. Hier spreekt Hij Zich helemaal uit, zien we Wie God ten diepste is. De God Die in Zijn Zoon Zelf de zonde van de wereld op Zich neemt en wegdraagt.

Vervangend offer
In de tijd van advent denken we na over Gods komen in deze wereld.
Hij is gekomen om de berg op te gaan, Golgotha, alleen, beladen met onze zonden. Daar sterft Hij, in onze plaats. Aan het kruis wordt Jezus het recht om te leven ontzegd. Dat recht wordt Hem ontnomen, omdat Hij er hangt in onze plaats. Wij mensen, kinderen van Adam, hebben voor God immers geen recht van bestaan. Ook Izak niet. Uiteindelijk daarom zegt God: 'ga heen, offer uw zoon ten brandoffer'. Voor wie dat vergeet, wordt Genesis 22 een wreed verhaal.
En toch hoeft Izak niet dood. De HEERE geeft aan Abraham een vervangend offer.
En dat blijft zo, heel de oudtestamentische tijd door. Een dier de dood in, in plaats van de zondaar. Heel het Oude Testament is in Christus vervuld, ook Genesis 22.
Door het Lam hoeven wij de dood niet te sterven, is er eeuwig leven, toekomst. In Christus laat God Zich zien, opdat wij ons in Hem verheugen.
Lof zij dit Lam, Dat onze zonden op Zich nam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 december 2007

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Een lam ten brandoffer

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 december 2007

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's