Open benadering vruchtbaar

In 2005 was de uitnodiging van de classis uitgegaan, dit keer toonde het breed moderamen van de ELS zich een waardig gastheer. Een opmerkelijke gebeurtenis, waarvoor de aanleiding gezocht moet worden in het convenant van de classis Alblasserdam, dat de wacht bij het klassiek-gereformeerde getuigenis betrekt. De gereformeerde belijdenis is niet enkel een woord van de vaderen, maar levenswerkelijkheid voor alledag. Het is de overtuiging van de hervormde classis dat deze werkelijkheid een zegen voor de kerk als geheel is.
De convenantsgemeenten zijn in overgrote meerderheid gemeenten die aan den lijve hebben ervaren dat de vereniging van de kerken, op de manier waarop zij nu tot stand gekomen is, de eigen gemeente heeft doen scheuren. De pijn en het verdriet dat dit met zich meebrengt, wordt nog dagelijks ervaren. De lutheranen hebben deze pijn niet, omdat zij als enige van de drie kerken in haar geheel zijn toegetreden tot de Protestantse Kerk in Nederland.

Akelige gedachte
In de ruimte van de kerk is ook plaats voor de lutheranen. In het convenant is echter uitgesproken dat hervormde gemeenten principieel en praktisch gereformeerd blijven, in de lijn van de vaderen. Het bijzondere doet zich hierbij voor dat gemeenten niet meer, maar juist minder willen dan in de orde van de kerk is aangereikt.
De kerkscheuring van 2004 heeft ons geleerd dat juist bij de lutheranen de vraag leeft of dit alles niet in de eerste plaats tegen hen gezegd wordt. Het convenant is zo herkenbaar gereformeerd dat er geen plaats voor de lutheranen is. In het samengaan van de kerken is dit natuurlijk een pijnpunt. De lutheranen hebben zich de vraag gesteld: worden wij aan de kant geschoven? Doen wij niet mee? Een akelige gedachte.
Dit heeft het breed moderamen van de classis Alblasserdam verstaan. Hoe kun je samen in een kerk leven, als daarbinnen mensen zijn die eigenlijk stellen dat het beter is dat je geen deel uitmaakt van die kerk?
Vanwege de gevoelens van de lutheranen heeft de classis het breed moderamen van de ELS in 2005 uitgenodigd voor een ontmoeting in de Alblasserwaard: Laten wij met elkaar spreken. Vrucht van deze eerste ontmoeting is dat de lutheranen begrijpen dat het convenant een expressie is van hoe hervormd-gereformeerde gemeenten zichzelf verstaan, een getuigenis van hoe wij al eeuwen gemeente zijn.
Daarnaast was er de herkenning. De rechterflank van de kerk blijkt zich diepgaand bezig te houden met de reformator Luther; deze wordt gelezen en gewaardeerd. Vanaf het begin is het convenant ter sprake gebracht. Juist deze open benadering bleek vruchtbaar. Deze ontmoeting gaf vertrouwen om in toekomstige contacten wezenlijke zaken van geloof en kerk ter sprake te brengen.
Ook in 2007 was de ontmoeting een oriëntatie in gezamenlijkheid en verscheidenheid. Aan de hand van de architectuur van de kerk, de samenkomsten daarin en de beleving van de liturgie kregen we een uiteenzetting van wat luthers kerkelijk leven is. We kregen een leven te zien dat zich rondom Gods Woord verzamelt, maar in vorm en beleving ook ver van ons af staat. Herkenning en vervreemding tegelijk. Hoe heeft de Alblasserdamse classis deze ontmoeting beleefd? Het treffen op 29 september in Amsterdam was een vriendelijke ontmoeting. De lutheranen hebben laten zien waar hun gelovig hart klopt.
Het is verhelderend en verrijkend als je kennis mag maken met een kerkelijke traditie die vanuit de Reformatie opgekomen is en een geheel eigen ontwikkeling heeft doorgemaakt. Daarbij valt op dat in een ontmoeting rondom de beide reformatoren en de daaruit voortgekomen tradities, de kennis van Calvijn bij de lutheranen niet groot lijkt te zijn, terwijl de kennis van Luther bij de hervormd-gereformeerden omvangrijker is. Iets daarvan mochten we proeven tijdens het bespreken van een preek van Luther en een van Calvijn.

Heilig Avondmaal
Verschillen waren ook merkbaar rondom het gesprek over de viering en beleving van het Heilig Avondmaal. Vragen die bij hervormd-gereformeerden rondom het Heilig Avondmaal spelen, kennen de lutheranen niet. Daarmee samenhangend leeft de zorg om de prediking. Een voortgaand gesprek over prediking en sacramenten is onontbeerlijk. Juist hier komt het hart openbaar. De nestor van de lutheranen, prof.dr. J.P. Boendermaker, toont zich een stimulator voor dit gesprek. Maar ook de ruimhartige nodiging tot voortgaand gesprek van de presidente van ELS, ds. I. Fritz, is een grond om dit voort te zetten.

Namens de classis Alblasserdam,

W. van Weelden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen