Bewogen jaar, bewogen God

B ewogen was het jaar 2007 niet voor iedereen. Er zijn ook Nederlanders die voldoende hebben aan de waan van een enkele dag, die gelukkig zijn met een gewonnen voetbalwedstrijd en die niet verder komen dan de inhoud van de roddelbladen. De dit jaar teruggetreden bisschop van Breda, Muskens, zei het zo: ‘Toen ik iets over Allah had gezegd, is er drie dagen lang over God gesproken en geschreven, door voor- en tegenstanders. Maar goed, toen ging Jos Brink dood en begon het nieuwe voetbalseizoen en toen was het weer over.’

Afschuwelijke beelden

Dat ís wat: als afschuwelijke beelden ons leven binnenkomen, beelden van een watersnood in Bangladesh, van zelfmoordacties in Irak, van gesneuvelde soldaten in Afghanistan en we komen niet verder dan onze eigen dagelijkse drukte. Of denk aan het leed dat geen mondiale betekenis heeft, maar wel scherp insnijdt in het bestaan: een meisje van twaalf dat verongelukt tijdens het bezorgen van de krant, waarin een dag later haar overlijdensbericht staat.

Het is van alle tijden dat mensen kunnen teren op de genoegens van vandaag en geen verantwoordelijkheid willen nemen voor het leven van anderen. ‘Hun god is de buik’, zegt Paulus over hen in Filippensen 3, en zij bedenken de dingen die van de aarde zijn. De apostel is er zeer emotioneel onder – ‘ik heb het u dikwijls van hen gezegd en zeg het nu ook huilend’ –, want ze tonen zich vijanden van het kruis van Christus.

Daarnaast zijn er mensen op verantwoordelijke posten, onder meer bij de overheid, die zich evenmin iets aan God gelegen laten liggen. Mensen leiden hun leven zonder zichzelf rekenschap te geven vanwaar ze komen en waar ze heengaan. Het schip van het leven vaart zonder de vertrekhaven te kennen en zonder de bestemming te weten.

De christendenker Pascal beschrijft het denken van de mens die zonder God in deze wereld leeft: ‘Ik weet niet wat mij in de wereld gebracht heeft, noch wat de wereld is, noch wat ik zelf ben. Het enige wat ik weet, is dat ik spoedig sterven zal, maar wat ik nog het minst van alles ken, is de dood, die ik niet kan ontwijken.’ Pascal spreekt over een schipbreukeling van het bestaan, verlaten wonend op een onbewoond eiland zonder te beseffen hoe hij daar gekomen is.

Innerlijke beweging

Daarom: wat zou het leven in dit bewogen jaar zijn als we niet wisten dat op een andere manier ook de Heere God bewogen is. In 2007 is er veel gesproken over de relatie tussen christendom en islam.

Sinds de eerste week van deze maand heeft Nederland ‘een wereldprimeur’: een website waarop de integrale teksten van de Bijbel en de Koran naast elkaar staan. De IKON wil er een brug mee slaan tussen moslims en christenen.

Gaan de wegen niet uiteen als we nadenken over de bewogenheid van God? Waar Allah totale onderwerping vraagt, leert de Bijbel ons de God van Israël kennen als een bewogen God.

Met Kerst hebben we er met Zacharias over gezongen, namelijk dat de Opgang uit de hoogte naar ons heeft omgezien vanwege ‘de innige gevoelens van barmhartigheid van onze God’. Zijn volk ontvangt kennis van de zaligheid in de vergeving van hun zonden en hun voeten worden gericht op de weg van de vrede. Die innerlijke bewegingen van God ontspringen aan de niet te verwoorden liefde van de Vader tot de Zoon, in de gehoorzaamheid en toewijding van de Zoon aan de Vader en in het werk van de Heilige Geest, Die rusteloos over de aarde voortgaat. Een bewogen jaar, maar ook een bewogen God!

Zijn dienstknechten

Van Hem mocht ook in het jaar onzes Heeren 2007 door Zijn dienstknechten gesproken worden, in vrijheid. De verkondiging van het Evangelie, gebaseerd op de heilsfeiten, ging vanwege Gods welbehagen door. Door de eeuwen heen hebben profeten en apostelen gesproken van verlossing en bevrijding (Luk. 1:71), opdat al degenen die behoren tot het verbond van God Hem dienen zouden zonder vrees.

In het laatste nummer van dit jaar herdenken we hen die God tot die verkondiging geroepen heeft en die dit jaar zijn overleden. Met respect en met dankbaarheid voor hun dienst in ons midden noemen we hun namen:

ds. A. Boertje, overleden op 14 maart (82 jaar); ds. J. Koele, overleden op 27 juli (90 jaar); dr. C.A. Tukker, overleden op 20 november (68 jaar).

Waarheidsvriend 50.indd 4 20-12-2007 14:48:38

Ook voor ons geldt het woord uit de Hebreeënbrief: ‘Gedenk uw voorgangers, die het Woord van God tot u gesproken hebben.’

*** Neutrale overheid

Bewogen met deze wereld – zo hebben christenen in een heilige levenswandel hun roeping te vervullen. Zo mogen ze ook in het publieke leven Zijn Naam belijden. Dát was een thema dat het voorbije jaar zeer ter discussie stond. Doen Rouvoet en ook Van der Vlies mee in het publieke debat? – de vraag is actueler sinds de leider van de ChristenUnie in de eerste week van februari vicepremier van Nederland werd. Stefan Paas zei het in een vraaggesprek zo: ‘Gebleken is dat deelname van de ChristenUnie aan de regering bij de generatie van de jaren zestig een open zenuw raakt.’

Midden jaren zestig, dat brengt bij D66 - en het verbaast daarom niet dat de vragen van de leider van deze gesmaldeelde partij, Alexander Pechtold, aan minister Rouvoet van jeugd en gezin variëren op dit thema: ‘Deelt u de mening dat de overheid in religieus opzicht neutraal dient te zijn? ’ Voortdurend wordt neutraliteit verward met partijdigheid, waar van elke overheid verwacht mag worden dat gelijke gevallen op dezelfde wijze behandeld worden.

Geloof en politiek

Wat is dit dat overheidsdienaren en politieke leiders in de westerse samenleving blijkbaar direct afgerekend worden op hun geloofsovertuiging? Toen de gemeente Deventer afgelopen mei een burgemeester van de CU kreeg, werd direct gesproken over Staphorst aan de IJssel. De dit jaar teruggetreden Britse premier Tony Blair maakte vorige maand bekend dat hij uit angst om ‘als gek’ versleten te worden tijdens zijn ambtsperiode nooit openlijk heeft durven zeggen dat zijn geloof in God een belangrijke rol speelde in politieke beslissingen. Zijn voormalige woordvoerder zei ooit: ‘We doen niet aan God’, een woord dat na het aftreden van de premier herroepen is. In de ogen van een meerderheid is het blijkbaar onmogelijk om burger van het rijk der hemelen te zijn en je tegelijk in te zetten voor het openbare leven. Dezelfde meerderheid heeft ook geen behoefte aan een regulerende en normerende overheid, omdat elk mens zelf moet kunnen onderscheiden tussen goed en kwaad.

Als het PvdA-kamerlid Dijsselbloem aangeeft dat seksualiteit iets kwetsbaars en iets kostbaars moet blijven en hij bijvoorbeeld ageert tegen het feit dat scholieren massaal porno op hun mobieltje hebben, geven de Jonge Socialisten hem de bijnaam ‘het zevende CUkamerlid’. Over

moraal kun je in het openbaar beter niet spreken.

In de regering

In deze context mag onder christenen grote dankbaarheid heersen over de deelname

van christenen aan de regering. In de beslotenheid van politiek overleg, in de zaal waar het kabinet vergadert, kan vertrouwen opgebouwd worden en getoond worden dat christenen de vrede voor de stad en het goede voor het land zoeken. En in de besluitvorming kan zoveel mogelijk gerealiseerd worden wat echt tot welzijn van mens en milieu is. Dat neutrale politiek niet bestaat en levensbeschouwelijke uitgangspunten zoveel mogelijk in het beleid moeten doorklinken, is slechts als winst te benoemen.

Transparant

De irritatie vanwege de opvattingen van orthodoxe christenen was in 2007 groot. Het is te verwachten dat de weerstand tegen hen die de uniciteit van Jezus Christus belijden, niet af zal nemen, integendeel. In deze context komt het er op aan dat we als christenen duidelijk en transparant zijn en ons op consistente wijze aan het Woord van God conformeren. SGP-leider Van der Vlies riep vrijgemaaktgereformeerde en reformatorische scholen op zelf het thema homoseksualiteit bespreekbaar te maken, voordat de minister van onderwijs hierin met dwingende voorschriften komt. Dit advies lijkt me ook raadzaam inzake andere thema’s waarop christenen zich onderscheiden.

In deze samenleving is het onderwijs uit het Nieuwe Testament verrassend actueel. Wat een mogelijkheden geeft God om in de prediking concreet leiding te geven, pastoraal, onderwijzend en verkondigend.

‘Schaam u dan niet voor het getuigenis van onze Heere’, zegt Paulus tegen Timotheüs en tegen ons – overigens in hetzelfde vers waarin hij spreekt over verdrukking van-

wege het Evangelie. (2 Tim. 1:8) ‘Daarom lijd ik ook deze dingen. Maar ik schaam mij niet. Want ik weet in Wie ik geloofd heb…’

Kracht, liefde, bezonnenheid

Kunnen we in deze cultuur staande blijven? Ja, als we in hetzelfde hoofdstuk bezien wat de Heere aan Zijn kinderen geschonken heeft. ‘Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht en liefde en bezonnenheid.’ De verwijzing bij dit tekstgedeelte brengt ons bij Romeinen 8, waar Paulus de gemeente leert dat ze niet de Geest van slavernij ontvangen heeft, die opnieuw (!) tot angst leidt.

Geen verdediging van ons leven voor het forum van de samenleving, maar een wandel voor het aangezicht van God; geen mensenvrees, maar vreze des Heeren. Dat kenmerkt de gemeente van Jezus Christus van alle tijden.

P.J. Vergunst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen