Globaal bekeken

Uit de toespraak die de schrijfster Dora Lessing enige tijd geleden hield bij de toekenning van de Nobelprijs voor de literatuur:
We leven in een versplinterde cultuur, waar de zekerheden van een decennium geleden alweer betwijfeld worden en waar het normaal is dat jonge mensen, die jarenlang onderwijs hebben gehad, niets weten van de wereld om hen heen. Ze hebben niets gelezen en weten alleen specialistische dingen; bijvoorbeeld over computers. Wat ons overkomen is, zijn verbazingwekkende uitvindingen: computer, internet en televisie. Het is een revolutie. Het is niet de eerste revolutie waar de mens mee te maken heeft gehad. De boekdrukkunst, die zich niet ontwikkelde binnen een paar decennia maar veel meer tijd in beslag nam, heeft onze manier van denken veranderd. Roekeloos accepteerden wij het allemaal, zoals we altijd doen. We hebben ons nooit afgevraagd: ‘Wat gaat er nu met ons gebeuren, nu we de boekdrukkunst hebben ontdekt?’
En zo vragen we ons nu ook niet af: ‘Hoe zal ons leven en onze manier van denken veranderen nu we internet hebben, dat een hele generatie verleidt met zijn zinloosheid en waarvan zelfs vrij weldenkende mensen toegeven dat het moeilijk is om je los van te rukken als ze eenmaal bezig zijn?’
Nog niet zo lang geleden had iedereen die zelfs maar het kleinste beetje onderwijs had genoten, respect voor leren, voor onderwijs en onze grote schat aan literatuur. Iedereen weet natuurlijk dat de mensen bewéérden te lezen en bewéérden respect te hebben voor onderwijs, maar lezen hoorde vroeger wel degelijk bij de algemene ontwikkeling. Oudere mensen die praten met de jongere, moeten begrijpen hoe waardevol dat was, aangezien de jongere generatie zo veel minder weet.

In de Zendingsbode (Spaanse Evangelische Zending) schreef dr. Aza Goudriaan een bijdrage onder de titel Wat valt er vandaag nog van Calvijn te leren? Onder het kopje Matigheid en de overdenking van het toekomende leven, vat hij enkele kernachtige gezegden van Calvijn nog eens samen.
Calvijn waarschuwt voor ‘een beestachtige liefde tot deze wereld’ en roept op ‘tot de overdenking van het toekomende’, want ‘… indien de hemel ons vaderland is, wat is dan de aarde anders dan een oord der ballingschap?’ Een christen kent dankbaarheid voor Gods goede gaven, maar ook ‘verachting van het tegenwoordige leven en de overdenking van de hemelse onsterfelijkheid’.
Weelde en overdaad kunnen gemakkelijk een hindernis worden voor het zoeken van Jezus Christus en voor het overdenken van het toekomende leven. Ook dat is, in een tijd van welvaart, een actuele observatie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen