Hoe komt het ooit goed?

Artikel 21: Jezus, Uw verzoenend sterven blijft het rustpunt van ons hart

‘Ik heb niets met een Heiland die stierf voor mijn zonden.’ Aldus een theoloog met wie ik een gesprek voerde over de betekenis van Jezus. Ik vond deze uitspraak schokkend en vroeg door. Waarom heb je daar niets mee?
Toen kwam het er uit. Waarom zou iemand voor mij moeten sterven? Ik kon toen niets beters doen dan mijn geloof belijden met artikel 21 van de NGB. Daarin wordt onthuld waarom het noodzakelijk voor ons is dat de Zoon van God voor ons stierf aan het kruis. Het is om verzoening tussen God en ons te bewerken. In de vele bijbelteksten die in dit artikel genoemd worden, horen we dit hart van het evangelie kloppen.
Artikel 21 gaat uit van de trieste werkelijkheid dat wij de relatie met God hebben verbroken. De Bijbel zegt dat we kinderen van de toorn van God zijn. Wij hebben Gods liefde veranderd in toorn. We kunnen gerust spreken van het grote verdriet van God over ons. In het verdriet van God vindt een gevecht plaats tussen zijn liefde en toorn. De vraag is: hoe komt het ooit weer goed tussen God en ons?

Boete
De Bijbel bezingt het lied van de weg die God heeft uitgedacht om uit dit conflict te komen. De Bijbel gebruikt daarvoor verschillende beelden. De twee bekendste zijn het beeld van het offer en van een rechtszaak. Ik focus nu op dit laatste. Het gaat om herstel van de verbroken relatie tussen God en ons, maar dan zo, dat aan Gods recht wordt voldaan en onrecht wordt gestraft.
Wij hebben God groot onrecht aangedaan door de liefdesrelatie met Hem te verbreken. Wij hebben daardoor een onnoemelijke schuld op ons geladen. Die schuld moet worden vereffend. Anders komt het nooit meer goed met God. Zo min als we tegen een slachtoffer van geweld kunnen zeggen: ‘Je moet er maar niet meer over praten’, zonder dat het onrecht wordt gestraft en aan het slachtoffer recht gedaan wordt, de dader gestraft wordt, zo min kunnen we weer met God leven als kinderen in het verbond als aan God geen recht gedaan wordt en het onrecht niet wordt gestraft.
Er zal dus boete gedaan moeten worden. Door wie? Als wij moesten boeten, betekent dat ons doodvonnis. Welnu, precies op dit punt begint de wondere muziek van Gods heilsplan te klinken in de NGB. God de Zoon gaat de toorn van Zijn Vader stillen door te boeten voor het onrecht dat God door ons is aangedaan. Met de woorden van de NGB: Hij heeft Zichzelf in onze naam voor Zijn Vader gesteld om diens toorn te stillen met volledige genoegdoening. Hij dagvaart niet ons, maar zichzelf voor de Rechter en laat Zich vonnissen in onze plaats. Onvoorstelbaar.

Bloed
Wil God bloed zien? Ja en nee. God wil Zijn eigen bloed geven. Het is het bloed van het Lam Gods dat reinigt van alle zonden. En daarom wil God tegelijk geen bloed meer zien. Ons bloed hoeft niet meer te vloeien. Er zijn echt geen woorden voor om het geheimenis van deze liefde weer te geven.
Wie zonder deze bloedstorting van Gods Zoon met God in het reine denkt te kunnen komen, vergist zich. Die heeft echt een probleem. Dan komt het niet goed met God. Trouwens, wat heeft zo iemand te melden aan aanhangers van andere godsdiensten, zoals de moslims? Maar wie in de Zoon gelooft als de eeuwige Hogepriester (Melchizedek), die zingt de woorden van artikel 21 mee: Wij behoeven geen enkel ander middel te zoeken of uit te denken om ons met God te verzoenen dan dit ene, eens en voor al gebrachte offer.

Troost
Ik wijs op een ontroerende zin in dit artikel: ‘Wij vinden alle troost in de wonden van Gods Zoon.’ Laten we bedenken dat Guido de Bres straks zal worden opgehangen, samen met zijn collega De la Grange voor het stadhuis in Valenciennes. Terwijl hun wonden zoveel pijn doen, vinden ze troost in de wonden van Jezus. Over die troost lezen we in een afscheidsbrief van De Bres aan zijn moeder vanuit de gevangenis, vóór zijn terechtstelling. ‘Mijn goede en zeer geliefde moeder, als ik bedenk hoe zwaar mijn gevangenschap voor u is, moeilijk om te dragen vanwege de grote moederliefde die u altijd voor mij hebt gehad, dan wordt mijn hart doorboord en worden mijn ingewanden sterk aangedaan. (…) Maar wat betekent dit als ik bedenk hoe hard het zou zijn als een mens van God gescheiden zou zijn en zijn eeuwige gelukzaligheid moest missen. (...) De woorden van Jezus over het eeuwige leven maken dat mijn hart en ingewanden opspringen van vreugde.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen