De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Jezus’ terechtwijzing

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Jezus’ terechtwijzing

Meditatie: Markus 9:30-37

4 minuten leestijd

Jezus is met Zijn discipelen op weg naar Jeruzalem. Hij zal daar straks lijden en sterven. Waar gaat het dan over onderweg? Worden de gesprekken van de discipelen helemaal in beslag genomen door het komende lijden van hun Meester?

Waarvan had gij woorden onder elkaar op de weg?’

Ineens was daar in Kapernaüm die vraag van Jezus: ‘Waarvan had gij woorden onder elkaar op de weg?’ Ze zijn onderweg naar Jeruzalem. Jezus’ lijdensweg. En dan spreekt Jezus er Zijn leerlingen nadrukkelijk op aan waar ze over gediscussieerd hebben. Hij weet het, maar wil het uit hun eigen mond horen.
Maar de discipelen antwoorden met stilzwijgen. Ze durven het niet openlijk te zeggen dat ze hebben lopen discussiëren over wie nu de meeste onder hen is. De discipelen wisten: we kunnen niets voor onze Meester verborgen houden. Hun stilzwijgen is uit beschaamdheid.

Vol van zichzelf
Zij waren vol van hun toekomstige positie, en dat terwijl voor Jezus de weg die ze gaan, zal uitlopen op gevangenneming en sterven. Hoe aangrijpend en tegelijk beschamend voor de discipelen. Waar maken zij zich eigenlijk druk over? Hebben ze niets anders om zich druk over te maken dan hun eigen positie? Stelletje egotrippers. Zo gericht op zichzelf. Als zij het maar hebben en wat er met hun Meester gaat gebeuren, dat raakt hun niet. Hoe herkenbaar voor ons, of niet? Hoe druk zijn we met onszelf? In de het maatschappelijke leven, in het kerkelijke leven? Onze positie, ons eigen ik koesteren we maar wat graag. En o wee, als daar gevaar dreigt. We doen vaak wel in een stukje nederige hoogmoed alsof het ons niet uitmaakt, maar ondertussen houden we wel degelijk in de gaten wat er gezegd wordt van ons en hoe anderen tegen ons aankijken, welke plaats we kunnen innemen, tot in de kerk toe.
Vaak ongemerkt zijn we enorm druk met datzelfde gesprek dat de discipelen hier voeren. Wie is de meeste? We weten wel dat het zo niet moet. We zeggen ook wel dat het moet gaan om Jezus. Hij vooraan en wij achter Hem. Maar toch. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Die weg van Jezus is toch geen weg die naam maakt en roem brengt, menen we. Wat moet je met dat lijden? Ja, de heerlijkheid die in het verschiet ligt, die trekt ons wel. Maar door lijden tot heerlijkheid, dat willen we niet. Die ereplaats in dat messiaanse rijk, daar waren ze vol van, maar de weg er naartoe, daar doen ze liever het zwijgen toe. Daar bekommeren ze zich niet om. En wij? Hoe gemakkelijk en snel beklimt ons eigen ik de ladder van daden en deugden.

Druk met Jezus
Of zijn wij zo heel eerlijk als Jezus ons vraagt waar wij het over hebben in de lijdenstijd? Zijn we dan vol van Jezus, of is het toch alleen uit medelijden, vinden we het op zijn hoogst zielig voor Hem. Maar intussen houden we wel onszelf op de been en in beeld. Zo kan en mag het niet als volgelingen van Jezus. Daarom roept Jezus nadrukkelijk de twaalven tot Zich om hen terecht te wijzen. Stuk voor stuk.
In Zijn terechtwijzing buigt Jezus die wil tot zelfhandhaving om. Er is wel een ereplaats bij Jezus, maar die bestaat in het innemen van de laatste dienstplaats. Maar dan ook echt de laatste en de laagste plaats, alle anderen staan boven je. Dit woord van Jezus laat aan duidelijkheid niets te wensen over, of wel? De weg die Hij gaat, zullen ook Zijn leerlingen moeten bewandelen, willen ze bij Hem blijven horen. En die weg is de weg van de geloofsgehoorzaamheid achter Hem. Geen weg van roem en eer en aanzien.

Verloochenen
De weg van zelfbehoud is een doodlopende weg. Wie meent zichzelf op de been te moeten houden en wie groot wil worden, die moet leren zichzelf te verloochenen. Die moet de kruisweg leren bewandelen in het geloof. Dan moet je niet gaan bakkeleien over je eigen positie. Nee, volg dan Mij, zegt Jezus. Maak daar dan ernst mee. Dat zijn scherpe woorden. Maar ze zijn wel nodig. Want wij zijn zo doof en hardnekkig. Dan moet het mes er soms diep in om het dwaalspoor bloot te leggen.
In deze terechtwijzing klinkt de nodiging van Jezus: ‘Bekeer u en volg Mij.’ Dat wordt jezelf verliezen, de weg van jezelf uitleveren. Maar vergeet niet waar het heen gaat. Over Golgotha reikt die weg wel naar de troon. De troon van een eeuwig koninkrijk, waar allen die Mij volgen eeuwig met Mij als koningen zullen heersen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 februari 2008

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Jezus’ terechtwijzing

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 februari 2008

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's