GLOBAAL BEKEKEN

In Israël en de kerk schrijft ds. M.M. van Campen (Maranathakerk, Rotterdam-Zuid) een artikel onder de titel Mr. Isaac Da Costa, profeet van het Reveil (1798-1860). Daarin refereert hij ook aan het dichtwerk van Da Costa:

• In veel plaatsen in Nederland is een straat naar hem genoemd, meestal in de dichtersbuurt. Hij was letterkundige en letterlievend met dichterlijke aanleg. Bekende liederen van Da Costa zijn: ‘Zij zullen het niet hebben, ons oude Nederland’ of het kerklied ‘Wegen Gods, hoe duister zijt gij’ en ‘Halleluja, lof zij het Lam’. Beroemd is ook het gedicht dat hij schreef naar aanleiding van zijn bekering: ‘God met ons’. De beginregels luiden aldus:
Mijn Redder, mijn Goël, mijn zondenvernieler!
Mijn Meester, mijn Heiland, mijn Heer en mijn God!
Mijn Onheilsverwinner, mijn Levensbezieler!
Gezegend, geheiligd, beslist is mijn lot!''

Ik noem verder nog het wonderschone gedicht in zijn boek ‘Israël en de volken’.
Wien biede ik ze aan, dees bladen, vol geschreven
van smart en smaad, en wederwaardigheen.
Onpeilbaar diep, toch wonderhoog verheven?
Wien buiten U, mijn volk, mijn vleesch en been?
Ja, Israël!, aan U, Gods eerstgekende,
Sints [sindsdien, red.], toonbeeld van Zijn toorn, van land tot land,
By ’t schetsen van wiens lange, lange ellende,
Mijn broed'ren! Schier verstijfd waar deze hand,
Bezwemen ’t oog, dat onze ban aanstaarde,
Bezweken ’t hart, dat de oorzaak overdacht.
Stond over U, verstotenen der aarde.
Niet nog een woord der toekomst uitgebracht:
‘Zy zullen zien, Wiens wet, Wiens hart zy braken
(Verbreken doet Hij nimmer Zijn verbond!) En kussen zullen ze eens, Wien zy doorstaken!’ Genade komt ons tegen uit de wond!

• Op 28 april 1860 overleed hij, 62 jaar oud. ’s Avonds om 20.30 uur, bij de uitgang van de joodse sabbat en de ingang van de christelijke zondag. Ontslapen in de Heer. Op 3 mei was de begrafenis in Nieuwe Kerk van Amsterdam.
Het orgel speelde Psalm 42. Bij het graf sprak onder anderen ds. N. Beets: ‘Vaarwel, rust in vrede, gij vurige zoon van het Oosten. Israëliet zonder bedrog, ootmoedig belijder, moedig strijder, geduldig lijder, getrouwe getuige van Jezus Christus de Gekruisigde.’
Ook prof. J.J. van Oosterzee sprak een woord: ‘Da Costa die als een Boanerges donderde en als een Barnabas kon vertroosten.’ Daar werd de triomfzang gezongen, door Van Oosterzee uitgekozen, maar aan het hart van Da Costa zelf eens ontsprongen: ‘Uwe doden gaan ontwaken, met gejuich van dank en lof ! (…)’

Met de komst van de Protestantse Theologische Universiteit (PThU) wordt aan het begin van een promotie nu een gebed en aan het eind een lofzegging uitgesproken. Ik vernam deze voor het eerst bij de promotie van Willem Maarten Dekker uit de mond van de rector, prof.dr. F.G. Immink:

• Barmhartige God, bekleed met wijsheid en luister, Bron van vreugde en licht, wij bidden U: Schenk ons wijsheid en inzicht, door Jezus Christus, in Wie alle schatten van wijsheid en kennis verborgen liggen. Amen.

• De almachtige God, door Wiens licht wij licht zien, zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid, door Jezus Christus. Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen