Aarzelingen overwonnen

Beste dominee,

In uw laatste brief schrijft u dat Gods Geest steeds meer de wil van God in het hart schrijft. Daarop vertrouw ik, omdat God alles tot nu toe in mij gewerkt heeft, zoals Paulus schrijft in Romeinen 8:29 en 30.

Vanuit dat gezichtspunt wil ik dan ook uw vraag beantwoorden hoe ik mijn aarzelingen heb overwonnen om belijdenis te doen.

Ik ging naar de kerk en geloofde wat de Bijbel zegt, maar het was niet voor mij. Wel wist ik dat ik voor God niet kon verschijnen als ik geen vrede met Hem had, maar ik wist niet hoe ik die moest krijgen.

Het verlangen naar God groeide intussen. Ik ging in de Bijbel lezen en vragen of Hij in mij wilde werken wat ik miste. In die weg ontdekte ik dat de Heere wel wilde, maar dat ik zelf een blokkade vormde. Dat heb ik de Heere beleden. Ik heb gezegd: ‘Heere, hier ben ik: arm en zondig. Wilt U mij reinigen van mijn zonden en mij de vrede schenken die in U is?’ Die vrede wil de Heere schenken, zoals Hij in Zijn Woord heeft beloofd.

Op die manier is God Zich steeds meer door Zijn Woord en Geest aan mij gaan bekendmaken. Als ik onder de verkondiging van het Woord was of in de Bijbel las, was het alsof het voor mij persoonlijk was. Mijn ogen werden steeds meer gericht op Jezus en Zijn volbrachte werk. Steeds meer vragen werden beantwoord en God gaf mij het geloof in Hem en de vrede dat ook ik delen mag in het werk van Christus: dat Hij geleden heeft en gestorven is, maar ook opgestaan is, zodat mensen als ik het eeuwige leven kunnen ontvangen. Dat alles ervaar ik als een grote genade, want toen ik nog een vijand was, heeft God Zijn Zoon al gegeven. Hoe meer ik hierover nadenk, hoe minder ik ervan begrijp. Ik word er dan ook heel klein van. Maar ik mag hierop ‘amen’ zeggen en zo de Heere aannemen als mijn Verlosser, Hem ervoor eren en daarom ook Zijn Naam belijden.

Met vriendelijke groet,

Janneke

Beste Janneke,

Jouw antwoord op de vraag waarmee ik de tweede brief eindigde, is uitgemond in een rijk getuigenis over het wonder van Gods genade. Het wonder dat je niet gezocht hebt en toch gevonden bent; dat het niet van jou komt, maar God het zoeken en het verlangen naar Hem en ook het belijden van Zijn Naam in je werkt.

Als het zo bij jou leeft, zijn er geen aarzelingen meer om Zijn Naam te belijden. Integendeel, dan verlang je ernaar om de Naam te belijden van God Die heilig, groot, maar ook zo goed is!

Van harte hoop ik dat jouw getuigenis voor velen een bemoediging is en voor anderen een aansporing om de Heere te zoeken. Hij wil Zich laten vinden! Alle mogelijke blokkades werpen wij op. God heeft echter in het werk van Christus alles weggenomen wat er tussen Hem en een zondaar in staat. Er staat veel tussen Hem en ons in. We zouden echter te klein van Christus’ werk denken als we menen dat dit alles daardoor niet is weggenomen.

Van harte gun ik je de verwondering om Gods genade. Die genade kan niet anders dan een wonder zijn. Naarmate je jezelf leert kennen, wordt dat wonder steeds groter. Levend vanuit die verwondering, komt God aan Zijn eer en zijn wij leesbare brieven van Christus (2 Kor. 3:3).

Je zult Deo volente Tweede Paasdag belijdenis van het geloof afleggen. Hoe kijk je tegen de periode daarna aan? Wij zullen hierna nog één brief met elkaar wisselen, misschien wil je me daar nog over schrijven?

Hartelijke groeten,

Ds. Van der Kraan

Janneke leeft toe naar de dag waarop ze belijdenis van het geloof aflegt. Ze correspondeert deze weken met haar predikant, ds. P. van der Kraan uit Bleskensgraaf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen