Dwaasheid in het nieuwe leren

De parlementaire onderzoekscommissie onder leiding van Tweede Kamerlid Jeroen Dijsselbloem, kwam met een vernietigend rapport over de kwaliteit van het onderwijs in ons land. Al decennialang waaide de ideologie van een vernieuwingsdrang door onderwijsland. Vanaf de jaren negentig kreeg het allemaal gestalte. Eerst de basisvorming (Wallage) en daarna de tweede fase/ het leerhuis en het vmbo (Netelenbos). Leren werd instrument van een gelijkheidsideaal. Alle leerlingen samen opwaarts. Maar het werd samen neerwaarts. Het peil van de cognitieve kennis zakte snel. Uit eigen ervaring: scripties van studenten aan de universiteit bevatten meermalen een groot aantal taalfouten. Ze wijzen op een dieper liggend probleem, dat van de inhoudelijke kwaliteit.

Zelf aan de slag
Moest dan alles bij het oude blijven? Natuurlijk niet. Géén verandering in het onderwijs is een gevaarlijke verandering. Leren mag niet worden losgemaakt van de lerende mens. De lerende mens verkeert in een steeds veranderende wereld. In afgeleide zin weten we daar in de catechese van de kerk alles van.
In het zogenaamde nieuwe leren is echter veel meer aan de hand. Uitgangspunt was een onjuiste optimistische visie op de leerling. Het kind of de jongere kon zelf goedwillend aan de slag, dat wilde hij ook wel en hij zou zelf zijn weg weten te vinden. Het resultaat zag ik in een praktisch voorbeeld van het studiehuis. De ene leerling kon het aan. De ander niet en begon rond te draaien in al aanwezige kennis en kwam niet verder. Een mens moet leren leren.

Onwil
Er is van alle kanten kritiek geuit op dit nieuwe leren. Ik zal dat niet herhalen. Wat ik zou willen zeggen is dat men met één ding geen rekening hield: de gebrokenheid in het leven van de leerling door de zonde. Men ging voorbij aan de realiteit van de beperking en de onwil van de mens. Daar geen rekening mee houden, noemt de Bijbel dwaas. Leren is een veel te weerbarstige realiteit dan dat we er van uit onszelf toe gemotiveerd zouden zijn. In plaats van de onwil om te buigen, pasten we het leersysteem aan. En zo kwamen we in een neerwaartse spiraal terecht.
Ach, we weten het toch allemaal zelf wel. We moesten toch zelf ook ons huiswerk maken, we moesten toch transpireren, we hadden toch sancties nodig om tot het gewenste leerdoel te komen. Hoe vaak zeiden ouders niet tegen hun kinderen: heb je je huiswerk al gemaakt? Leren zonder sturing gaat niet, uitzonderingen daargelaten.
Er is leerplicht nodig om achteraf te ontdekken dat het leren een voorrecht was. De leraar zal weer gewoon leraar moeten worden, kennis overdragen en zijn of haar gezag terug moeten krijgen. Leren kan niet zonder discipline en structuur. Juist zo kan er echte aandacht voor de individuele leerling zijn. Het beroep van leraar zal er ook aantrekkelijker door worden.

Basis
Ooit leerden we klassikaal het rijtje: Leeuwarden, Franeker, Harlingen, Stiens, Hallum, Holwerd, Dokkum, enzovoort. Ik ben er nog altijd dankbaar voor. Het rijtje staat voor het fonds aan kennis dat de basis voor je bagage is geworden.
Het nieuwe leren is mislukt. Laat dit schip op het strand een baken in zee zijn voor de catechese in de kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen