Eén lichaam, uit alle volken

Als je belijdenis doet, mag je dat doen met het oog en hart gericht op Christus. Centraal in het geloof is immers de band tussen Christus en jezelf. Hij wil van jou zijn en jij mag van Hem zijn. Gezien het feit dat je zondaar bent, kan het eigenlijk niet. Gezien het feit dat Hij Zaligmaker van zondaren is, kan het juist wel. Wat een heerlijk wonder! Maar hoewel het geloof en het christenleven draaien om Christus, wordt via Hem onze aandacht ook gevraagd voor anderen. In dat verband hebben we het over de kerk, over Israël en over de zending. Christus’ belangstelling gaat die kant uit, en daardoor wordt onze belangstelling er ook naartoe getrokken.
Het is eigenlijk net als bij een heel goede vriendschap: de belangstelling van je vriend slaat op jou over. Ik kan het nog anders zeggen: als je een pasfoto ziet, zie je maar een deel van iemand. Wel het belangrijkste en meest persoonlijke deel. Maar er hoort een heel lichaam bij. Soms probeer je het bij een pasfoto wat in te vullen. Je denkt je in hoe lang die persoon is, hoe zwaar gebouwd enzovoort. Bijbels gezien is Christus het Hoofd. En je belangstelling mag vanuit het Hoofd ook naar het lichaam uitgaan. En, alweer: dan heb je het over de kerk, over Israël en over de zending.

De kerk
Je doet belijdenis in je gemeente. God geeft jou aan die gemeente en Hij geeft die gemeente aan jou. Samen met je medegemeenteleden mag je als een lichaam functioneren. Met elkaar mag je je laten gebruiken om God en je naaste te dienen en Christus’ werk in deze wereld te verrichten.
Nee, jij hoeft niet alleen bezig te zijn. Laat je gerust koesteren in het samen optrekken in de gemeente. Laat je voeden door het verkondigde woord. Laat je verwarmen door het meeleven van anderen.
Laat je in het samen optrekken bemoedigen om de strijd van het christenbestaan aan te kunnen. Maar je mag jezelf ook inzetten. Van top tot teen. Om maar wat te noemen: je oren – om te luisteren wat er vanuit het Woord van God verkondigd wordt; je hart, om het gehoorde te verwerken; je mond, om het geleerde aan anderen door te geven; je stem, in het meezingen in de kerk; je handen, door ze te vouwen en te bidden voor je gemeente en voor gemeenteleden die dat nodig hebben – wie heeft het gebed eigenlijk niet nodig?! En misschien ben je al gevraagd (of word je gevraagd) om mee te helpen met de actie vrijwillige bijdrage, met het zondagsschoolwerk, met de vakantiebijbelweek, met de rommelmarkt voor het werk in Oost-Europa of wat wordt er bij jullie allemaal gedaan? Als er weinig van dat alles gebeurt, mag je misschien wel aangeven in je gemeente dat jij interesse voor iets hebt.

Ook landelijk
Je bent niet alleen lid in de plaatselijke gemeente. Je bent ook lid van de landelijke kerk: de Protestantse Kerk in Nederland. Zie die kerk ook echt als jouw kerk. Vanwege Christus. En leef mee met die kerk. In je gebed. In je liefde. Het is de kerk die God ons gegeven en gelaten heeft. Waarin door de eeuwen heen Christus gepreekt is. Het is inderdaad ook de kerk waar we zorgen over moeten hebben, vanwege zwakheid in de leer, vanwege een te brede veelkleurigheid. Maar dat moet ons nog des te meer doen zoeken naar haar genezing.

Israël
Israël was het volk van God en is dat nog steeds. De muur die Israël en de heidenen van elkaar scheidde is door Christus weggenomen. En nu wil Hij Israël en de heidenen tot een nieuwe mens maken. Anders gezegd: Hij wil ze beiden in één lichaam door het kruis met God verzoenen (Ef. 2:16). Het zal je niet onbekend zijn dat Israël vandaag voor het grootste gedeelte niet leeft bij het kruis van Christus. Maar als je zelf als heiden-christen lid bent van het lichaam van Christus, mag je er wel naar verlangen dat Israël oog zal krijgen voor de Gekruisigde Christus, Die is opgestaan en gekomen is als Messias voor Israël en de volkeren. Je mag er ook voor bidden. En je doet er goed aan om Messiasbelijdende gemeenten in Israël of werk van christenen die Israël hulp bieden te steunen. Ons christelijk verlangen mag gestempeld zijn door het verlangen van Christus Zelf, dat Zijn broeders ook in Hem geloven zullen. En het is toch ook zo dat God het volle heil van Zijn koninkrijk niet zal laten komen, zonder dat Israël zich als volk tot Christus bekeerd heeft?

Zendingswerker
God vergadert in Christus Zijn kinderen uit alle rassen en volken. Het vergaderproces gaat nog steeds door. De missie van de apostelen, die de missie van de kerk is geworden – alle volken onderwijzen en hen discipel van de Heere Jezus maken –, is nog niet klaar.
Mooi is het dat je gemeente bij het zendingswerk betrokken is. Leef daarin mee. Geef je bijdrage. Kom naar een zendingsavond, ga naar een zendingsdag. Blijf op de hoogte via het zendingsblad. Word lid van bijvoorbeeld de GZB. Probeer van enkele zendingswerkers meer te weten en gedenk ze regelmatig in je gebed.
Maar vooral zou ik ook onder je aandacht willen brengen om zelf zendingswerker te worden. Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat God dat op je weg legt. Hoe? Misschien is het wel Gods bedoeling dat je naar Afrika, Zuid-Amerika of Zuidoost-Azië gaat. Maar zeker is het Zijn bedoeling dat je op de plaats waar je nu woont en werkt zendingswerker zult zijn. Door als christen te leven. En dan bedoel ik niets anders dan dat je echt christen bent. Dat ben je door de geloofsverbondenheid in Christus, waardoor je het uitleeft: ‘Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij; en hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons van God, Die mij liefgehad heeft, en Zichzelf voor mij overgegeven heeft.’ (Gal. 2:20)

Mrs. Brouwer
In Canada heb ik mrs. Brouwer leren kennen. In 2006 overleed ze op de leeftijd van 99 jaar. Ze emigreerde met haar gezin naar Canada in de jaren na de oorlog. Ze heeft hard gewerkt en heeft het in veel opzichten zwaar gehad. Maar ze leefde volop uit Christus. Hij was haar troost en haar blijdschap. Ze dacht niets van zichzelf maar alles van Hem. Ze had ontzaglijk veel liefde voor het Woord van God en dronk preken in als water. Ze leefde mee met de gemeenteleden en er kon niemand iets blijs of droefs meemaken, of ze was erop betrokken. Als je maar enigszins in haar zicht kwam, dan kwam je ook in haar gebed. Ze kon zich grote zorgen maken over kerkelijke ontwikkelingen die onbijbels waren, over politieke ontwikkelingen die afbraak betekenden. En ze bad. Ze heeft zo zuinig als ze kon geleefd en wat heeft ze op die manier veel zendingswerkers gesteund. Ze schreef hun en bad voor hen.

Ik geef het maar door aan jou, die pas belijdenis hebt gedaan of nog gaat doen: zo kan het. Door Christus het Hoofd leven als onderdeel van Zijn lichaam en de rest van het lichaam op het oog hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen