De drinkbeker van Jezus

‘Vader, als U wilt, neem deze drinkbeker van Mij weg.’

Om deze specifieke beker gaat het Jezus. De beker die Hij nu krijgt aangereikt. Het gaat niet zomaar om een willekeurige beker, maar om deze beker, op dit moment, met deze inhoud. Daarover willen we meer te weten zien te komen.
Waarom ziet Hij er tegenop? Wat is er in die beker? Wat maakt het voor Jezus zo bitter, waarom Zijn grote angst? Kan Hij deze beker niet drinken zoals de Griekse wijsgeer Socrates de gifbeker dronk? Onbewogen, koelbloedig. ‘Want,’ zei deze, ‘men weent niet als een wijsgeer sterft. Want een wijsgeer begeert te sterven. Zijn ziel wordt verlost uit de kerker van het lichaam.’

Vol van heil
Tegenover de koelbloedige houding van Socrates staat de zware strijd van Jezus. Wat is er met die beker aan de hand? Het is toch geen letterlijke beker? Nee, het is een beeld, een metafoor die in de Bijbel op verschillende manieren wordt gebruikt. Het beeld komt uit het gewone dagelijkse, huiselijke leven. Vader schenkt het drinken in voor de huisgenoten en geeft hun de beker waaruit ze drinken.
Dat beeld wordt menig keer voor God gebruikt in het Oude Testament. Ook Hij deelt een beker uit. Dat kan in positieve zin zijn, een beker vol van zegeningen van God, een beker vol van heil. In de volgende woorden staat het nog pregnanter en voller: ‘De HEERE is het deel van mijn erve en van mijn beker.’ (Ps. 16:5) Dit is de beker die David ontvangt. Daar drinkt hij van, daar leeft hij van. De HEERE Zelf is zijn beker. Het is een heel sterk beeld. Het geeft op een bijzondere manier aan wat de Heere voor hem betekent.

Storm en bitterheid
In het volgende citaat uit de Psalmen ontdekken we echter een totaal andere kant. Een beker als teken van onheil, van straf, van toorn van God voor wie deze beker krijgt aangereikt.
Want in de hand van de HEERE is een beker.
Daarin schuimt de wijn, overvloedig gekruid.
Hij schenkt eruit, maar zijn troebele drab
moeten alle goddelozen van de aarde opdrinken, helemaal.
Psalm 75:.)
Een beker vol wijn is in Gods handen. Maar de drab, het zure, het bittere dat onderin de beker blijft, zullen de goddelozen drinken. In beide voorbeelden is sprake van straf en oordeel over hen die zich keren tegen God. Dat gebeurt niet straffeloos. God reikt hen de beker aan, gevuld met storm en bitterheid.

Aan Zijn eigen volk
En dan zijn er die profetenwoorden: 'Waak op, waak op, sta op, Jeruzalem! U, die gedronken hebt uit de hand van de HEERE de beker van Zijn grimmigheid; De droesem van de beker van de zwijmeling hebt gij gedronken, Ja, uitgezogen.' (Jes. 51:17)
De beker is vol van de grimmigheid, de toorn van de Heere God. Hij heeft die beker te drinken gegeven … aan Zijn eigen volk. Jeruzalem moest die beker helemaal leegdrinken. God geeft hen Zijn toorn te drinken. Zelfs de droesem, het allerlaatste dat onder in de beker zit, dat bittere, heeft het volk gedronken, zelfs uitgezogen. Heel Gods toorn en alle facetten van de straf van God moest het volk dragen. Hier heet die beker ‘de beker van de zwijmeling’. Daar klinkt het aspect van wankelen in mee, van verlies van levenskrachten. Zoals een dronkaard machteloos wankelt, zo is het ook met Jeruzalem, de stad van God. Het collectieve aspect van de beker valt op in deze oordeelswoorden. Wij denken bij een beker van oordeel eerder aan individuen. Maar bij de profeten ligt de klemtoon niet op de persoon maar op de gemeenschap. Jeruzalem, Israël, de volkeren moeten deze beker drinken. Collectieve schuld wordt collectief geboet.

Alleen
En nu de beker van Jezus, ‘deze beker’. Hij deinst ervoor terug. De beker die Zijn Vader Hem aanreikt. Een beker die alles te maken heeft met de noties uit het Oude Testament. Jezus leeft met psalmen- en profetenwoorden. Hij leest uit de woorden van psalmen en profeten Zijn levensweg af. Nu Zijn lijden wacht, spreekt Jezus over: ‘deze’ beker. We begrijpen uit dit hartstochtelijk gebed van Jezus dat Hij beseft: Nu reikt Mijn Vader Mij de beker van Zijn toorn aan. Deze beker is de kelk van Jezus’ lijden, die nu heel dichtbij komt, in volle hevigheid. Jezus weet hoe diep deze kelk is en hoe ongelofelijk veel bitterheid er op de bodem is. In deze beker heeft Jezus niet van doen met Zijn vijanden. Het is Zijn Vader Die Hem deze beker aanreikt. Een beker waarin al Gods heilige toorn over de zonde en de ongerechtigheid is gegoten. Hier verandert dat collectieve, algemene element uit de profetenwoorden in een heel persoonlijk, individueel woord voor Jezus. De gemeenschappelijke ongerechtigheid van heel het volk komt samen in deze beker.
Jezus drinkt die beker helemaal alleen. Hier gaan profetenwoorden in vervulling. ‘De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem. Hij heeft onze overtredingen en onze ongerechtigheden op Zich genomen.’ Hij, als de Ene, gaat in plaats van heel Zijn volk. Gekomen om veler zonden te dragen.
Deze beker is daarom zo anders als alle andere bekers. Hij zal de beker tot en met de laatste droesem leegdrinken. Hij zal dat doen in plaats van Zijn gemeente. Het was niet Zijn ongerechtigheid, maar de onze. Het waren niet Zijn zonden, maar de onze. En Gods grimmigheid, Gods toorn over de schuld zal Hem laten wankelen. Ten dage als u (meervoud) daarvan eet zal Hij (enkelvoud) de dood sterven. Zo gaat het met Hem. Gemeenschappelijke schuld van heel Zijn volk wordt door Hem alleen gedragen. Hij zal dragen en drinken wat wij hadden moeten dragen en drinken. Daarom sterft Hij niet onbewogen en koelbloedig als een wijsgeer. Hij sterft als een Herder voor Zijn schapen.

Lijden
Deze toorn en grimmigheid van Zijn Vader betekent voor Jezus heel concreet en daadwerkelijk lijden. Lijden aan lichaam en ziel. Druppel voor druppel gaat de beker leeg. Verlaten van de mensen. Eenzaam. In de hof slapen Zijn liefste leerlingen. Verlaten van vriend en broeder. Echter, ook verlaten van Zijn Vader. Zijn Vader, Die als Rechter Hem de beker aanreikt. Die de schuld op Hem verhaalt, de straf op Hem neerlegt. Mijn straf, onze straf. ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ Zo drinkt Jezus de beker leeg. Bitter is de droesem.
Deze beker is de beker van Zijn lichamelijk, van Zijn geestelijk en psychisch lijden. De gevangenneming, de spot, het verhoor, de geseling, de kroon van doornen, het kruis. Niets aan lichamelijk en geestelijk lijden wordt Hem bespaard. Zo ernstig waren en zijn mijn zonden, zo heftig de consequenties.

Beker der dankzegging
Jezus drinkt deze beker in onze plaats. Daarom is er voor ons een andere beker. De beker der verlossing. God gaf mijn beker aan Hem. Hij geeft Zijn beker aan mij. Wondere ruil. Met een bevende hand, de hand van het geloof, mag ik aanvaarden wat Hij me geeft. Nu Hij die bittere beker van mij en van velen drinkt, kan ik niet anders meer dan me overgeven aan Hem. Hem aanhangen, betrouwen en liefhebben.
In verootmoediging zie ik dat Hij die bittere beker drinkt in mijn plaats. In diepe verwondering dat Hij mij de beker van de verlossing aanreikt. De beker van het nieuwe testament in Zijn bloed. De beker van de wijn van de tafel van het Heilig Avondmaal als teken en bewijs dat God Zijn verbond nakomt. Met die beker zegt Jezus: ‘Ik ben het bewijs dat God u niet in de steek laat. Ik ben het teken van het verbond tussen God en mensen.’ Zijn vergoten bloed staat er borg voor.

Bitterheid
Nog één bijbelwoord leg ik voor: (…) Als iemand het beest en zijn beeld aanbidt, en het merkteken op zijn voorhoofd of op zijn hand ontvangt, dan zal hij ook drinken de wijn van de toorn van God, die onvermengd is ingeschonken in de drinkbeker van Zijn toorn (…) (Openb. 14:9-10).
Ja, dit is er nog, dit bijbelwoord over deze beker. Bittere realiteit voor allen die Jezus verwerpen. Wie de Gekruisigde voorbijgaat, drinkt de beker van eeuwige bitterheid leeg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen