Boekbespreking

Brand Overeem en Bert Paasman:
Mariahoeve. Drie gezusters en de strijd om het bestaan.
Uitg. De  Fontein, Baarn; 120 blz.; € 17,50.
Wat een boek! Drie gezusters, Geertje, Steventje en Maria leefden na de dood van hun vader op de Mariahoeve te Putten. Het leven was puur natuur. Ze leefden van wat hun eigen boerenbedoeninkje opleverde aan vlees, melk en zuivelproducten en eieren. Bert Paasman vertelt het verhaal van hun ingetogen, nog primitieve leven, in een context waarin de tijd lijkt te hebben stilgestaan. ‘Trouw aan hun sobere levensstijl, gesteund door hun geloof, konden ze zware lichamelijke arbeid volhouden en bleven ze afzien van modern comfort.’ Ze ploegden, egden, zaaiden, wiedden, oogstten, maaiden, hooiden, voerden, melkten en karnden. Brand Overeem legde in een onovertroffen fotoreportage het leven van de gezusters van de laatste kwarteeuw vast in treffende zwartwit-beelden.
De gezusters heetten lichamelijk niet zo sterk te zijn, maar Steventje stierf op 87-jarige leeftijd, Geertje werd 91 jaar en Maria, die in 2003 overleed, werd 90. Toen Geertje een keer ernstig ziek werd weigerde ze een operatie. Ze schreef zichzelf zes weken rust voor met een papdieet en leefde nog twintig jaar. ‘Ze wilden geen grafsteen en rusten onder groene zoden in een naamloos graf – van God gekend.’
Het boek is ook doorademd van het geloof van de gezusters, gekenmerkt door afhankelijkheid, wetend van Gods voorzienigheid, gestempeld door de Statenbijbel, die altijd open op de tafel lag, en een aantal oude schrijvers. Twee van de drie zusters kerkten in de dorpskerk, één ging naar een afgescheiden gemeente, vijftien kilometer van de boerderij. De afbeelding van de brede en de smalle weg hing aan de wand, bij de Friese staartklok en een paar jachttaferelen. Hun leeftocht bestond uit wat de boerderij hun leverde. Dan zijn er weinig uitgaven. Zo bleken ze een klein vermogen te hebben gespaard, dat onder meer dan driehonderd erfgenamen werd verdeeld. De gemeente kocht de boerderij op en het plaatselijk Historisch Genootschap stichtte er een klein museum in, ‘uit respect voor en ter nagedachtenis aan dit dappere boerenvrouwenleven’. Het boek opent treffend met het lied:
Het leven is een krijgsbanier,
door goede en kwade dagen,
gevlekt, gescheurd, ontvallen schier,
kloekmoedig voorwaarts dragen.
Een boek om te lezen en te herlezen, om te bekijken en telkens opnieuw ter hand te nemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen