Eten en drinken

Artikel 35: het Heilig Avondmaal

In artikel 35 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis belijden we het wonder dat God mensen niet alleen maar opneemt in Zijn kerk, maar ook hun geloof onderhoudt. Daarin ervaren we de vaderlijke zorg voor Zijn gezin, dat is de kerk. Elke zondag deelt Hij geestelijk voedsel uit door de verkondiging van Zijn evangelie.
Op de avondmaalszondagen doet Hij dat op een bijzondere manier. Dan mogen Zijn kinderen aanzitten aan Zijn tafel en brood en wijn uit de hand van Zijn dienaar ontvangen. Avondmaalszondagen zijn hoogtijdagen. Daarom is het goed om vroeg van tevoren te weten om welke zondagen het gaat en er rekening mee te houden in verband met de planning van vakanties en dergelijke.

Voorbereiding
In onze gereformeerde traditie begint de avondmaalsviering met de voorbereiding. Waarom doen we dat? Niet om eersteklas-avondmaalgangers te zijn, maar om zó naar het avondmaal toe te leven dat alles tot zijn recht komt en de viering voor ons echt tot zegen zal zijn. Die zegen bestaat uit de versterking van ons geloof. We hebben het avondmaal daarom hard nodig.
Hoe bereiden we ons voor? Door onszelf te beproeven. Dat betekent dat we onze relatie met God en elkaar tegen het licht van het Woord houden. Er kunnen soms van die zondige plekken in die relatie zitten. Als we die ontdekken, wil dat niet zeggen dat we dan niet aan het avondmaal moeten deelnemen, maar dat we onze zonden belijden en met des te meer verlangen naar Christus aan Zijn tafel zullen zitten. Paulus schrijft over de zelfbeproeving in 1 Korinthe 11. Het kan maar zo gebeuren dat we op onwaardige wijze het avondmaal vieren. In Korinthe ging het er om dat gemeenteleden egoïstisch met anderen omgingen. Dat kan niet aan Vaders tafel. Het blokkeert de gemeenschap met God en met elkaar. Zo is het nog. Dergelijke blokkades moeten uit de weg geruimd worden. Een voorbereidingsweek kan daarom zo zegenrijk zijn. Een kort stil samenzijn in deze week als gemeente kan ons hierbij helpen. Een bemoedigend mailtje, telefoontje, woord of gebaar doet zoveel goed.

Viering
We vieren het avondmaal omdat het ons bediend wordt. Hoewel ook andere vormen mogelijk zijn, is het aanzitten aan een tafel en daar tot rust komen een mooie vorm van viering. Ik hoor de nodiging. Ik sta op en treed toe en mag gaan zitten. Er is op mij gerekend. Dat naar voren lopen is een belijdenis. Kijk, daar gaat papa. Daar gaat mijn juf. Het hoort bij het basisonderricht aan de kinderen van de gemeente. Als we aanzitten, ontvangen we brood en wijn. Ik zie, neem, proef, eet en drink deze tekenen. Mijn zintuigen worden ingeschakeld (ook bij blinden, doven). De kern ervan is: zo zeker als ik dit brood ontvang en proef en eet, zo zeker als ik deze wijn ontvang, proef en drink, zo zeker heeft Christus ook voor mij Zijn lichaam en bloed gegeven tot een volkomen verzoening van al mijn zonden. Hij is het levende brood dat van de hemel neergedaald is en het geestelijk leven van de gelovigen voedt, zegt de NGB.
Er gebeurt dus echt iets in het avondmaal. Christus handelt door Zijn Geest in onze harten. Ik weet het (weer) zeker: ik ben van Hem. Dit gebeuren vraagt om concentratie en meditatie. Daarom draagt de avondmaalsviering het karakter van ernstige blijdschap en blijde ernst. En ik ben niet alleen aan de tafel. Ik zit tussen de andere gezinsleden van de Vader in. Ik ontvang en geef door. Samen vieren we het wonder van de vermenigvuldiging van het brood des levens. Samen zingen we van Christus’ wonderlijke liefde en trouw voor ons. Wat zou mijn hart nog liever wensen?

Dankzegging
De NGB spreekt niet met zoveel woorden over de dankzegging. Dat zal wel zijn omdat het ondenkbaar is om ondankbaar te zijn na zoveel goeds. De dankzegging begint meteen al in de gave die we na de viering geven in de diaconiecollecte aan de tafel. Misschien is dankbaar zijn nog wel het moeilijkst. Dan wordt de aandacht van onszelf en onze honger omgebogen naar God toe. Het draait wel om de versterking van ons geloof, maar het gaat uiteindelijk om de lofprijzing van God.
Daarom hoort de dankzeggingsdienst er wezenlijk bij. Het is de climax van de avondmaalszondag. Nu gaat het echt helemaal alleen om de Gever. In de dankzegging wordt de verbinding gelegd met ons dagelijkse leven. Maar ook met het eeuwige leven. In de dankzeggingdienst krijgen beginnelingen les in de eeuwige lofprijzing, die zij Christus mogen toebrengen op de bruiloft van het Lam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen