Wonderlijk interim

(...) veertig dagen lang (...)

Ook Lukas telde dagen. Stipt noteerde hij dat Jezus na Zijn opstanding veertig dagen verscheen. En wie goed luistert, bespeurt bij Lukas dezelfde sensatie als bij kinderen. Veertig dagen láng. Wat een tijd. Een wonderlijk interim, die periode tussen Paasfeest en Hemelvaartsdag.

Veertigdagentijd
Nu wordt soms de tijd voor Pasen zo genoemd. Maar volgens Lukas is er pas sprake van een veertigdagen tijd na Pasen. Tussen Jezus’ opstanding en hemelvaart liggen veertig dagen. Dat is niet toevallig. Het getal veertig speelt in de Bijbel een grote rol.
Lukas merkte dat al eerder op toen Jezus, vol van de Heilige Geest terugkeerde van de Jordaan en door de Geest naar de woestijn werd geleid, waar Hij veertig dagen verzocht werd (Luk. 4:1). Daar heb je het. Veertig. De evangelist neemt die telling van Israël zonder meer over.
In het eerste deel van de Heilige Schrift valt het getal veertig regelmatig. Niet als een balletje van een loterij, maar als nummer vol betekenis. Ooit bracht Mozes veertig dagen door op de berg toen God Zijn wet gaf. Veertig dagen duurde de verkennings tocht van de verspieders door het beloofde land. Veertig dagen at en dronk Elia voordat hij naar Horeb ging. Veertig dagen vastten de inwoners van Ninevé, en daarna deed God niet wat Hij aanvankelijk van plan was. Veertig dagen zonderden jonge moeders in Israël zich af. Veertig dagen na Zijn opstanding voer Jezus ten hemel.

Voorbereiding
Jawel, maar zo staat dat er niet. Lukas zegt dat Jezus Zich levend vertoonde, met veel onmiskenbare bewijzen, waarbij Hij gezien werd en over de dingen sprak die het Koninkrijk van God betreffen. Die veertig dagen waren gevulde dagen. Je zou kunnen zeggen: Jezus werkte nog een hele agenda af. Met veel andere dingen (Joh. 21:25), die ook gedaan moesten worden. Paulus weet zich later te herinneren dat Christus gezien is. Op een keer zelfs door meer dan vijfhonderd broeders (1 Kor. 15:6). De opgestane Jezus verscheen aan mensen. Hij bewees Zichzelf. Was Hij als kind al bezig in de dingen van Zijn Vader, nu sprak Hij over Gods dingen. Het gebeurde allemaal in die veertig dagen.Daarbij signaleert het getal het buitengewone, dat wat buiten de normale, dagelijkse orde valt. Dat cijfer is beslist niet willekeurig. Veertig is een nummer met een sterke symbolische waarde. In de Schrift is veertig het getal van voorbereiding, van afzondering en vasten, van meditatie, concentratie en contemplatie. Na veertig breekt iets nieuws door.
Daar was het Jezus om te doen, tussen Pasen en Hemelvaart. Hij bereidde er Zijn leerlingen op voor. Want dat nieuwe is er niet direct. Daar moet je naartoe groeien en je op prepareren. Jezus’ discipelen werden in een soort rijpingsproces klaarge maakt. Al die tijd bleef Jezus hun verschijnen. Veertig dagen. Waarbij Hij door hen gezien werd.
De vraag is of wij er iets van herkennen. Als de Levende verschijnt. Veertig dagen. Dat is lang, meer dan een maand. Tegenwoordig moet alles even, vlug en snel. Wij gunnen ons nauwelijks tijd van voorbereiding, hoeveel boeken en instructiematerialen daarvoor ook worden uitgegeven. ‘Tijd heeft te maken met prioriteit’, zei iemand eens. Dat geldt ook na het Paasfeest, voor Hemelvaartsdag. En zelfs daarna. Omdat er iets nieuws staat te gebeuren.

Toekomst
Het evangelie heeft het immers ook over Christus’ wederkomst. Daarop werpen Pasen en Hemelvaart licht vooruit. Mannen in witte kleding legden na die veertig dagen al de link.
Laten wij nu in de tijd leven die aan de wederkomst voorafgaat. Opnieuw een wonderlijk interim. Nog verschijnt Jezus, de Levende, in de gestalten van Geest en Woord. Hij zoekt contact, net als toen. Hij spreekt van dingen die het Koninkrijk van God aan gaan, met het oog op het heil van mensen. De verkondiging in Zijn Gemeente is gericht op Hem en het rijk dat in Hem nabij is gekomen. Het rijk dat wacht op definitieve doorbraak als Hij weerkomt.
Naar dat moment zien kinderen van God uit. Daar bereiden zij zich op voor. Intussen tellen zij dagen. Al zou die tussentijd jaren duren. Of eeuwen. In Gods ogen als dagen. En tellen doe je vol vertrouwen op Christus’ belofte: ‘Ik ben met u alle dagen, tot de voleinding der wereld’. Nog zoveel dagen, en dan ...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen