Het Koninkrijk weer oprichten

'Zij dan die samengekomen waren, vroegen Hem: Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer oprichten?'

In Jeruzalem signaleerde men ook het een en ander. Er gebeurden wonderlijke dingen. Die wekten verwachtingen. ‘Zij die samengekomen waren  – waarschijnlijk een ruimere kring dan de apostelen alleen – stelden Jezus de vraag naar het herstel van het koningschap voor Israël. Daar gaf Hij Zelf aanleiding toe toen Hij sprak over de dingen ‘die het Koninkrijk van God betreffen’ (vs. 3). In ieder geval is duidelijk dat deze mensen Jezus zagen als de Koning van Israël. Het lijkt erop alsof dezelfde hoop gloorde als bij de Emmaüsgangers (Luk. 24:21). Oprecht verlangden zij Zijn regering.

Gebed
Spontaan stelden zij hun serieuze vraag. Daarmee accepteerden zij allereerst dat Hij de Messias is, de heilbrenger voor Israël. Met Pasen had Hij al bewezen tot alles in staat te zijn. Nu wachtte Hem de troon. De vraag was slechts: wanneer? Tegelijk erkenden zij hun onderdanigheid. Immers, wie een koning begeert, aanvaardt zijn heerschappij. Onderdanen respecteren hun vorst, doen wat hij gebiedt. Laat Jezus maar Koning zijn. Via kruis en graf. Tot op de dag van vandaag keert hun vraag terug in Israëls gebeden. ‘Gezegend zijt Gij (...) om de komst van de Messias.’ Op sabbat: ‘Wanneer zult Gij heersen in Sion? (...) Laat onze ogen Uw Koninkrijk aanschouwen’. Op nieuwjaarsdag: ‘Regeer met Uw Majesteit over heel de wereld (...), over alle bewoners van Uw aardse wereld (...)’ Ergens las ik: ‘Dat het koningschap voor Israël naar Joods inzicht binnen het raam van de geschiedenis zal vallen, wordt duidelijk uitgesproken in het gebed voor de staat Israël: (...) zegen de staat Israël, het ontluikend begin van onze verlossing. (...) De Eeuwige, de God van Israël is Koning en Zijn Koningschap strekt zich uit over het heelal.’ Het treft dat de volkeren in het vizier blijven. Als in Israël ingelijfd. Ook wij. Om Jezus’ wil. Toch?! Wij kunnen niet wachten. Net zo min als zij die ‘samengekomen waren’. ‘Zo geven zij uiting aan het heimwee, dat al het volk van God vervult, sinds de profetische beloften over ons zijn uitgeroepen’ (dr. J. Koopmans).

Niet calculeren
En Jezus antwoordde. Zijn reactie valt op. Hij verweet de vraagstellers niet dat zij het nog steeds niet hadden begrepen. Het herstel van Israël is altijd de eerste taak van de Messias geweest. Tal van beloften getuigen ervan. Al sinds David. Profeten proclameerden die Messiaanse regering. Het koningschap als zodanig staat niet ter discussie. Jezus ontkende het niet. Evenmin als toen voor Pilatus, al zei Hij dat Zijn Rijk niet van deze wereld is (Joh.18: 36). Impliciet gaf Hij ook hier toe.
Wel maakte Hij hun duidelijk dat God het tijdstip voor hen verborgen houdt. Dat kwam hun niet toe. Jezus corrigeerde hen. Zij moesten niet gaan calculeren. En al helemaal niet speculeren. Welke bevestiging van signalen zij ook maar meenden te vermoeden. De komst van Israëls Koning is een zaak van de Heere, de God van Abraham, Izak en Jakob.

Opdracht
Jezus’ antwoord liep uit in een opdracht. Hij beval hun Zijn getuigen te zijn, ‘zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste der aarde’. Zij konden niet blijven waar zij waren. Jezus’ reactie brengt nu eenmaal in beweging. Wat een wonder dat dat getuigenis ons bereikte. Op onze beurt geven wij het weer door. Lukas maakt echter duidelijk dat het heil niet losgemaakt kan worden van Israël. Laten wij nooit vergeten dat het in Jeruzalem begon en uitwaaierde via Israël.
Ook als wij er de komende weken bij stilstaan dat zestig jaar geleden de huidige staat Israël werd uitgeroepen. Die gebeurtenis in 1948 is een hoopvol teken. Intussen bidden we om vrede voor Jeruzalem en Samaria en Judea (en Galilea). Daarbij zien wij reikhalzend uit naar het herstel van Israël en erkennen de Koning die Israëls God heeft gegeven. De Messias. Wij geloven in Zijn naam: Jezus. Er zijn signalen die Zijn komst aankondigen. Calculatie en speculatie geven geen pas. Geloof vertrouwt. ‘Welzalig zij die Sions Vorst erkennen als hun Heer’ (Ps. 2).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen