Verouderde wetten
BIJBELTEKST BEGREPEN
Laat u geen verouderde wetten meer opleggen, waarschuwt de apostel de gemeente in Kolosse. De gemeente in Rome spoort hij echter aan om die wetten niet te overtreden wanneer medechristenen zich daaraan stoten. Vanwaar dit verschil in benadering?
Het dilemma is herkenbaar. Je komt door verhuizing in een andere gemeente terecht. Al snel merk je dat in de nieuwe gemeente strengere opvattingen gangbaar zijn dan je zelf hebt meegekregen. Hoe stel je je op? 'Geef geen aanstoot,' zegt de één. Dus: pas je aan. De ander zegt: 'Laat je niets opdringen'. Dus: blijf bij je eigen overtuiging. Beiden beroepen zich op een bijbeltekst uit de brieven van Paulus.
Schaduw
Christenen stonden voor de vraag hoe zij het Oude Testament moesten toepassen. De boeken van Mozes tellen vele geboden die God aan Israël heeft gegeven. Echter, met de komst van Christus verandert er veel.
Bepaalde wetten uit het oude verbond blijven altijd van kracht. Maar er is ook een categorie inzettingen die niet meer onderhouden hoeft te worden. De voedselwetten, die bepalen wat wel en wat niet rein is; de joodse feestdagen met bijbehorende verplichtingen; de onderhouding van de sabbat. Deze zaken heten in Kolossenzen 2:16-17 een schaduw uit een vroegere periode. Uit waardering voor Christus moeten we ervoor waken niet terug te vallen op de schaduwen.
Het gevaar dreigt dat men zich in Kolosse die verouderde voorschriften weer laat opleggen. Dat is niet alleen onnodig, maar ook kwalijk. Daarmee laat men het Hoofd Christus los! (vs. 19) Hij heeft die veroordelende inzettingen toch niet voor niets aan het kruis genageld? (vs. 13-14) Wie zich dan toch onderwerpt aan die voorschriften doet alsof hij nog leeft in de wereld. Zo’n leven kan wel de schijn van wijsheid hebben, maar het is een eigenwillige godsdienst, een zelfgekozen religie, gebaseerd op de eerste beginselen van de wereld en niet op het werk van Christus (vs. 20-23). Als u dat maar weet!
Struikelblok
Over het eten van onrein voedsel en het onderhouden van speciale dagen bestond ook in Rome verschil van mening. De gelovigen daar vermaant Paulus geen aanstoot of ergernis te geven (Rom.14:13-21). Als een broeder over een bepaald soort voedsel valt, eet het dan niet. De benadering in Romeinen 14 lijkt te strijden met die van Kolossenzen 2. Toch zijn de uitgangspunten hetzelfde.
Ten eerste kiest de apostel duidelijk positie: het onderhouden van de betreffende wetten is voor een christen geen vereiste (Rom.14:14a, 17).
Ten tweede waarschuwt hij in beide brieven dat niemand de ander mag veroordelen in deze zaken (Rom.14:1-12 en Kol.2:16). Alleen voor de situatie in Rome komt er nog een extra punt bij, namelijk dat de zwakke broeder of zuster geen ergernis wordt gegeven.
Het woord ‘ergeren’ in onze vertalingen moeten we niet opvatten als ‘irriteren’. De oudere betekenis van dit Nederlandse woord is niet kwaad maken, maar kwaad doen. Bij het Griekse woord kunnen we denken aan het opwerpen van obstakels. Bovendien is het belangrijk om te zien over wat voor een broeder het in Romeinen 14 gaat. Het is iemand die nog zwak is in het geloof. Wanneer medechristenen onrein voedsel eten, is dat voor hem echt een struikelblok. Hij stoot zich daar zodanig aan dat het hem vervreemdt van het geloof in de Heere Jezus (vers 15). En vanwege het liefdegebod mag dat nooit of te nimmer gebeuren.
Opbouw
De apostel is duidelijk: erken slechts één Heere. Laat u niet meer knechten door andere machten of mensen. De gemeente hoeft niet te buigen voor het lid met de stringentste opvattingen. We buigen voor God, Die Zijn wil heeft geopenbaard in de Bijbel. Samen denken we na over de concrete toepassing van Zijn geboden in ons leven, bijvoorbeeld over de invulling van de zondag. De joodse sabbatsviering geldt niet als verplichtend model voor de christelijke zondag (Kol.2:16vv). Anderzijds is de eerste dag van de week wel geheiligd voor de dienst aan de Heere en de zegen van de rust heeft Hij Zijn schepselen niet afgenomen. Het is van belang om zich met elkaar te bezinnen hoe we daar gestalte aan geven. Uiteindelijk moet echter ieder in zijn eigen gemoed er ten volle van verzekerd zijn dat hij de Heere dient (Rom.14:5). Het oordeel van de Farizeeën hoeft ons niet te belasten, maar het geloof van de zwakkeren mogen we niet in gevaar brengen. Laten we zo najagen wat de onderlinge opbouw dient.
Vragen voor de rubriek ‘Bijbeltekst begrepen’ kunnen worden ingestuurd naar de redactie (adres zie colofon op pag. 11) of gemaild naar geref.bond@tiscali.nl
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 juni 2008
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 juni 2008
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's