Geloven is horen en zien

Dat mensen kunnen horen en zien is een groot wonder. Het menselijk oor is werkelijk onvoorstelbaar ingewikkeld en ook niet na te maken. Wij zeggen wel ‘gehoorapparaten’ te kunnen fabriceren, maar dat zijn geluidsversterkers. En zelfs van de allermodernste voorziening voor dove mensen, een ‘cochleaire inplant’ - een zeer vernuftig elektronisch instrumentje dat in het gehoorbeen wordt geplaatst - geldt dat het maar gebrekkig mensenwerk is. In een boek dat ik onlangs kreeg, las ik: ‘Cochleaire Implantatie is de eerste (en tot nog toe enige) kunstmatige vervanging van een zintuigfunctie en dus een innovatie. Maar vergeleken met de normale oorfunctie is het CI primitief te noemen.’ Dat wil dus zeggen dat de Schepper ons een ongekend kunstwerk meegaf, toen Hij de mens het leven gaf als een schepsel dat kan horen. Hetzelfde wat van het oor gezegd is, geldt ook voor het oog. De meest geavanceerde digitale camera is daarbij vergeleken een onhandig instrument. Dat wij kunnen horen en zien is een wonderlijke gave, die de wijze Schepper ons mensen toevertrouwde.

Verwondering
Waarom vermeldt Salomo, de wijze koning, tussen al die spreuken, die hij opschreef, ook het feit dat oor en oog door de HEERE gemaakt zijn? Allereerst om ons op te roepen erover verwonderd te zijn dat wij horen kunnen en zien. Vanuit verwondering ga je immers ergens over nadenken en ben je er dankbaar voor. ‘HEERE’ is de naam van die God, Die met mensen spreken wil. De Schepper is geen naamloze Almacht, maar een Vader, Die mensen roept, Die met Abraham een verbond maakt en Die in Zijn Woord zegt: ‘Hoor Israël! de HEERE, onze God, is een enig HEERE!’
Salomo predikt ook in deze spreuk dat het leven een geschenk is van een machtige Schepper. Hij schept de mens naar Zijn beeld en naar Zijn gelijkenis en daarbij hoort het vermogen om te horen wat Vader zegt en te zien wat Vader doet.
Al hebben wij door de zonde de ongebroken gemeenschap met die Vader verloren, Hij laat ook de gevallen mens de mogelijkheid om te horen en te zien. De Heere Zelf wendt Zijn oor en Zijn oog niet af, als Adam en Eva het oor lenen aan de leugen van de slang en ‘zien dat de vrucht goed is tot spijze.’ Zij gebruiken hun oor en oog verkeerd, maar God belooft Zijn oor en oog niet dicht te doen. De dichter van psalm 94 zegt verwonderd over Gods genade: ‘Zou hij Die het oor plant niet horen? Zou Hij Die het oog formeert niet aanschouwen? ’ (Ps. 94:12) Als Mozes denkt dat hij geen spreker is en daarom tegen zijn taak opziet om de Farao te gaan zeggen dat hij Israël moet laten gaan, zegt de HEERE: ‘Wie heeft de mens de mond gemaakt, of wie heeft de stomme, of dove, of ziende, of blinde gemaakt? Ben Ik het niet, de HEERE?’ (Ex. 4:11) Oor en oog, maar ook andere zintuigen, zijn gaven, die wij mensen krijgen om te gebruiken en om dankbaar te benutten!

Eerst horen
Waar moeten wij dan onze oren voor gebruiken? Naar wie, of wat zullen wij luisteren? Allereerst naar de sprekende God, Die door te spreken schept en Die van Zijn schepsel gehoorzaamheid eist. Als de HEERE de eerste mens een gebod geeft, staat er: ‘God zegende hen en God zeide tot hen …’ In het Oude Verbond klinkt Gods stem tot Israël: ‘Hoor Israël …’ En de profeten roepen: ‘Alzo zegt de Heere …’ ‘Gehoorzaamheid is beter dan offerande’, laat God door Samuël weten.
Ook in het Nieuwe Testament is geloof onlosmakelijk aan horen verbonden. Het geloof is immers door het gehoor. ‘Die oren heeft, die hore wat de Geest tot de gemeenten zegt!’, daar eindigen alle brieven in de Openbaring mee.
God spreekt in Christus Zijn heilswoord. Hij is het vleesgeworden Woord van God. Door Zijn Woord, dat in de vorm van de Schrift in het midden van de gemeente ligt, wil Hij ons zondag aan zondag aanspreken. Laat de bede voorop staan: ‘Spreek Heere, Uw dienstknecht, Uw dienstmaagd hoort!’
Wij hebben onze oren ook gekregen om naar elkaar te luisteren. De spreuk van Salomo geeft ook aan dat een wijs mens eerst goed luistert. Een luisterend oor kan enorm helpen een kruis te dragen. Wat kan het uitstorten van je hart voor het luisterend oor van een ambtsdrager of medegemeentelid een grote opluchting geven en het gevoel geven: ik sta er niet alleen voor.
Een rabbijn moet eens gezegd hebben tegen een druk pratende man, die zijn omgeving alleen maar vermoeide met zijn verhalen: ‘God heeft je twee oren gegeven en één mond. Gebruik die dan ook in die verhouding’. Dat is een wijze les. Alleen wie goed geluisterd heeft, naar God en naar Zijn medemens, kan iets goeds zeggen. Vrienden luisteren meer dan ze spreken. Een open oor is altijd verbonden aan een open hart.

Dan zien
Wie zo zijn of haar oor opent voor Gods Woord en voor de naaste op zijn levensweg, gaat ook beter zien. Die gebruikt zijn ogen om verwonderd in Gods schepping rond te kijken. ‘Met de bril van Gods Woord op’, zei Calvijn, ‘ziet Gods schepping er als een openbaring uit.’ Dan zie je ook dat je niet alleen leeft en dat God anderen op de weg plaatst om er niet aan voorbij te lopen.
Denk maar aan de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan: de man, die Gods gebod van liefde gehoord had, kwam in de buurt van de hulpbehoevende man aan de kant van de weg. ‘En hem ziende werd hij met innerlijke ontferming bewogen.’ De Heere Jezus zegt in de gelijkenis over het laatste oordeel dat zij die in de vreugde mogen ingaan, verwonderd vragen: ‘Heere, wanneer hebben wij u hongerig gezien, of ziek, of in de gevangenis, en zijn tot U gekomen?’
Wie een open oor kreeg voor het Woord van God krijgt namelijk een vriendelijke blik en mag zien dat God een gemeenschap van vrienden om hem heen zet, met wie hij samen op mag trekken. Hij kijkt voortdurend om zich heen: waarmee kan ik helpen? Vriendelijke ogen maken het voor die ander ook zoveel makkelijker om te vragen: ‘Wil je dit even voor mij doen?’ Het geeft vreugde om er voor elkaar in de gemeente te zijn.

Verstand, handen en voeten
Wat hier in Spreuken gezegd wordt geldt natuurlijk ook voor andere ledematen of organen in ons lichaam. Wij hebben alles gekregen om ermee te leven tot Gods eer en tot zegen van onze naaste. Wat de één niet kan, mag de ander doen om samen voor Gods aangezicht te leven.
De apostel Paulus schrijft daarover belangrijke dingen in 1 Korinthe 12. De gemeente van de Heere Jezus is een lichaam, waarvan Hij het hoofd is. Hand en voet, duim en pink kunnen niets zonder elkaar. Alleen samen kunnen zij zijn, waartoe de Heere Zijn gemeente roept: mensen, die voor elkaar een open oor en een vriendelijke blik hebben. Waar echt geluisterd wordt en goed wordt rondgekeken, horen wij de stem van Jezus Christus en zien wij onze opdracht. Zijn belofte is: ‘Doch uw ogen zijn zalig, omdat zij zien en uw oren omdat zij horen. Want voorwaar zeg Ik u dat vele profeten en rechtvaardigen hebben begeerd te zien de dingen, die gij ziet en hebben ze niet gezien en te horen de dingen, die gij hoort en hebben ze niet gehoord.’ (Matth. 13:16 en 17)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen