ds. E. J. Schimmel (1922-2008)

Hij werd als boerenzoon geboren in Barneveld en zijn vader wilde dat hij ook boer zou worden. Maar de Heere leidde zijn leven anders. Na de ULO, zo vertelde hij mij eens, brak het door en werd het verlangen om predikant te worden zo sterk dat hij naar het gymnasium is gegaan, in Harderwijk. In de omloop van de Grote Kerk legde hij tijdens de oorlog eindexamen af, omdat het schoolgebouw door de Duitsers bezet was. Nooit heeft hij vermoed dat hij hier, twintig jaar later, predikant zou worden.

Drie gemeenten
Zijn eerste gemeente was Hei- en Boeicop. Daar werd hij in 1951 bevestigd. Na de gemeente van Oud-Beijerland gediend te hebben, werd hij in 1962 aan de gemeente van Harderwijk verbonden. Nadien heeft hij geen ander beroep meer aangenomen. Ds. Schimmel was in Harderwijk een begrip. Hoeveel huwelijken had hij niet ingezegend, kinderen gedoopt, catechisanten met de woorden van God vertrouwd gemaakt, en vooral: hoe vaak heeft hij niet het Woord van God verkondigd?
In zijn persoonlijk leven heeft hij veel meegemaakt. Twee keer is hij getrouwd geweest. Zijn eerste vrouw overleed enkele jaren nadat hij met emeritaat was gegaan, in 1989. In 2001 werd hij opnieuw weduwnaar, nadat hij slecht drieëneenhalf jaar voor de tweede keer getrouwd was geweest. ‘Je weet niet waarom je leven zo verloopt, maar het maakt je wel sterker’, zo getuigde hij.

Intens pastoraat
Ds. Schimmel was als predikant een hardwerkende man, die tot aan het moment waarop hij een hartinfarct kreeg (kort na zijn emeritaat) een uitstekende gezondheid had. Heel trouw was hij in het pastoraat en leefde hij intens mee met de gemeente. Voor de kinderen had dit wel een schaduwkant, die na zijn overlijden eerlijk werd benoemd: ‘Vader was eigenlijk altijd van huis.’ Ook na zijn emeritaat, nadat hij van zijn hartinfarct was hersteld, heeft hij nog vele jaren bijstand in het pastoraat verleend, onder andere in Nunspeet en jaren in Hollandscheveld. Hij genoot ervan en was soms nog lange dagen van huis. Niemand die in die tijd thuis op hem wachtte. Hij heeft een plaats gekregen in een boek over markante personen uit Harderwijk. Terecht, want hij heeft veel betekend voor verzorgingstehuizen, ook als bestuurslid en voor de restauratie van de Grote Kerk. Zelf zag hij zich heel anders. Typerend is wat hij schreef, in een soort laatste wilsbeschikking: ‘Ik wil niet in toga begraven worden, want je sterft niet als dominee, maar als mens.’

Leven uit de psalmen
Wat zijn geloofsleven betreft was hij enigszins gesloten. Maar als je doorvroeg, getuigde hij van de hoop die in hem was. En hij had goede hoop! Hij wist, zo zei hij, waar en wat de Heere tot Hem gesproken had. Hij leefde uit de psalmen. Die waren hem bijzonder lief. Hij kende ze bijna allemaal uit z’n hoofd. Hij was er dag en nacht mee bezig, zo vertrouwde hij me eens toe, tijdens de bezoeken die ik hem gebracht heb.
Hij had enkele jaren geleden alle psalmen tevoren zorgvuldig uitgekozen die gezongen moesten worden tijdens de rouwdienst, alsook de tekst voor de overdenking. Het moest Efeze 2: 8 worden: ‘Uit genade zijt gij zalig geworden.’ Hij leefde uit het evangelie van Gods genade. Genade die is zo rijk is dat mensen – in zichzelf dood door hun misdaden en zonden, en die daarom niet voor God leven – door Hem zelf worden gered. Dit evangelie heeft hij verkondigd. In zijn verkondiging liet hij duidelijk uitkomen dat gered worden ook betekent dat ons alles uit handen geslagen wordt wat we mee willen nemen naar de Heere toe.

Vervuld met Christus
Hij zag het als zijn taak mensen af te breken. ‘Om de naam van Jezus als Zaligmaker en Verlosser groot te maken, moet de mens worden afgebroken. Zo leer je enkel van genade leven. De mens moet leeg gemaakt worden in zichzelf om vervuld te worden met Christus’, zei eens hij in een interview.
Zijn prediking was gunnend. Dikwijls eindigde hij zijn preken met de woorden: ‘De God aller genade schenke dit ook aan ons.’ Een voorganger is gestorven. Hij heeft het Woord gezaaid. Dat Woord keert nooit ledig terug, maar doet wat de Heere van de oogst behaagt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen