Ga in uw binnenkamer

Je moet kerkelijk spraakgebruik kennen en begrijpen, om het woord ‘binnenkamer’ te kunnen duiden. Het is de vraag of jongeren er nog mee vertrouwd zijn. Wie echter denkt dat het begrip met name in piëtistische kringen in ere is, moet de Bijbel erop nakijken. In de Bergrede (Matth. 6) stuurt Jezus Zijn volgelingen naar een afgezonderde plaats. ‘Maar u, wanneer u bidt, ga in uw binnenkamer, sluit uw deur en bid tot uw Vader, Die in het verborgene is.’ Dit citaat uit de HSV laat zien dat de herzieners het woord ‘binnenkamer’ gelukkig niet als verouderd aangemerkt hebben.
De binnenkamer is de plaats van de rust, de vertrouwelijke omgang, de intimiteit. Ook in het Oude Testament wordt erover gesproken, bijvoorbeeld door Salomo in het Hooglied, het lied van de liefde. ‘De Koning heeft mij gebracht in Zijn binnenkamers.’

Alleen
Jezus heeft niet alleen gesproken over de binnenkamer, maar heeft er zelf ook één gezocht, juist in tijden waarin er veel op Hem afkwam. In Mattheüs 14 stuurt Hij de menigte weg – leerzaam voor hen die denken dat het werken in de kerk nooit voldoende is! Daarna ‘klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.’
Ook in het voor ons oog landelijke en overzichtelijke leven tijdens Jezus’ rondwandeling op aarde is het een actieve daad om de afzondering te zoeken, alle mensen, problemen en gedachten achter je te laten, om alleen te zijn. Daar moet je voor kiezen, en dat vraagt discipline en karakter.
De Amerikaanse dominee David Wilkerson schrijft in het verleden gedacht te hebben dat die binnenkamer vanwege de drukte van onze tijd overal kan zijn: in de auto, in de bus, tijdens een pauze op het werk. ‘Dit is tot op zekere hoogte waar. Maar er moet meer gebeuren. Het Griekse woord voor ‘binnenkamer’ betekent in Mattheüs 6 een privé-kamer, een geheime plaats.’

Profeet in de wildernis
In elke fase van het leven is er een andere reden om de binnenkamer niet te bezoeken. De ‘film van ons leven’, die razendsnel voorbijgaat, laat de diverse stadia zien: te jong, te verliefd, te druk, te bezorgd, te ziek, te oud en … te laat om God te zoeken. Thomas Manton, een puriteinse prediker, schrijft ergens: ‘We zeggen dat we geen tijd hebben om in de binnenkamer te bidden. Maar toch hebben we tijd voor alle andere dingen: tijd om te eten, te drinken, voor kinderen, maar geen tijd voor datgene wat al het andere overeind houdt. We zeggen dat we geen binnenkamer hebben, maar Jezus vond een berg, Petrus een plek op het dak, de profeten een wildernis. Als je van iemand houdt, zul je een plaats vinden om alleen te zijn.’ Halverwege de zeventiende eeuw schreef Manton dit, wat toont dat de verzoeking het alleen zijn te ontvluchten, van alle tijden is. Wel is de constatering terzake dat de 21e eeuw extra verzoekingen heeft, meer dan bezig zijn met eten, drinken en kinderen. Overwerk en cursussen vanwege de prestatiedrang, sport en fitness om het vele werk te compenseren, de wens om vrije tijd goed te benutten en niet het minst televisie (soms een hele sportzomer lang) en internet.

Nieuw-Zeeland
Over dat laatste aspect handelt een recent onderzoek van het Nieuw-Zeelands bijbelgenootschap. Conclusie: ‘Door de komst van de moderne media is het dagelijks lezen van de Bijbel met tien procent teruggelopen.’ Dat is aanzienlijk! De onderzoekers schrijven dat de Bijbel wel beschikbaar is, maar ‘in veel gevallen in de boekenkast blijft staan. Dat is een veeg teken in het licht van de toekomst van de kerk. Het lezen van de Bijbel is fundamenteel voor het christelijk geloof.’
Deze ‘crisis’ komt blijkens het onderzoek voor een groot deel vanwege de moderne technologie, zoals mobiele telefoons en internet. ‘Mensen gebruiken eerder een iPod dan dat ze een Bijbel openslaan.’

Bewust kiezen
De directeur van de Evangelische School voor Journalistiek, drs. Els van Dijk, zei vorig jaar er diep door geraakt te zijn te zien hoe jongeren onder meer vanwege de massamedia onderuit dreigen te gaan. ‘Vroeger moest je voor een pornoblaadje naar de kiosk van de sigarenboer, nu zit onder je toetsenbord een erotisch pakhuis waarin je anoniem kunt rondkijken. Als ouderen moet we jongeren kritisch leren omgaan met alle apparatuur. Ik heb een televisie, maar zal die nooit zomaar aanzetten. Als ik een programma bekijk, weet ik waar het over gaat en waarom ik het wil zien. Op MSN zit ik niet, op internet doe ik geen spelletjes, hooguit vijf mensen hebben het nummer van mijn mobiele telefoon. Waarom zou iedereen dat moeten hebben? Zo moet je bewust je keuzes maken.’
Bewust kiezen, dát moeten we jongeren inderdaad leren, ook als veel uren achter de pc op zichzelf met onschuldige bezigheden doorgebracht worden: kijken op de hyvespagina van de een, msn’en met de ander, een spelletje op de computer met een derde. Het zal duidelijk zijn dat het voorbeeld van de ouders nauw luistert.

Kinderbijbel en kindermobieltje
Misschien is de kinderleeftijd hierin wel cruciaal, de tijd dat vader en moeder de kinderbijbel voorlezen, een schat aan geestelijke liederen kunnen voorzingen, het geweten van hun kinderen vormen, volgens Spreuken 22:6 de ‘eerste beginselen leren’. Want er bestaat inmiddels ook een kindermobieltje, voor jonge kinderen tussen vier en negen jaar.
Het heeft geen scherm en ziet eruit als een aaibaar, vrolijk gekleurd beertje met witte buik. Voor te programmeren nummers zijn vanaf het mobieltje te kiezen. Zegen van de techniek, bellen of gebeld worden als je vijf of zeven jaar bent.  In eerder geval geldt hier ook dat jong geleerd een garantie voor de latere jaren is.

Stoorzender
Deelnemen aan de maatschappij betekent een voortdurend weggerukt worden uit ons innerlijke leven, de stem van de stilte tot zwijgen brengen. Een informatiestroom zonder einde leidt tot een diepe moeheid in het hoofd. De schittering van de reclame bevordert de onrust in ons leven. In de auto gaat de radio aan, zodra de motor gestart wordt. In huis staat de computer aan, voordat onze jas aan de kapstok hangt. Op de golflengte van het dagelijkse bestaan afgestemd, ervaren we het Woord van God als een stoorzender, wel een heilzame stoorzender. Zijn boodschap trekt ons weg van de voortdurende prikkels voor onze zintuigen. De stilte met het Woord zoeken en ervaren is niet gemakkelijk in een overvol land, die een 24-uurseconomie kent en voortdurende bereikbaarheid van mensen vraagt. Jezus zocht de afzondering in de stilte van de nacht, in de eerste uren van de dag, in de late avond. We kunnen soms de randen van de dag nodig hebben, om met 2 Korinthe 10:5 alle redeneringen en elke hoogte die zich tegen de kennis van God verheft, af te breken en onze gedachten te brengen onder de gehoorzaamheid aan Christus.

Weerstand
Jonge mensen groeien op in een informatiemaatschappij. Zou het een doelstelling voor het komende winterseizoen kunnen worden om hen in het catechisatielokaal te oefenen in de omgang met God, in de bestudering en overdenking van Gods Woord? Stil zijn voor de omgang met de Bijbel moet immers geleerd worden. De oud-voorzitter van de Gereformeerde Bond, ds. A. van Brummelen, bepleitte dat leren ‘vanwege de weerstand van de ongewoonte, de onwil en niet de laatste plaats het ongemak van het moderne leefpatroon’.
Gelukkig is de mens die, aldus Spreuken 8:34, dagelijks waakt aan de poorten van de wijsheid, omdat daar het leven te vinden is. Geestelijke concentratie om geestelijke uitputting te voorkomen. Dwars door de drukte van het gewone bestaan is er dan een geheiligd besef van onze roeping op aarde, biddend om de zegen van God over ons doen en ons laten. Dwars door de gebrokenheid van het leven is er dan het perspectief van de hemel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen