GLOBAAL BEKEKEN
Op 22 september verenigden de Hervormde en Gereformeerde classes in Rotterdam (opgeschoond bestand: 40.000 hervormden, 10.000 gereformeerden en 900 lutheranen). Ds. P.L. de Jong (negen jaar classispreses) in het Nieuw Rotterdams Kerkblad:
Laten we hopen dat het nieuwe bestuur voor nieuw elan voor de gezamenlijke classis zal zorgen. Persoonlijk ben ik op dit punt niet optimistisch. Het beeld dat de landelijke kerk laat zien, geeft daar ook geen reden toe. De laatste twintig jaar van SOW richting één kerk was de visie steeds dat we elkaar heel erg nodig zouden hebben in het huidige tijdsgewricht en samen een nieuw kerkelijk en missionair elan zouden ontwikkelen. Tot nu toe – bijna 5 jaar PKN – is daar nog maar heel weinig van terechtgekomen. Het synodestuk ‘Leren leven van de verwondering’ heeft veel discussie maar weinig elan gebracht. Krimp en afbraak zetten zich overal verder door, de RDC’s worden al nergens meer gemist (sic), een nieuw registratiesysteem kostte 5 miljoen en leverde niets op. Voor de kerk in de stad heeft men in Utrecht nauwelijks oog, laat staan visie. Er werd veel geïnvesteerd in bestuurlijke kracht, maar juist die heeft alleen maar gefaald. Het is niet ondenkbeeldig dat op regionaal niveau zich dit herhaalt.
Het valt me steeds weer op – ook in alle gesprekken in de zogenaamde Centrale Stuurgroep voor Rotterdam – hoe sterk met name Gereformeerden blijven geloven in reorganisatie en nieuwe structuren van de kerk in de stad. Als alles maar weer nieuw op orde is en veel van hen op de sleutelposities – daar verwacht men wonderen van. Maar van al het remodelleren van kerken en zaken verwacht ik juist heel weinig. Ik leef liever met Hervormde chaos dan dat ik doodga met PKN-orde. Als dingen niet helemaal op orde zijn, irriteert me dat zelden - dat hoort nu eenmaal bij de stad – zolang ik de Stem maar hoor. Daarbij leeft mijn ziel! Ik focus liever op de momenten van de Geest. Die merk ik gelukkig op tal van plekken en momenten, ook in onze stad op, in diensten waar ik voorga, in gesprekken, in artikelen en impressies die ik lees van collega’s en werkers in hun (wijk) gemeenten. Natuurlijk moet een en ander geregeld worden, maar het getuigt van weinig realiteitsbesef daar enige opleving van te verwachten.
Willem van der Meiden zegt in Zwingli (‘principieel-vrijzinnig’) weer naar zijn vrijzinnige roots terug te keren, maar, ‘geen elan’:
Ik ben erin opgegroeid, heb haar als adolescent verlaten op zoek naar meer structuur, houvast en ook dogma, en keer er nu langzamerhand weer naar terug, omdat het een niet te onderschatten vreugde is wanneer mensen elkaar de wet niet voorschrijven of de gelovige maat nemen. Kom ik echter nu in vrijzinnige gemeenten, dan wijken die inhoudelijk nauwelijks af van de vrijzinnige gemeenten van mijn jeugd. Ik ben nu 53. Laatst preekte ik in een vrijzinnige gemeente waar men nog gezangen zong uit de berijming van 1938, omdat ze daar het Liedboek onbegrijpelijk en elitair vinden. De vrijzinnige gemeenten die ik wat beter ken, zijn prettige groepen van gelijkgestemden, waar duizenden religieuze en theologische bloemen mogen bloeien.
Maar met elan en werfkracht voor nieuwe mensen? Geenszins. Het zal niet overal zo zijn, maar ik hoor net iets te vaak zeggen dat vrijzinnigheid dé vorm van christelijk geloven is die aansluit bij deze tijd. En ik zie nét iets te vaak dezelfde mensen die dit zeggen daarna tevreden achterover leunen. Vrijzinnigheid is weliswaar een verworvenheid, maar helemaal niet een vaststaand gegeven. Ook vrijzinnigheid moet telkens weer geijkt en bijgesteld worden, vernieuwd worden. En ook vrijzinnigen mogen nadenken over andere vormen van gemeente zijn, over het gebruik van moderne media, over de aantrekkelijkheid van het vrijzinnige verhaal, over experimenteren met taal, liturgie, bijbeluitleg. Het etiket ‘vrijzinnig’ ontslaat ons niet van de plicht telkens weer vrijzinnig te worden. Want vrijzinnigheid is geen gegeven, maar een opdracht. Anders zitten we met ons allen in een museum vlak voor sluitingstijd.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 oktober 2008
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 oktober 2008
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's