INGEZONDEN

Kerkgang in Frankrijk
Het was een bijzondere ervaring om in de vakantie in Zuid-Frankrijk een plaatselijke kerk te bezoeken van een protestantse gemeente van maar acht (!) leden. Hoewel je de taal niet beheerst, gebeurt het toch maar dat je veel begrijpt van de Boodschap en dat je je verwondert over de trouw van deze mensen. Het gebeurt toch maar dat een gedreven predikant vol passie preekt alsof hij een volle kerk voor zich heeft. Het gebeurt toch maar dat God Zijn zegen geeft en dat deze zegen ook wordt ervaren!
Het pleit er des te meer voor dat het bezoeken van de plaatselijke gemeente in de buurt van je vakantieadres (en wat is dan een uur rijden of een reisafstand van 1100 km van huis naar je bestemming? ) de moeite waard is! Zowel voor de broeders en zusters van die gemeente als voor jezelf en je gezin. Zelfs de plaatselijke VVV wijst u de weg naar het kerkje. Wat mij betreft voortaan een (extra) aanbeveling naast de jaarlijkse vermelding van de Nederlandse kerkdiensten in het buitenland.

J. van Velzen, Krimpen aan den IJssel.

Kerkgang in Oostenrijk
In een boeiend boek over opwekking in het Wuppertal in de negentiende eeuw, dat ik in de vakantie las, staat een uitspraak van een man bij de begrafenis van de predikant Volkening (1796-1877): ‘Vor vörtig Johren het he min Harte packt’. Daaruit blijkt dat deze predikant met zegen heeft gearbeid.
‘In het hart gepakt, gegrepen’. Zo verging het ons toen wij dit jaar opnieuw in Oostenrijk in de vakantietijd ter kerke gingen. Wij waren wederom te gast bij de Ev. Ref. Kirche in Rankweil, gelegen in het schitterende Voralberg. Een kleine Gemeinde van ca. veertig personen. De Westminster Bekenntnis en de Heidelberger Katechismus in hun vaandel. Het is boeiend en verkwikkend tegelijk deze diensten mee te maken. Maar het is ook bemoedigend voor hen als vakantiegangers warme belangstelling tonen door meeleven en hun diensten bezoeken. Dat werd ook telkens weer uitgesproken. ’s Middags werden zogenaamde ‘Hollandse diensten’ gehouden van gereformeerde snit.
Op zondag 20 juli preekte een jonge Oostenrijkse kandidaat van Aziatische geboorte. De tekst Johannes 3:3: ‘Jezus antwoordde en zei tot Nicodemus: Voorwaar, voorwaar zeg ik u: Tenzij iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien’. De tekst uitgelegd in twee gedachten: De noodzaak en de vrucht van de wedergeboorte. Ernstig en welmenend, waarbij Genesis 1 en 3 niet werden overgeslagen, waarschuwend en vertroostend om te komen tot Christus. Een preek uit het hart van de prediker naar het hart van de hoorder. De eigen Pfarrer, Reinhard Mayer, verzorgde de liturgie en de gebeden. De tweede zondag preekte Pfarrer Mayer uit Jozua 20:6 over de vrijsteden, waar voor de doodslager ruimte is om te wonen en mag blijven totdat de hogepriester sterft. De eerste zin zette de toon van de preek: Doodslagers zijn we allemaal sinds Genesis 3 en 4. Op een indringende wijze werden we heengewezen naar de Hogepriester Jezus Christus in het Nieuwe Testament. Buiten Hem is er geen leven. Een goede voorbereiding op de viering van het Heilig Avondmaal: ‘Flucht’ nach Den Freistadt Christus!
Op 3 augustus werd het Avondmaal bediend. De belijdende leden werden genodigd en onder het uitspreken van een persoonlijke belijdenis werden brood en wijn ontvangen. Klein in getal – de gemeenschap der heiligen werd beleefd. Na de bediening volgde de preek. Gehouden door prof. dr. L.A. Curto uit Greenville S.C., verbonden aan de Universiteit aldaar. Engels werd in Duits vertaald. Thema: Het leven van een kind van God. Zijn Gids voor het leven is Johannes 1:1: ‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God’.
Vervolgens een korte exegese over het Boek der Psalmen. Tekstkeuze was uit Psalm 119:57-64. Vers voor vers werd uitgewerkt. Bewust van onze zonden, bidden om genadelicht, lezen en mediteren van de Bijbel, pleitend op Gods toezeggingen. De HEERE is mijn deel, mijn ‘Erbe’. God beloofd en God liegt niet! Leven naar Gods geboden en onderhouden van Zijn getuigenissen.
Citeert Psalm 1. Zijn lust is in des Heeren wet en hij overdenkt die bij dag en te middernacht. De prediker verwijst naar de gemeenschap der heiligen bij het Avondmaal van deze morgen. Bij Gods kinderen is er dat verlangen met elkaar de lof op Gods genade te bezingen. De Psalmist zegt vaak: Ik zal, ik heb, ik ben. Aan het einde van dit tekstgedeelte belijdt hij: ‘Heere, leer mij’. Dat tekent zijn afhankelijkheid. De eigen Pfarrer verzorgde de liturgie en de gebeden. De laatste zondag preekte de predikant uit het Zwitserse Winterthur. (Kanton Genève) Ook daar is sinds kort een Ev. Ref. Gemeinde ontstaan. Ongeveer twintig personen. Pfarrer Thomas Reiner bediende het Woord uit 1 Korinthe 10:31 vv. Conflicten zijn ontstaan in de gemeente van Korinthe. Maar, de Bijbel begint niet met Korinthe, maar met Genesis. God heeft alles goed, zeer goed geschapen. Opnieuw wordt verwezen naar Genesis 3, waar de oorzaak ligt van alle conflicten. Kaïn met Abel, Saul en David. Conflicten, ook in 2008. Hij herinnert aan de tweede tafel van Gods wet. De kleine kudde wordt ook vanmorgen de weg gewezen naar Christus, Die de wil van Zijn Vader in alles heeft volbracht. Zijn navolger zijn. De Heilige Geest leert ons dat.
Voorbede wordt gedaan voor de kerken wereldwijd, inzonderheid in ‘den Niederlande’.
In alle diensten werd de prediking met grote aandacht gevolgd. Mensen zaten soms op het puntje van hun stoel. Er waren ook kinderen en jongeren. In gesprekken na de morgendiensten hoorden wij dat mensen van heinde en verre (soms 35-40 km) de kerkdiensten bezoeken. Was de taal een barrière? Soms. Maar de hoofdlijnen van de preken van zonde en genade waren ondanks dat helder te verstaan. Het gaf ons veel te overdenken. Dat deden we (tussen de diensten) in de schaduw van een grote boom aan de oever van de Rhein. Wij keken over het water naar het bergmassief van Zwitserland, het kanton Sankt Gallen.
Daar, ongeveer vijftien kilometer bij ons vandaan, ligt Altstätten. In het reeds genoemde boek lezen wij dat Paul Geyser daar is geboren (1824-1882) Reformiert Pfarrer in Elberfeld na Gottfried Daniel Krummacher en Hermann Friedrich Kohlbrugge. Bij navraag in die plaats was er niets meer wat aan hem herinnerde.
Dertig kilometer zuidelijker in hetzelfde kanton weten we in Wildhaus het geboortehuis van de reformator Huldrich Zwingli. (1484-1531) Terugdenkend aan deze tijd is er enig heimwee. Kleine ‘Gemeinden’. Maar Gods werk gaat door. In Oostenrijk en in Nederland. Er werd gebeden om de voortgang daarvan.
Wij zongen het in de laatste morgendienst: 'Send Boten aus in jedes Land, daß bald dein Name werd bekannt, dein Name voller Seligheit.'

S. Uitbeijerse, Putten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen