Praten met Daniëlle

Een paar keer per jaar ontmoet ik Daniëlle. Ze is alleenstaand en wil geen relatie met een man, maar wel graag kinderen. Drie maanden geleden vertelde ze dat ze een bewust ongehuwde moeder wordt: ze is in verwachting.
Hoe reageer je dan? Moet je haar keuze accepteren en blij en enthousiast zijn? Of ga je vanuit het geloof je moeite met haar beslissing bespreken? Beleefd heb ik haar verhaal aangehoord en wat doorgepraat over de consequenties dat dit kind straks zonder vader zal opgroeien. Eerlijk gezegd durfde ik haar niet te vertellen hoe God huwelijk en gezin bedoelt.

Gelijkwaardig
Was mijn reactie juist? Wanneer ik het advies van prof.dr. G.G. de Kruijf goed begrijp en doortrek naar mijn persoonlijke leven, moet ik haar beslissing aanvaarden. Je mag volgens hem je eigen moraal niet aan een ander opleggen, ‘want geloof verdraagt zich niet met dwang’ (blz. 99). En Daniëlle is geen christen.
Aanvaarding gaat voor De Kruijf verder dan tolerantie en respect, want ‘die zijn wellevend, beschaafd en koel. Aanvaarding reikt de hand en wil samen door een deur.’ (blz. 100) Hiermee lijkt hij aan te geven dat een andere moraal gelijkwaardig naast de christelijke moraal mag bestaan. Hij wijst erop dat ook Jezus in een gelijkenis leert dat tarwe en onkruid samen tot de oogst moeten opgroeien.

Paulus in Athene
Hoewel geloof zich niet laat dwingen, betekent dit voor mij niet dat ik daarom andere levensovertuigingen moet aanvaarden. Toen Paulus in Athene kwam, ergerde hij zich aan de vele afgodsbeelden die hij zag. Hij was bewogen over zijn anti-christelijke omgeving en het tekort aan eer voor de enige God. En daarom zweeg hij niet, drong ook het geloof niet op, maar verkondigde Christus. Niet om zijn eigen geloof te demonstreren, maar om de mensen in Athene het zaligmakende geloof te gunnen. Het lijkt me geweldig zo om te gaan met mensen die anders in het leven staan dan ik. Je aanvaardt hun levensbeschouwing niet, maar respecteert hen en getuigt in bewogenheid over de rijkdom in Christus. Met het gebed of onkruid tarwe mag worden. Dan is respect ook niet meer koel.

Moeite
Ook dr. De Kruijf citeert Paulus: ‘Aanvaard elkaar zoals Christus u heeft aanvaard’ (Rom. 15:7; in de SV staat ‘Neemt elkander aan’). Hierboven blijkt dat ik er moeite mee heb dat De Kruijf deze woorden wil doortrekken naar het publieke leven. Maar binnen de christelijke gemeente geldt de oproep wél en dat is vaak al moeilijk. Ik zie heel verschillende uitingsvormen van het geloof op mijn werk in het reformatorisch voortgezet en christelijk hoger onderwijs. Welke overtuigingen aanvaard je en wanneer kom je niet verder dan respecteren en getuigen?
Kern voor mij is de vraag of een bepaalde uitingsvorm – al is die nog zo anders dan de mijne – zich verdraagt met de navolging van Christus. Zo ja, dan roept Paulus op ‘de ander de hand te reiken en samen door een deur te gaan’. Zo wil ik voor mijn eigen leven boven het advies van dr. De Kruijf het gebed van Zondag 49 zetten: ‘Geef dat wij en alle mensen onze eigen wil verzaken en Uw wil, die alleen goed is, gehoorzaam zijn’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen