Overgeplaatst naar Salatig

Het zeshonderd zielen tellende dorpje Salatig, met zijn tweehonderd Hongaars-gereformeerden, heeft alles om je zorgen over te maken. De gemiddelde leeftijd stijgt, grotere plaatsen liggen tamelijk ver weg en dus leven de dorpelingen van wat ze zelf kweken. Eens per week krijgt de minimarket vers brood. Als student theologie hoorde András niet bij collega’s die wekelijks bijbelstudie deden en bijeenkomsten bezochten. Als gemeentepredikant in een plattelandsdorpje had hij goed (sociaal) contact met de mensen. Het belangrijkste was: zorgen dat je geen moeilijkheden kreeg, vooral niet in de communistische tijd. Zijn gemeenteleden maakten het hem niet moeilijk; hij zijn gemeenteleden ook niet. Ze leefden goed samen en dronken er regelmatig een palinka (borrel) op. Ds. Sipos had geen problemen in die tijd, maar ook geen geestelijk leven. Drank speelde een nadrukkelijke rol in zijn leven. Alcoholisme is in Roemenië nog steeds een groot probleem, helaas ook onder predikanten en ouderlingen.

Securitate
Als pas afgestudeerde student theologie werd András naar een dorpje gestuurd. Een medestudent werd in het naastgelegen dorp zijn buurman. Die collega legde sterk de nadruk op de noodzaak van een persoonlijke relatie met de Heere. Hij bezocht András bijna dagelijks en drong erop aan zijn leven te veranderen. Dat contact – en de moeiten van zijn leven met alcohol – overtuigde hem ervan dat een beter leven mogelijk was.
András was anderhalf jaar predikant toen hij bekeerd werd en zich overgaf aan de genade van Jezus. Tot dan toe had hij geen problemen gehad; die kwamen na zijn bekering. De bisschop werd zijn tegenstander; de Securitate liep regelmatig bij hem binnen. Gemeenteleden begonnen zich af te vragen of de rijke prediking van geloof en bekering niet wat sektarisch was en hielden de boot af.

Hulp
De vader van András’ echtgenote, Ella, was alcoholist. Zijn huwelijk liep uit op echtscheiding. Bij het tweede huwelijk van haar moeder liep Ella’s relatie met haar schade op. Ze werd er vroeg zelfstandig door. Bij de CE-beweging, een opwekkingsbeweging in de kerk, in Zalau vond ze vrienden en haar Zaligmaker.
András leerde Ella kennen nadat zijn collega een jeugdgroep uit Zalau had uitgenodigd. De Heere gaf hem in haar een onschatbare hulp, met eenzelfde bevlogenheid voor het gemeentelijke werk. Ze trouwden en kregen vier kinderen. Hun gemeente bleef de meer bijbelse prediking afwijzen; dat leidde tot overplaatsing naar een ander dorp, kleiner en nietiger: Salatig.

Verslaafden
Met hulp uit het buitenland kon in 1999 begonnen worden met de verwezenlijking van hun lang gekoesterde droom: een missiepost voor alcoholverslaafden. Kleine aantallen verslaafden uit de regio komen een week naar Salatig. In een intensief programma, waaraan ook een arts meewerkt, volgen vele gesprekken. Sociale, medische en geestelijke onderwerpen worden, ingebed in een programma met evangelieverkondiging, besproken.
De nazorg is nog zwak, maar toch is dertig procent van de gasten vrij van alcohol en heeft een leven met structuur. Tweederde van hen heeft bovendien ook de rijkdom van Christus leren kennen.
De opvang van (ex-)verslaafden in de Hongaars Gereformeerde Kerk is moeilijk. Gemeenteleden en kerkenraad zijn tot nu toe nog (te) weinig betrokken bij dit werk; daar ligt een belangrijke taak voor ds. Sipos András en zijn vrouw. Het is geen gemakkelijke weg die is ingeslagen, maar ze gaan die met blijdschap. God geeft wat nodig is. Ze blijven wijzen op de enige Weg tot behoud, gelovend dat God hun arbeid gebruikt tot Zijn eer. Of het resultaat nu zichtbaar wordt of niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen