Huisbezoek met een thema

De thema’s die dr. Visser aansnijdt, zijn zo wezenlijk en herkenbaar, dat zij met recht en regelmatig voor ons in Driesum een agendapunt zijn. We vonden het confronterend maar ook heilzaam om onszelf en de gemeente in de spiegel te zien. Zijn we er echt van doordrongen dat de huidige generatie gemeenteleden een heel andere is dan die van vijftig jaar geleden? Dat voor de huidige ouderen en vooral de jongeren veel minder bij voorbaat vaststaat dan voor onze voorgangers?
Kenmerkend voor een leven in de vreze des Heeren is dat de omgang met de levende God betrokken is in alle facetten van ons leven. Dat ons leven in allerlei opzicht in relatie staat tot de Heere. Laten we zeggen: in aanhankelijkheid en afhankelijkheid. Bij elke gebeurtenis in je leven, van schuld en ziekte tot genade en vreugde, te zoeken naar de hand van God en die te grijpen. Een gaan in de weg van Gods geboden en beloften.

Horizontaal
Het wegkwijnen van dit besef leidt tot een horizontaal, oppervlakkig levensbesef, waarin God alleen op gezette en soms ongezette tijden ter sprake komt. Het leven met de Heere versmalt tot momentopnames zoals de kerkdiensten en de vaste gebedstijden.
Ook bij onszelf constateren we dat het leven met de Heere sterk bedreigd wordt door de haast van het moderne leven – zelfs op het stille noordelijke platteland. De omgang met God heeft rust en stilte nodig. Door een uiterlijke jacht en een innerlijke gejaagdheid krijgt het Woord van God amper tijd om in ons leven wortel te schieten.
Tegelijk nemen we ook in een kleine gemeente een grote ongelijktijdigheid waar. Terwijl enerzijds de vreze des Heeren als een leven in gehoorzaamheid aan Gods geboden, buiten het heil in Christus om, al gauw wettische of remonstrantse trekken vertoont, komt men anderzijds soms niet verder dan een liberalistische vorm van geloofsleven: een vorm van wereldgelijkvormigheid. Velen wéten ook niet meer hoe zij in deze tijd met de Heere kunnen en mogen leven.

Evenwichtig
Peilen we wat dieper, ook in de bijdrage van dr. Visser, dan wordt ons al duidelijker dat een evenwichtig begrip als ‘vreze des Heeren’ een evenwichtige verkondiging van wie de HEERE is, nodig heeft. Voorafgaand aan de bezinning in de kerkenraad hebben we in een korte prekenserie met de gemeente stilgestaan bij de vreze des Heeren in de Schrift. Ik kan het collega’s van harte aanbevelen.
Spreken over de vreze des Heeren is spreken met twee woorden: kinderlijk ontzag en kinderlijke liefde. Wie deze twee elementen uit elkaar trekt, verkondigt niet de God van de Bijbel. Dat heeft consequenties voor het leven van de gemeente, hetzij dat zij in een wettische stroom wordt meegenomen, hetzij dat zij geleid wordt tot een leven dat nauwelijks onder de heerschappij van Christus gelegd wordt. Ligt hier geen geweldig belangrijke taak voor kerkenraden?

Prediking en pastoraat
We denken allereerst aan de prediking en het gesprek over de prediking. Is die, over een langere termijn bezien, evenwichtig? Wordt aan de gehele godsopenbaring recht gedaan? En krijgt de gemeente daarbij wat zij naar profetische overtuiging nodig heeft? Het voorgaan in de vreze des Heeren krijgt immers zijn eerste gestalte in de verkondiging van het Woord. Als God in Christus onze Vader is, wordt Hij niet alleen verkondigd als een lieve Vader maar ook als een heilige Vader. En andersom. Wordt de vreze des Heeren in de prediking benoemd en uitgelegd? Heeft ze te midden van andere bijbelse kernbegrippen als navolging en gehoorzaamheid niet een eigen, onmisbare klank?
Daarnaast denken we aan het pastoraat. Veel (geestelijke) vragen die wij op de huisbezoeken tegenkomen, hebben te maken met een versmald godsbeeld. Nu kennen wij Hem nooit ten volle, wij kennen hooguit ten dele. Maar om twee voorbeelden te noemen: de veel gestelde vraag ‘waarom laat God mij dit overkomen?’ blijkt nogal eens te berusten op een smal beeld van God als Beloner van de goeden en Straffer van de kwaden. Je gaat tot de kern wanneer het gesprek leidt tot de vraag: ‘Maar Wie is de Heere dan, volgens Zijn Woord, eigenlijk?’
Ook komen we de vragen tegen van hen die vragen (ze zijn er ook in onze tijd!): ‘Hoe krijg ik een genadig God?’, maar die de weg naar Christus nooit daadwerkelijk bewandeld hebben. Hoe kan het dat iemand wel alle woorden van God als waarheid belijdt en aanneemt, maar de beloften van het evangelie niet? Ook hier zoek je naar het kernmoment van de zaak: wie is God nu eigenlijk?

Alle ruimte
Een bijbels, evenwichtig belijden van Wie God is, vormt een rijke voedingsbodem voor het leven met God. Dat leven moet voortdurend vanuit het Woord (op)gevoed worden. De vreze des Heeren zal daar opbloeien. We kwamen tot de slotsom dat het voorgaan in de vreze des Heeren betekent: alle ruimte voor het open Woord. In het geloof dat God Zichzelf door Zijn Woord en Geest openbaart aan de geslachten van de 21e eeuw. Dat ook in onze tijd het leven met God, door de verzoening van Christus en onder de beademing van de Heilige Geest, mogelijk is. Geloven wij in die levenwekkende kracht van het Woord (het zaad der wedergeboorte!)?

Huisbezoeken
We spraken met elkaar af het thema De vreze des Heeren tot thema voor de huisbezoeken te maken. Wat mooi als op huisbezoeken aan de orde komt: hoe dienen jullie als gezin de Heere? Wat vind jij moeilijk aan het dienen van Hem? Wat wordt er zichtbaar van de toewijding aan Hem in je leven? Heb je de geloofsmoed om ánders te zijn in deze wereld? Wat zijn uw en jouw kernvragen als het gaat over het leven met Hem?
Dr. Visser reikt belangrijke kernwoorden aan: gehoorzaamheid, dienstbaarheid, wasdom, dagelijkse bekering, vreemdelingschap. Stuk voor stuk noties die we in de gesprekken in de gemeente kunnen laten vallen. Waar het in de catechese heel uitdrukkelijk om mag gaan.
We sloten onze bezinning af met een preek over Handelingen 9:31: ‘De gemeenten dan (…) hadden vrede, en werden gesticht; en wandelende in de vreze des Heeren, en de vertroosting des Heiligen Geestes, werden vermenigvuldigd.’ Het wandelen in de vreze des Heeren bewaart de gemeente voor aanpassing en isolement, maar maakt haar wervend, missionair. In dat wonder geloven wij. Nochtans!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen