BOEKBESPREKING

Piet Schelling:
Daar word je  beter van! Geloof, ziekte en  genezing.
Uitg. Kok, Kampen; 160 blz.; € 14,50.
De relatie tussen geloof, ziekte en genezing is een lastige. Hoeveel gebeden om herstel blijven onverhoord, terwijl anderen herstellen zonder Gods zegen over de medische behandeling te vragen. Nadenkend over deze vragen komt Piet Schelling, predikant van de protestantse gemeente te Monster, tot de conclusie dat het christelijke geloof het welzijn bevordert. Hij en een werkgroep uit zijn gemeente hebben twee jaren nagedacht over dit thema. De bespreking is samengevat onder de titel Daar word je beter van!
Als vanzelf komt de vraag op wat onder deze titel wordt verstaan. Voor Schelling is ‘beter worden’ geen synoniem voor herstel van ziekte – hoewel dat ook kan – maar voor het ontvangen van de bijbelse sjaloom, vrede, heelheid. Geloof brengt het leven weer in balans, ondanks handicap en verdriet. Vervolgens bespreekt hij verschillende thema’s, zoals de betekenis van ziekte, de plaats van de medische wetenschap, het zelfgenezend vermogen van de mens en het gebruik van alternatieve geneeswijzen. Ook komen de gaven van de Geest, de handoplegging en de ziekenzalving ter sprake.
Ik begin met het positieve element van dit boek, namelijk de toonzetting. Discussies rond ziekenzalving, geestesgaven en soortgelijke onderwerpen kunnen soms scherp van toon zijn en de deelnemers proberen de Bijbel aan hun kant te krijgen. De toon van dit boek is daarentegen heel sympathiek. De auteur is betrokken op het thema, maar blijft tegelijk ook nuchter. Soms komt hij niet verder dan het formuleren van een aantal gezichtspunten en het formuleren van enkele reflecterende vragen.
Zo maant ds. Schelling tot grote voorzichtigheid om iets aan de duivel toe te schrijven. Als je dat namelijk gaat doen, zou vet eten of auto rijden ook van de duivel kunnen worden. Wat schadelijk is voor jezelf of voor het milieu kan toch onmogelijk van God komen? Wees dus maar voorzichtig, aldus de auteur. Een ander voorbeeld is zijn open houding met betrekking tot geestesgaven. Hij wijst ‘maniertjes’ en ‘dweperij’ af, maar hoopt op de doorwerking van Gods Geest in het midden van de gemeente. Dat laatste onderstreept hij, en terecht. Zonder expliciet grootschalige genezingssamenkomsten te veroordelen, merkt de auteur wel op dat hij er weinig goeds van heeft gezien. Nog een mooie notie van het boekje: Schelling wijst op de bijzondere betekenis van de gewone zondagse kerkdienst, een visie die vandaag steeds meer ontbreekt.
Het bovenstaande laat onverlet dat ik verschillende bezwaren heb tegen dit boek. Ik denk bijvoorbeeld aan de betekenis van ziekte. Ik besef dat het een moeilijk onderwerp is, maar van de visie dat ziekte en gezondheid in Gods vaderlijke hand liggen – de auteur noemt overigens Zondag 10 van de Heidelbergse Catechismus niet – moet ds. Schelling weinig hebben. Hij is er evenmin duidelijk over of God werkelijk bij machte is om alle ziekten te genezen. Kan Hij het niet of wil Hij het niet? Het blijven open vragen. Ik zou nog meer kunnen bespreken uit dit boekje – bijvoorbeeld over ziekenzalving en alternatieve geneeswijzen – maar ik laat het rusten. Daarvoor mijn advies het boekje zelf te lezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen