Heiliging in de praktijk

Terecht heeft Calvijn steeds benadrukt dat leer en leven bij elkaar horen. Het is een zeer bijbels standpunt: ‘Want iedere boom wordt uit zijn eigen vrucht gekend.’ De dienst van de Heere bestaat niet slechts in woorden; hart en hand moeten erbij betrokken zijn. Een aantal punten voor de heiliging in de praktijk wil ik bespreken.
In het leven van de heiliging zijn eerbied voor en buigen onder Gods Woord van het grootste belang. Het is genade als de Heilige Geest ons hart zo nederig maakt, dat wij buigen onder God en dus onder Zijn Woord. Buigen, ook daar waar het Woord tegen ons denken en voelen ingaat. Jesaja 66:2b is hierin een aansporing en bemoediging. Deze nederige levenshouding zal ook blijken in de omgang met onze naaste. We zullen liefde tonen, verdraagzaamheid en barmhartigheid. Tegelijk zullen we eerlijk en duidelijk willen zijn vanwege de eer van God en het behoud van onze naaste.
Een dagelijks leven met God betekent een dagelijks biddend leven met Zijn Woord. Het gaat hierin om de gehele Schrift in Oude en Nieuwe Testament. Om de belangrijke lijnen te ontdekken is grondige Schriftstudie nodig. De ene plaats vergelijken met de andere. Losse teksten kunnen vaak niet op een simpele manier worden toegepast. Er is een diepere doordenking en doorworsteling van het Woord nodig. De kanttekeningen van de Statenvertaling geven ons hierin een schat aan informatie.

Vrucht dragen
Het hoogste doel van ons leven is de eer van God. De Heere Jezus zegt: ‘Hierin is Mijn Vader verheerlijkt, dat gij veel vrucht draagt.’ (Joh. 15:8a) In dat gedeelte tekent Christus Zichzelf als de Wijnstok en Zijn discipelen als de ranken. Dat is een heel belangrijk gegeven. Vrucht dragen kan alleen als we zijn afgesneden van de oude wortel en ingeënt in Christus. Dat betekent dat we onze verlorenheid kennen en alles uit Christus verwachten. Het sterven en de opstanding van Christus moeten het rustpunt van ons hart zijn.
Wat een wonder dat Christus wilde sterven voor mij, een vloekwaardige. Dat te geloven geeft zoveel van Zijn liefde in mijn hart, dat er het diepe verlangen is Hem te gehoorzamen. Zo strijd ik tegen de zonde, terwijl ik toch weet dat de overwinning door Hem is behaald. Het fundament van mijn leven bestaat niet in mijn doen en laten, maar in wat Christus heeft gedaan. De Heilige Geest gebruikt de dagelijkse omgang met het Woord om mijn denken te vernieuwen. Dat heeft tot gevolg dat mijn bestaan in beginsel meer en meer veranderd wordt. Vernieuwd naar het beeld van Christus. Het betekent een leven van dagelijkse bekering. Aan de ene kant verdriet over de zonden in mijn leven. Maar aan de andere kant vreugde in God door Christus. De genade is overvloediger dan de zonde.

Zegen van de zondag
In onze drukke maatschappij moeten we dubbel dankbaar zijn voor de rustdag, de zondag. Een dag waarop we meer dan op andere dagen stil kunnen worden voor Gods aangezicht. Dan klinkt de verkondiging van Gods Woord. Dat hebben we broodnodig in de strijd tegen de verleiding van de wereld en de aanvechting van de duivel.
Laat deze dag dan ook werkelijk anders zijn dan andere dagen. Een dag apart gezet voor de dienst van de Heere. Laat het een blijde dag zijn, juist ook voor gezinnen. Op die dag behoort er meer tijd te zijn om te lezen en te praten met elkaar en over de dienst van God. Het is niet de bedoeling om die dag door allerlei regels onaangenaam te maken.
Tegelijk zullen we naar onszelf en elkaar duidelijk moeten zijn over grenzen om de rust te bewaren. Hoe gemakkelijk kan deze dag ons ontglippen als we stad en land afreizen voor het onderhouden van sociale contacten. Een dag ook om helemaal afstand te bewaren van de moderne media, die ons denken en leven al te veel beïnvloeden.

Christelijk gezin
Vaders zijn verantwoordelijk om ook geestelijke leiding te geven in het gezin. Moeders hebben veel invloed op de levens van hun kinderen. Wat is het belangrijk dat kinderen merken dat de vreze des Heeren het leven van hun ouders bepaalt. Laat er in de gezinnen positieve aandacht zijn voor elkaar. Zo zal er ook de ruimte zijn om te spreken over de belangrijkste levensvragen.
Huisgodsdienst behoort een vast onderdeel te zijn van het gezinsleven. Dagelijks hardop bidden en lezen uit de Bijbel. Niet alleen lezen, maar ook nog praten over dat wat gelezen is. Begrepen we het? Wat heeft het ons te zeggen? Maak er een gewoonte van om met elkaar te zingen. Spelenderwijs kunnen de kinderen zo psalmen leren.
De duivel richt zijn pijlen op gezinnen. Drukte kan ouderen en jongeren geheel in beslag nemen. Het is ook niet gemakkelijk om leiding te geven aan jongeren in het omgaan met computer, mobiel en dvdspeler. Terughoudendheid en beperking is nodig. We moeten ons verdiepen in gevaren en die duidelijk maken aan de jongeren. Laten we kinderen van jongs af stimuleren in het lezen van boeken en natuurlijk de Bijbel. God wil Zijn Woord gebruiken als een zaad van wedergeboorte.

Huwelijk
De verhouding tussen man en vrouw is bedoeld als een afspiegeling van de verhouding tussen Christus en Zijn gemeente. De man behoort zijn vrouw lief te hebben zoals Christus de gemeente heeft liefgehad. Dat is nogal wat. Hij gaf Zich tot aan het kruis voor Zijn gemeente. Als een man bereid is zich zo te verloochenen, dan zal het niet moeilijk zijn voor de vrouw om onderdanig te zijn aan haar man.
God heeft een orde binnen het huwelijk gegeven, opdat man en vrouw, elk met hun eigen gaven, tot ontplooiing komen. Het huwelijk is bedoeld als de veilige ruimte waarbinnen man en vrouw elkaar trouw zijn. Zo is er ook de bescherming om kinderen uit Gods hand te krijgen en op te voeden tot Zijn eer. Het kan heel moeilijk zijn, maar de Heere wil dat we biddend zullen strijden om trouw te zijn in het huwelijk.
In de samenleving staat het bijbelse denken over huwelijk en seksualiteit onder grote druk. God heeft de seksuele gemeenschap gegeven binnen het huwelijk tussen een man en een vrouw. Het is Zijn gave waardoor de kinderzegen ontvangen kan worden en de liefde en eenheid lichamelijk ervaren. Waakzaamheid is nodig om rein te leven op weg naar het huwelijk of buiten het huwelijk. Maar ook in het huwelijk kan er veel mis zijn op dit terrein. Hebben we oog voor elkaar? Beoefenen we zelfbeheersing en zelfopoffering? Hebben we een verbond gemaakt met onze ogen om daarmee niet te zondigen?

Kleding
Heeft kleding ook iets te maken met de praktijk van de heiliging? Kleding zit toch aan de buitenkant en God ziet het hart. Inderdaad kijkt God tot op de bodem van het hart. Maar Hij ziet ook de kleding en in de Bijbel is aandacht voor de kleding. Zo zullen we op zondag door onze kleding eerbied willen tonen voor God, wanneer we gaan naar Zijn huis.
God gaf aan Adam en Eva de kleding. Door de zondeval werd kleding nodig om het lichaam te bedekken. We mogen ons niet uitdagend kleden. Anderen zouden daardoor tot zondige gedachten kunnen worden gebracht.
Het onderscheid tussen man en vrouw is door God gegeven. Op meerdere plaatsen wordt dat in de Bijbel uitgedrukt. Helaas is er in deze wereld veel machtsmisbruik door mannen, maar emancipatie is hierop niet het juiste antwoord. De bijbelse verhouding tussen man en vrouw zal de Heere zegenen voor persoonlijke levens, gezinnen en de maatschappij. Het heeft zeker nut om het bijbelse onderscheid tussen man en vrouw in de kleding tot uitdrukking te brengen.
In 1 Korinthe 11 vinden we een nadrukkelijke aanwijzing voor de gemeente. Als de gemeente samenkomt voor gebed en profetie draagt de vrouw een hoofdbedekking. Ze laat daarmee zien dat ze de orde wil aanvaarden die God tussen man en vrouw vanuit de schepping heeft gegeven. In dit verband wijst Gods Woord erop dat de natuur zelf ons leert dat het een eer is voor de vrouw om lang haar te dragen.

Geld en goed
Wij leven in het rijke deel van de wereld. Dat betekent een grote verantwoordelijkheid om goed met onze bezittingen om te gaan. We mogen het goede genieten en God ervoor danken, maar we moeten ook rekenschap afleggen van ons rentmeesterschap. Zetten wij ons hart niet op de overvloed en de luxe? Geven wij blijmoedig voor de dienst van de Heere en de nood van de naaste?
Reserveren we genoeg tijd voor ons gezin, de gemeente en de naaste? Beseffen we onze diepe afhankelijkheid van God? Zijn we bereid om een stap terug te doen of zelfs alles te verliezen om Christus’ wil? Wij hebben onze verantwoordelijkheid. Maar de Heere heeft ook Zijn middelen om Zijn kinderen in deze dingen vast te houden. Hij geeft een of ander kruis dat nodig is om achter Christus aan te komen. Laten we het gelovig dragen en ervaren wat McCheyne zo mooi heeft gezegd: ‘Nu reis ik getroost onder ’t heiligend kruis, naar ’t erfgoed daarboven in ’t Vaderlijk huis.’

Over twee weken gaat ds. F. Hoek in de serie ‘Evangelicalisering van de gemeenten’ in op het spreken over de doop.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen