GLOBAAL BEKEKEN

De doorkijkjes door het Oude Testament van de Joodse Tamarah Benima in VolZin zijn vaak verrassend. Zo schrijft ze over Geen plek voor toeristen, naar aanleiding van Deuteronomium 33:1-34:12:

Bij verjaardagen wensen Joden de jarige: ‘Ad mea sje’ariem, tot honderdtwintig jaar’, de leeftijd die Mosje bereikte. Geen jarige wenst bij de huidige stand van de medische technologie werkelijk honderdtwintig jaar oud te worden. Maar het is aardig om iemand het spreekwoordelijke lange leven te wensen van de grootste profeet die het Jodendom kent, en zal kennen (Deut. 34:10).

Deze honderdtwintig jaar wordt genoemd in het laatste hoofdstuk van Deuteronomium. Het feit dat in dat laatste hoofdstuk van de Pentateuch over de dood van Mosje wordt verhaald, heeft al vroeg in de Joodse geschiedenis aanleiding tot debat gegeven. Als Mosje de auteur is van de Pentateuch (weliswaar als schrijver in dienst van een dicterende God, maar toch), hoe kan het dan dat hij zijn eigen dood en graf beschrijft? In de negentiende eeuw was deze ongerijmdheid een van de argumenten voor de stelling dat de Pentateuch mensenwerk was, en minder Openbaring dan de gelovigen dachten. Over hoe Mosje stierf, wordt niets verteld in het bijbelboek. Hij zegent twaalf van de dertien stammen (de stam van Simon wordt niet gezegend), maar over een afscheid van zijn vrouw Tsippora, van zijn kinderen, of zelfs maar van zijn moeder Jochewed geen woord. Jochewed verloor al twee kinderen, Mirjam en Aharon, nu gaat zij haar derde kind overleven. Maar in Deuteronomium niets daarover.

In de Midrasj, de verhalende uitleg, wordt verteld dat Mosje stierf door een ‘kus van God’: de Eeuwige zelf neemt hem mee naar de andere wereld. Wat Deuteronomium wel vertelt is dat God zelf zijn dienaar begroef. Een opmerkelijk beeld. Maar waar is dat graf? 'In de vallei van Moav, tegenover Beet Peor.' Dat is te weinig informatie. Een bedevaartsplaats kan men zo van Mosjes graf niet maken. Men kan er geen synagoge, tempel, kerk, kathedraal, moskee of ander gebedshuis op neerzetten. Mosjes graf is geen plek voor meditatie of gebed, maar ook geen toeristenattractie. God zelf heeft voorkomen dat er een markt voor Mosje-souvenirs kon ontstaan. Dus geen beeldjes, placemats, mokken, sleutelhangers, T-shirts, vlaggetjes, sandalen, tassen of levenselixers met de gefantaseerde kop van de profeet erop – aan te schaffen bij een plaatselijke middenstand, die elkaar de hersens inslaat over mogelijke klandizie. Mosje heeft ook niet zelf, zoals alle leiders altijd doen, een (graf )monument voor zichzelf laten maken. Zijn dood was hem aangekondigd, hij had dus de opdracht daartoe kunnen geven. Hij deed het niet. Een leider zonder ego. Kom daar eens om.
                                                                 ***
Op 24 oktober promoveerde Marten Visser, werkzaam voor de GZB in Thailand, aan de Universiteit Utrecht bij prof.dr. J.A.B. Jongeneel op een Engelstalig proefschrift, waarvan de titel in het Nederlands luidt: Bekeringsgroei voor protestantse kerken in Thailand. Proficiat! Hier volgt een deel van de Nederlandstalige samenvatting:

Meer dan vierduizend protestantse kerken kunnen inmiddels in Thailand gevonden worden, met in totaal ongeveer 325.000 leden. Veertig procent van hen behoort tot de stammenbevolking, die minder dan 2% van de totale bevolking uitmaakt. Onder de etnische Thais is het percentage protestantse christenen slechts 0,3%. Het protestantisme valt uiteen in drie hoofdstromen, die elkaar in grootte niet veel ontlopen. (…) Omdat het aantal protestantse christenen per jaar 3,5% sneller toeneemt dan de bevolking, neemt het aandeel van het protestantisme onder de Thais toe. Dit is ook op te maken uit het feit dat tweederde van alle Thaise protestantse gelovigen eerste generatiechristenen zijn. Onder de Thais die lid worden van een protestantse kerk, zijn relatief grote aantallen vrouwen en migranten. Een opvallend verschijnsel is dat oudere mensen iets meer geneigd zijn christen te worden dan jongeren. Toch is het zo dat er over heel Thailand en in alle bevolkingsgroepen mensen zijn die christen worden.

Conclusie:
Hoe jonger een kerk, hoe meer bekeerlingen er zijn. Traditionele kerken groeien langzamer (…) Charismatische kerken en kerken zonder vrouwen in de kerkenraad groeien sneller.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen