De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

ds. J.C. Schuurman (1925-2008)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

ds. J.C. Schuurman (1925-2008)

In memoriam

4 minuten leestijd

In de vroege morgen van de dag des Heeren, zondag 26 oktober, overleed Jacobus Christiaan Schuurman. Hij werd geboren op de Eerste Kerstdag van het jaar 1925 en bereikte de leeftijd van 82 jaar. Op 10 oktober 1954 werd hij bevestigd als dienaar van het Woord.

Al geruime tijd leed hij aan een ernstige ziekte. De laatste weken namen zijn krachten snel af. We mogen weten dat hij door Gods genade is Thuisgehaald. Tijdens het ziek-zijn heeft hij meer dan eens uitgesproken dat zijn leven met Christus verborgen was (is) in God. Omdat Christus ons leven is. Dit Schriftwoord uit Kolossensen 3 kwam terug in de rouwdienst die op 30 oktober door de wijkpredikant, ds. K. van Meijeren, in de Oude Kerk van Barneveld werd geleid.
Voor onze moeder en ook voor ons gezin heeft hij veel betekend. We bewaren kostbare herinneringen aan onze man, vader en opa. We zijn de Heere dankbaar voor alles wat Hij ons in hem gaf. In ons verdriet worden we vertroost door de wetenschap dat hij nu eeuwig mag zingen tot lof van het Lam.

Vijf gemeenten
Aanvankelijk deed mijn vader kantoorwerk. Maar kort na de bevrijding in 1945 viel na veel geestelijke worsteling het besluit om predikant te worden. Na het gymnasium studeerde hij in Utrecht. Zijn leervicariaat deed hij in Gouda bij ds. G. Boer, die hem in zijn eerste gemeente Bleskensgraaf bevestigde.
Nog altijd sprak hij met liefde over deze gemeente in de Alblasserwaard en ook over buurgemeenten waarvan hij destijds consulent is geweest. In 1961 werd hij aan de gemeente van Schoonhoven verbonden, die hij in 1966 verwisselde voor de gemeente van Putten. Maar liefst elf jaar heeft hij deze Veluwse gemeente gediend. Vervolgens trok hij in 1977 weer naar het westen van ons land, nadat het beroep van de gemeente van Zoetermeer was aangenomen. Op de Eerste Kerstdag van het jaar 1981 (op zijn 56e verjaardag) deed hij intrede in de gemeente van Barneveld. Na zijn emeritaat in 1991 heeft hij nog zo’n tien jaar pastoraal werk gedaan in het zorgcentrum Nebo.

Heilsfeiten
Het predikantswerk heeft hij met liefde en inzet verricht. Enkele weken geleden zei hij nog: ‘Ik heb genóten, ik had geen groter vreugde dan om predikant te zijn. Als ik vandaag moest kiezen, dan deed ik het net eender.’ Tot op hoge leeftijd ging hij in diensten voor. De laatste keer was op 27 januari jl. in Grafhorst.
Het draaide in zijn verkondiging vooral om Christus, met name om Diens vernedering en verhoging. Rond de herdenking van de heilsfeiten was mijn vader in zijn element. Preken in de lijdenstijd, op Pasen en op de Hemelvaartsdag – dat deed hij graag. Zijn prediking was doortrokken van bewogenheid, ernst en gunning. En het was zijn verlangen om ook de jeugd te bereiken.

Herdersleven
Daarnaast had het pastoraat zijn hart. Hij kwam graag onder de mensen. Het gaf hem veel vreugde als er in gesprekken iets openbaar kwam van Gods werk. Vooral als er ogen waren geopend voor het Lam dat geslacht is. Zijn pastorale inslag bleek ook in zijn bijzondere belangstelling voor het herdersleven in de Bijbel. Door de loop der jaren had hij heel wat stof verzameld. Graag had hij iets van het gevondene willen publiceren. Maar daar is helaas nooit van gekomen.
Hij besefte ook het onvolkomene van zijn ambtelijk werk. Juist de afgelopen maanden kwamen de tekorten op hem af. Hij was er bovendien van doordrongen dat hij niet als dominee kon sterven, maar alleen als begenadigde zondaar. We zagen aan het einde van zijn leven dat hij slechts Gods beloftewoord overhield. Zó is hij ontslapen.
Wat zijn bediening binnen de kerk heeft uitgewerkt, weten wij niet. Maar we mogen wel weten dat het werk niet ongezegend is gebleven. Ook hij is als een instrument in Gods hand gebruikt. Dienaren van het Woord vallen weg. Maar de Heere van het Woord blijft. En Hij zorgt Zelf voor de voortgang van Zijn werk door jongeren te roepen. Mijn vader was op hen betrokken. Onlangs zei hij: ‘Ik heb voor alle jongere predikanten maar één begeerte: dat ze trouw zullen zijn. En dat ze de ootmoed en de eenvoud zullen kennen, het bij de Heere leven!’

Ten slotte: op de rouwkaart moest een berijmde regel uit Psalm 145 komen te staan. ‘Al wat Gij wrocht, zal juichen tot Uw eer!’ Deze woorden waren mijn vader lief en hebben zijn houding als dienaar van het evangelie bepaald. Het gaat niet om ons, maar om de eer van de drie-enige God. En daar zorgt Hij Zelf voor!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 november 2008

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

ds. J.C. Schuurman (1925-2008)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 november 2008

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's