GLOBAAL BEKEKEN

Dr. G.W. Marchal uit Beekbergen, bekend om zijn vele bijdragen in Confessioneel en Centraal Weekblad, kreeg bij zijn emeritering een bundel opstellen onder de titel Een wond zoals een leerling heeft (uitg. Boekencentrum, Zoetermeer). In een interview (‘In dienst’) laat dr. Marchal zelf zijn vroegere hoogleraar de revue passeren:

(…) Ik denk met dankbaarheid, ook vaak met heimwee – kon ik nog maar even met u praten! – aan mijn leermeesters. Professor A.A. van Ruler, die magistraal college gaf, met wie ik – ook in het kader van ‘Progredior’ – persoonlijke contacten onderhield. Ik ben bijna dagelijks bezig met zijn geschriften. Professor A.R. van Hulst, die Oude Testament doceerde. Wij raakten meer met elkaar vertrouwd toen we – samen met mijn jaargenoten Antonie Vos en Arie van der Kooij – door hem uitgenodigd werden om het boek Amos te vertalen in ‘verstaanbaar Nederlands’. (…) Ik zal ook nooit vergeten dat professor Hulst ooit opstond tijdens een conferentie en met zijn stijve been naar voren kwam. Het thema van die bijeenkomst was: ‘Wat moet ik in de kerk?’ De teneur was kommer en kwel. Professor Hulst getuigde van zijn liefde voor de kerk, voor ‘gewone mensen’, met wie je samen op weg mag gaan. Het maakte diepe indruk op mij. Dr. J.M. Hasselaar bereidde ons voor op het tentamen dogmatiek bij professor van Ruler. Het college was niet verplicht. Doorgaans waren we met een kleine kring. Dr. Hasselaar was een ‘leesbare brief van Christus’. Na afloop van zijn college draaide hij een shagje en sprak met ons op voet van gelijkheid. Ik hoor hem nog zeggen, met zijn spraakgebrek: ‘Ppppeinst u daar eens over …’ Professor J. de Graaf gaf ethiek. Een man die moeilijk liep – vanwege kinderverlamming in zijn jeugd, steunend op een stok – met een doorgroefd gelaat. Met zijn warme stem, zijn existentiële betrokkenheid, vertelde hij de stof die levend werd door zijn aanwezigheid. Professor W.C. van Unnik, mijn promotor, die mij na een tentamen vroeg zijn assistent te worden. Ik viel bijna van mijn stoel van verbazing. Hij was en is voor mij het voorbeeld dat de oudste voorganger aan de Theologische Faculteit te Utrecht, Gijsbert Voetius, voor ogen stond: scientia cum pictate conjugenda, dat is: wetenschap te verbinden met vroomheid (…).

De Roemeense dominee Ferenc Visky zat in de communistische tijd samen met Richard Wurmbrand in de beruchte Gherla gevangenis. Enige tijd geleden werd bij De Banier (Utrecht) een boekje van Visky uitgegeven, Gebonden en toch vrij. Zeventig verhalen over gevangenschap en vriendschap.

‘Trek me aan mijn oren’: Ik was veroordeeld, samen met de groep Oradea. Wij, als predikanten, waren met z’n vieren: Sándor Szilágyi, Zoltán Dézsi, Sándor Karcagi en ikzelf. Onderling waren we heel verschillend, maar deze verschillen waren onderscheidende en samenbindende genadegeschenken. Zonder hen had ik de kwellingen niet overleefd. Menigmaal heeft de dood me aangegrijnsd: ernstige bloedarmoede, duizeligheid, bewusteloosheid. Telkens hebben mijn vrienden de dood bezworen en iedere keer hebben ze mij teruggebeden naar het leven. Was er iets te eten, dan smokkelden ze daarvan uit hun etensblik naar het mijne: aardappelen, stukjes spek en andere etenswaar waarvan de herkomst heel moeilijk was vast te stellen. Zonder gewetensbezwaren gebruikten ze daarbij soms gewelddadige methodes met de legitimatie mensen te behoeden voor de hongerdood in naam van de liefde. In Oradea zaten we acht maanden lang met zijn achttienen in een cel voor vier personen. We hielden daar gezamenlijke bidstonden, al hadden we geen Bijbel. Het gebed heeft ons in leven gehouden.
‘Ziet, hoe goed en hoe liefelijk is het, dat broeders ook samenwonen!’ (Psalm 133:1) zingt de psalmist. In de gevangenis had ik mijn broeders des te harder nodig. Ze beschermden me ook tegen mezelf, omdat – naar een gezegde van Augustinus – de mens voor zichzelf een grote afgrond is. De goedgehumeurde Fülöp Néri zei vaak: ‘Trek me aan mijn oren, o God, anders verkoop ik U zoals Judas deed!’
Dank U wel, mijn God, voor degenen die mij aan mijn oren trokken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen