Een zondagmorgen in de Joris

Daar zaten we die zondagmorgen in de Joris. Zoals altijd zagen de eeuwen op ons neer. Geslachten voor ons hoorden hier het evangelie. Generaties voor ons werden er gedoopt. Dat alleen al geeft een besef van de kerk van alle eeuwen. Deze zondag was het allemaal wat kleurrijker dan anders. In de eerste plaats was daar onze broeder die gedoopt zou worden. Van oorsprong moslim. Jaren geleden uit Egypteland hier naar gekomen. En nu uitgeleid uit het huis van dienstbaarheid door Gods machtige hand. Zijn vraag was indringend: ‘Zie daar water, wat verhindert mij gedoopt te worden?’ Ja, het gebeurde allemaal onverwacht. God kwam zijn leven binnen. ‘De Heere heeft mij gezien en onverwacht ben ik opnieuw geboren.’ Dat was het. Sterven met Christus en opstaan met Hem.

Jawoord
We lazen dat indrukwekkende doopformulier voor volwassenen met die vijf indringende vragen. Toch ‘zonde’ dat we dat zo weinig horen? Zo overtuigd en krachtig klonk het jawoord dat ze het op de Hof (plein voor de Joris) konden horen. Toen knielde hij en stroomde het water over zijn hoofd. ‘Teken van Gods contract met mij’, zo verwoordt hij dat zelf. We zongen hem de zegen van God toe met de woorden van Psalm 134. Daarna zongen we een lied in het Arabisch. Om de ‘Arabische helft’ van onze broeder woorden in zijn moedertaal op de lippen te leggen om God de Vader te loven.
Tja, wie had dat gedacht? Dat we Arabische woorden zouden zingen in onze oude kerken. God brengt zomaar mensen op onze weg. Zo stoot Hij voor ons de vensters open naar Zijn wereldwijde Kerk. Wij maar denken en vergaderen: hoe brengen we onze stadsgenoten het evangelie? Je denkt je suf. En ineens zegt God: ‘Laat mij het maar doen.’ Ja, dat van Gods soevereiniteit kan ik maar niet begrijpen. Ik leef ervan. Keer op keer. Voor eeuwig.

Asielzoekerscentrum
Toen was daar ook die ander, uit Somalië. Voor het eerst in een kerk, in een dienst. Doet in het geheim mee met bijbelstudies op een asielzoekerscentrum. Kwam na afloop vol overtuiging: ‘I want to be a Christian, I want to convert myself to Jesus Christ.’ Nu gaan we maar samen lezen over het Lam van God, Dat de schuld van de wereld draagt.
En dan was er die broeder uit Jemen. Oudste zoon wordt vermist. Want vader en moeder zijn overtuigd christen. Andere kinderen en moeder komen binnenkort naar Nederland. Vader is gedoopt, moeder en de kinderen nog niet. Willen samen het Lam volgen. Ervaren als jonge christenen nu al de littekenen van de navolging. Vader is iedere zondag twee keer in de dienst.

Verlaten hoekje
Toen was er die Surinaamse mevrouw. Collega van onze gedoopte broeder. Ze vertelde: ‘De Geest heeft mij helemaal vervuld.’ Had ik nog nooit in de Joris gehoord. Terwijl anderen koffie stonden te drinken, was ze in een verlaten hoekje aan het bidden.
Terug naar huis dacht ik die morgen aan de woorden uit Psalm 87. Dit keer uit de nieuwe berijming. Het kan verkeren. ‘God houdt er open hof.’ Een heel leerproces voor ons als gemeente en voor mezelf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen