Evangelisch intermezzo
Echtpaar Schouten werd na 12 jaar weer hervormd
Ze gingen heen en kwamen terug. Het leven van het echtpaar Schouten uit Sleeuwijk kent een evangelische periode van twaalf jaar. Anno 2008 is hij weer ouderling in de hervormde gemeente van Werkendam.
Hij was jarenlang drogist. Zij voedde vooral de kinderen op. Drie kregen ze er. ‘In je kinderen investeerde je, zeker wat betreft de geestelijke dingen’, zegt Schouten. ‘Onze jongste hielp mij wel eens in de winkel. Op een keer zei ze: ‘Wat heb ik nou aan mijn leven?’ Dat raakte me. Toen onze kinderen naar de Crocus wilden, een jongerencentrum in Doeveren, reden we hen. Honderd kilometer, heen en weer, ook al had je er op zaterdagavond een werkdag op zitten.’
Mevrouw Schouten: ‘Het was heftig, maar wel positief.’ De kinderen brachten het echtpaar in evangelische kring.
Mevrouw Schouten: ‘Je ging naar plaatsen waar de kinderen het naar hun zin hadden: het Paasappèl in Rijswijk of Genderen. We gingen ook naar De Burght, het evangelisch ontmoetingscentrum in Haamstede, en naar de evangelische landdag in Velserbeek.’
Kadertraining
Toch zette het echtpaar zelf de eerste stappen in evangelische richting.
Schouten: ‘We hadden veel vrienden in de evangelische wereld. Samen volgden we een pastorale cursus van evangelist A. van de Sande. Vanuit Werkendam ging ik naar de Evangelische Bijbelschool in Rotterdam. Ik zat inmiddels in de kerkenraad in de hervormde gemeente, maar wilde verder gevormd worden. Ik ging naar Agapè om een kadertraining te krijgen, om leiding te geven.’
Mevrouw Schouten: ‘Ik heb de Grote Opdracht School gedaan. Bij evangelische mensen vond je een stuk gedrevenheid, dat werkte aanstekelijk.’
Schouten: ‘Onze activiteiten hielden we in de kerk een beetje voor onszelf. Toen we naar Sleeuwijk verhuisden, konden we voor ons gevoel een keus maken. We zijn in een evangelische gemeente in Gorinchem terechtgekomen, een ‘verbondsgemeente’, waar de kinderdoop werd gepraktiseerd.
Als hervormden kregen we een beginselcursus, om de beginselen van de vrij-evangelische kerken te leren. We hadden een enorm gevoel voor evangelische liederen en voor die van Johan de Heer.’
Mevrouw Schouten: ‘Toen we huisbezoek kregen, zei een oudste: ‘Hè, hè, gewortelde mensen.’ Daar schrokken we wel een beetje van.’
Bekering
Omdat de gemeente groeide, werd ze gesplitst. Er startte een nieuwe gemeente in een school in Andel. Schouten werd al snel oudste. ‘Zeven jaar ben ik met plezier voorzitter geweest. Ik kijk daar positief op terug. Ik moest ook spreken. Daar heb ik veel van geleerd, ook vrijmoedigheid door gekregen. Hervormden schermen hun innerlijk leven soms af, we leerden daar onszelf bloot te geven.’
Mensen in Werkendam begrepen niet waarom u weggegaan was.
Schouten: ‘Ik zou die keus nu ook niet meer maken. Dat we evangelisch werden, had ermee te maken dat we in een jeugddienst in Almkerk bewust tot het geloof gekomen zijn, nu 35 jaar geleden. Toen begon de prediking een plek in ons eigen leven te krijgen.’
Mevrouw Schouten: ‘De tv bleef daarna op zondag bijvoorbeeld uit. Onze oudste zei onlangs: ‘Ik accepteerde de veranderingen, omdat ik zag dat het echt was.’’
Schouten: ‘Er kwam een intens geloofsleven. Ik had in de gaten dat ik een ander meer liefhad dan God. Ik ging zien dat ik zonder mijn moeder eigenlijk niets had. Toen tijdens de bewuste dienst werd gevraagd: ‘Wie wil hier kiezen, wie wil visser van mensen worden?’, heb ik ja gezegd. Mijn leven stond helemaal op zijn kop. Ik had Christus gevonden.
Intussen zaten we nog gewoon in de Hervormde Kerk. Vóór die ommekeer hadden we het geloof dat je van huis uit meekreeg. Het was niet onecht, we waren trouw en heel serieus. Maar we hadden Christus niet echt gevonden.’
Mevrouw Schouten: ‘Bij mij kwam het een aantal maanden later, ik was ook wat rustiger. We kregen teksten. Als we in ons dagboek lazen, zeiden we tegen elkaar: ‘Zie je wel, het staat in de Bijbel.’ Wat we gehoord of gelezen hadden, werd bevestigd.’
Schouten: ‘Het is het kostbaarste wat we ooit ontvangen hebben. In het begin zweef je wat, maar later kom je weer terug in de realiteit. We hebben ons geloof mogen behouden, door dik en dun.’
Waarom werd u na twaalf jaar toch weer hervormd?
Schouten: ‘We bleven in de gemeente enkelingen, de behoudende mensen. Het werd ook moeilijker. De kinderdoop kwam op de tweede plaats. Voor het genadeverbond was geen begrip meer. We ontdekten langzaam maar zeker een stuk oppervlakkigheid. Er is bijvoorbeeld maar één zondagse dienst. Wat je ’s middags doet, moet je zelf weten: naar Zandvoort of McDonald’s. Wij gingen ’s middags ook wel eens naar een grote zwemgelegenheid. Het is heerlijk om zo christen te zijn, maar er sluipt op deze manier wel gemakkelijk een stuk wereldgelijkvormigheid binnen.’
Mevrouw Schouten: ‘Je hoeft als christen niet veel meer te doen. Maar ik denk dat het bijbels is dat als iemand tot het geloof komt, hij zijn Bijbel gaat lezen, bijbelstudie doet, bidt. De oppervlakkigheid heeft ook te maken met het feit dat vrij veel evangelische mensen uit de ‘wereld’ komen en hun zonden vaak niet willen opgeven. ‘De Heer vergeeft wel’, wordt gezegd. Veel hangt van de leider af. Evangelische gemeenten hebben soms weinig structuur. Iedereen wil dan baasje zijn. Dat geeft gemakkelijk wrijving.’
Schouten: ‘Er kwam bij ons ook onvrede over de preken. Langzaamaan gingen we ’s avonds weer naar de hervormde gemeente. Toen kwamen we tot de ontdekking hoe voedzaam de prediking daar was. Als we naar huis gingen, waren we blij.’
Mevrouw Schouten: ‘In evangelische gemeenten is het gevoel heel belangrijk, maar niet op een bijbelse manier. Voel ik God niet? Dan is Hij er ook niet. Dat klopt niet.’
Schouten: ‘Er brak een periode van bezorgdheid aan. De liturgie veranderde. In de evangelische gemeente wordt een lied als ‘Abba, Vader’ weinig meer gezongen. De eerste honderd liederen van Opwekking zijn oubollig. Ook de preek werd soms ingekort en oppervlakkiger van inhoud. Hij moet gevat en populair zijn. Is hij inhoudelijk, dan vindt de gemeente er niets aan. Intussen hadden we goede contacten in Werkendam. Ik bezocht een man op zijn sterfbed. Hij zei: ‘Jullie moeten terug.’ Dat was heftig. Ik heb hem nog gevraagd: ‘Waarom zeg je dat zo? Ik heb daar verantwoordelijkheid.’ We zijn toch teruggegaan. We dachten niet: nu gaan we een vrolijke kerk zoeken of we worden confessioneel. Nee, we zijn bewust naar onze oude gemeente gegaan. Dat is een groot wonder geweest.’
Mevrouw Schouten: ‘De mensen waren zo blij dat we weer terugkwamen. Er zat niks tussen.’
Schouten: ‘Die stervende man zei: Je moet misschien wel schuldbelijdenis doen. Maar dat had niets gegeven, we waren klein geworden.’
Psalmen
‘Ik heb wel eens gezegd: We gingen een periode de weg van ons eigen vlees, we dachten het in Moab te vinden. Toch is onze evangelische uitstap voor ons vormend geweest. We hebben waardig afscheid genomen. Zoals je in een gemeente komt, zo moet je er ook weggaan. Je moet elkaar kunnen blijven ontmoeten.'
Vroeger waren we in de Hervormde Kerk geboren, nu hebben we er bewust voor gekozen. Ik voel me er als een vis in het water. Sinds vier jaar ben ik weer ouderling. Het liefst ga ik naar crisissituaties toe. Ik heb in evangelisch verband geleerd daarmee om te gaan. We zijn ontzettend gemotiveerd.’
Mevrouw Schouten: ‘Wij brengen spontaniteit in. We proberen ook positief te zijn. En enthousiast. Dat is zeker naar jonge mensen toe belangrijk. We willen jongeren waarschuwen om niet af te zwakken, niet thuis te blijven uit de kerk.’
Schouten: ‘De psalmen spraken me vroeger nooit zo aan. Nu zeg je: ‘Wat is een psalm inhoudelijk bijzonder.’ In evangelische kring worden de psalmen weggeduwd. Voor ons zijn ze weer meer tot leven gekomen.’
Mevrouw Schouten: ‘In de hervormde gemeente zijn de preken goed, alleen is de uitwerking van de zondagse dienst soms zoek. Mensen zeggen meer dan eens: ‘Wat een goede preek was dat!’ Dan denk ik: dan zal hun leven wel veranderen.’
Schouten: ‘Toch is in onze gemeente groei merkbaar en hebben we goede gespreksstof, zeker tijdens de huisbezoeken. Ik zeg vaak tegen mijn bezoekbroeder : ‘Wat een zegen hebben we vanavond ontvangen. We reizen weer met blijdschap, broeder.’
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 december 2008
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 december 2008
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's