De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

In het boek Gezag en Vrijheid (uitg. Boom, Amsterdam), waarin door Marcel ten Hooven en Ron de Jong de honderdjarige geschiedenis van de voormalige Christelijk Historische Unie wordt beschreven (1908-1980), krijgt ook aandacht de dichter F.C. Gerretson (Geerten Gossaert), die in de CHU een voortdurende dwarsligger was. ‘Een artiest, met eigenaardigheden en trucages.’
De antirevolutionaire politicus Isaäc Diepenhorst (1916-2004) zei over Gerretson, met wie hij tegelijkertijd in de Eerste Kamer zat: ‘De CHU was niet in alle opzichten een briljante partij, maar ik kan me wel een briljante spreker herinneren: Gerretson. Hij was doof en merkte niet welke uitwerking zijn woorden hadden. Maar dat kon hem ook weinig schelen. Als hij maar een stilistisch mooie en staatsrechtelijk onberispelijke rede uitsprak. Hij was een artiest, met eigenaardigheden en trucages, die men van anderen niet zou kunnen velen. In hem waren ze aanvaardbaar.’

Ach, in dit wreed bestel, 
Zóo ver en  zóo nabij
Lief mij en lijfsgezel 
Wat tusschen u en mij.

Elk hart zijn eigen pijn
Elk huis zijn  eigen strijd
Tusschen ons  zal niet zijn
Dan weedom en eenzaamheid.                 

Hoewel veel vroeger geschreven, mag dit gedicht van Geerten Gossaert, het pseudoniem van Carel Gerretson als dichter, als tekenend worden beschouwd voor diens getroebleerde positie in de Nederlandse politiek, sinds Nederland afstand had gedaan van zijn koloniën in de Oost.
‘Zijn bezetenheid voor de glorie van het Vaderland verteerde hem’, schreef zijn vriendin Annie Salomons. (…) ‘De ruwaard van het staatsrecht’, karakteriseerde journalist Jan de Vries hem daarom in 1953. De Vries: ‘Een typisch negentiende-eeuwer van patricischen huize, verteerd door onvruchtbare passie voor het verleden, wantrouwig tegenover het leven van deze dagen …’

Na de oorlog werd hij ervan beschuldigd dat hij één van de stichters van de Fascistenbond was geweest.
Vandaar Gerretsons reactie toen PVDA-senator Johan van de Kieft (1884-1970) hem een dictatuuraanbidder noemde en hem uit het parlement wilde verjagen met de banspreuk die Johan Bogerman, de rechtzinnige voorzitter van de Dordtse synode van 1618, over dissenters uitsprak: ‘Gaat! Met bedrog zijt ge begonnen. Met bedrog zijt ge geëindigd, gaat heen.’ Van Hulst: ‘Weet je wat het antwoord van Gerretson was? Hij zei: ‘Meneer de voorzitter, toen ik als eerste gevangene van de Duitsers in het Oranje Hotel in Scheveningen zat, ben ik de heer Van de Kieft daar niet tegen gekomen.’ Oei, dat was hard! Maar wel briljant.

Donderdag 18 december hoopt ds. M.A. van den Berg (Zoetermeer) in Utrecht te promoveren op het proefschrift Het rijk van Christus als historische realiteit. Calvijns anti-apocalytische uitleg van het boek Daniël. Een hartelijke gelukwens voor de promovendus en een gezegende promotiedag toegewenst. Het boek sluit af met een citaat van Calvijn:

‘Nog meer moet het betreurd worden dat zo’n grote menigte uit zichzelf verloren gaat, omdat ze zich toch als het ware met toewijding in hun verderf storten. Opdat hun furie ons niet te veel zou schokken, roept de tweede vermaning van Daniël in onze herinnering dat het heil zeker en gerust is voor allen die bevonden zullen worden geschreven te zijn in het boek (Dan. 12:1). Hoewel echter de verkiezing verborgen is in de geheime raad van God, die de eerste oorzaak is van ons heil, zo is toch de aanneming van allen die in Christus’ lichaam door geloof in het evangelie ingeplant zijn geenszins twijfelachtig. Weest u daarom tevreden met dit getuigenis en gaat vastberaden voort in de loopbaan die u zo gelukkig begonnen bent. Als u nog een langere tijd moet strijden (zoals ik u aankondig dat er nog gevechten zullen resten die harder zijn dan u mogelijk acht) en als de woede van de goddelozen met geweld zal koken zodat ze alle hellen zullen opstoken, herinnert u dan dat de loopbaan voor u bepaald is door de hemelse leider van de strijd, wiens regels des te vuriger moeten worden gehoorzaamd, omdat Hij zijn eigen strijders tot het einde zal voorzien van wat ze nodig hebben.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 december 2008

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 december 2008

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's