Biddend in een boze wereld

Deze maand was groothertog Henri van Luxemburg in het nieuws. In februari jl. had het parlement van Luxemburg met vier stemmen verschil een euthanasiewet aangenomen, ondanks dat de medische stand tegen legalisering van euthanasie was. Na Nederland en België het derde land dat een dergelijke wet heeft, waarmee de Benelux zich zowel binnen als buiten Europa op beschamende wijze onderscheidt.

Tegen de stroom in
Maar, ook de groothertog onderscheidde zich door als een vis tegen de stroom in te roeien! Voor het eerst in de geschiedenis van het groothertogdom ging het staatshoofd in tegen de wil van de volksvertegenwoordiging. Al had slechts een derde van de Luxemburgers begrip voor zijn optreden, de rooms-katholieke Henri volgde zijn geweten in zijn weigering de nieuwe wet van zijn handtekening te voorzien. Intussen hoeft hij geen wetten meer te ondertekenen, mag hij ze alleen afkondigen. De westerse samenleving kan blijkbaar steeds minder uit de voeten met orthodoxe christenen op verantwoordelijke posten.
In de kiosk was het ochtendblad snel uitverkocht op de dag dat de mening van de groothertog bekend werd. Dat is in tegenstelling met dat kleine bericht in slechts enkele kranten, deze zomer over het tvprogramma Het 3e testament van de NCRV. Twee zussen – afkomstig uit een familie van wie de leden nogal eens zeer oud en dement worden – pleitten voor het zelf bepalen van het tijdstip van hun sterven. Als je in een programma van een christelijke omroep pleit voor euthanasie, dan is Nederland niet in rep en roer. Wie volgt het nog?
Is dit niet een significante trend in het voorbije jaar? Een afwijking van de hoofdstroom van het seculiere denken in Nederland moet je uitleggen. Je moet je zelfs verdedigen tegen het verwijt van intolerantie of een plaats in het publieke leven wordt je ontnomen.

Vijandige houding
De stichting Schreeuw om Leven verspreidde deze maand plastic foetussen van enkele centimeters, om de bezinning over de meer dan 30.000 abortussen per jaar een impuls te geven. Los van de vraag of deze actie te confronterend was, trof mij de veelzeggende vijandschap in de ogen en in de woorden van hen die onder leiding van het tv-duo Pauw & Witteman met Bert Dorenbos van Schreeuw om Leven in debat gingen.
Een ongemeen felle aanval vanwege zijn geloofsovertuiging viel in juni al prof. Henk Jochemsen van het Lindeboom-instituut in het tv-programma Nova ten deel in de discussie over de verruiming van de mogelijkheden tot embryoselectie. In het publieke leven moeten christenen met een pro life-opstelling alle communicatieve zeilen bijzetten om zich te verantwoorden. Laat de bereidheid ertoe onder ons blijven!

Naam van God
De ruimte in het publieke leven voor christenen is in 2008 opnieuw verder ingesnoerd. De ontkerkelijking van Nederland blijkt geen gegeven dat op zichzelf staat. Waar het Evangelie niet meer gehoord wordt, winnen andere machten in de geestelijke oorlog terrein. In Hosea 4 zegt de Heere tegen Israël dat er geen trouw, geen weldadigheid en kennis van God in het land meer zijn. Woorden die we met het oog op Nederland op ons in moeten laten werken. Geen wel-dadigheid meer, geen mensen die goed doen. Wat is er dan wél? ‘Vloeken en liegen, en doodslaan, en stelen, en overspel doen.’ Eén voor één worden Gods geboden genegeerd. Mensen raken daarbij aan het heilige, aan de Naam van onze God. Over die Naam maakt ons volk zich in meerderheid niet meer druk, nu het artikel dat smalende godslastering strafbaar stelt, geschrapt zal worden. Beseffen we de toorn van de Heere daarover? Nadat ons psalmboek inzet met het zalig spreken van degene die niet in de raad van de goddelozen wandelt, leert de tweede psalm ons hoe de volkeren zich verheffen tegen Christus. Volken bedenken wat zinloos is en overheden spannen samen tegen Gods Gezalfde. Wie lacht erom en wie spot ermee? Die in de hémel woont! Hij zal met het menselijk bedrijf de spot drijven en daarna zal Hij in Zijn toorn spreken, in Zijn grimmigheid schrik aanjagen. Het is de psalm waarin tegelijk de enige weg ter ontkoming voor ons en onze kinderen genoemd wordt: ‘Kus de Zoon!’

Verborgen regering
De wetenschap van Psalm 2 bewaart de gelovigen voor moedeloosheid. Maarten Luther heeft ons geleerd dat God de wereld immers op een verborgen wijze regeert – en dat moeten we wel blijven ‘zien’. Het jaar 2008 wás geen jaar waarin menselijke besluiten leidend geweest zijn. En zo zal Ahmed Aboutaleb als eerste islamitische burgemeester in 2009 niet van beslissende invloed zijn in Rotterdam en zal zelfs Barack Obama als eerste Afro-Amerikaanse president geen beslissend stempel op de wereldgeschiedenis kunnen zetten, want de aarde is de plaats waarop de Geest van God werkt. En dat laatste zien we slechts door het geloof.
Zo ligt in de rechtvaardiging door het geloof voor Luther de zin van de geschiedenis en ontvangen we (Ps. 2) in het gericht genade. Luther: ‘In de wereld laat God de vromen krachteloos worden en verdrukt, zodat iedereen meent dat het met hen uit is en gedaan, maar juist dan is Hij het sterkst aanwezig, zo verborgen en in het geheim.’

Profetisch preken
Tot verbetering van de wereld spoort de Bijbel ons nergens aan. Die roeping hebben we ook niet. Als we – zoals de Engelse prediker Martyn Lloyd-Jones ons leert – ‘voortdurend moeten bedenken dat de aarde een zeer slecht oord is’, zijn we niet verbaasd als de vijandschap tegen Christus aan het licht treedt. De situatie in de wereld vraagt van christenen dan om een profetische prediking en een priesterlijke levenshouding.
Die profetisch prediking kan niet heen om het peil van het zedelijke leven in Nederland én om de wereldgelijkvormigheid en lauwheid van vele christenen. Tot wezenlijke en dagelijkse bekering roept de kerk op. Dat moet ze blijven doen. En het is een zegen dat die boodschap in 2008 op het ritme van de zondag geklonken heeft. Hoe zou ons land eraan toe zijn zonder de prediking van het evangelie?

Afgelost
Op deze plaats denken we aan hen die door God al in hun jonge jaren afgezonderd werden om onder ons het profetische Woord te verkondigen en die in 2008 afgelost zijn van hun post. Hun leven in de strijdende kerk kwam ten einde, omdat een beter lot hen bereid was. Met dankbaarheid voor hun dienst in ons midden noemen we hun namen:

ds. B. Haverkamp, overleden op 22 januari (87 jaar);
ds. C.B. van Harten, overleden op 22 mei (66 jaar);
ds. G.J. van der Heide, overleden op 23 mei (83 jaar);
ds. E.J. Schimmel, overleden op 26 juni (86 jaar);
ds. N. Kleermaker, overleden op 13 september (88 jaar);
ds. A. Cysouw, overleden op 4 oktober (74 jaar);
ds. J.C. Schuurman, overleden op 26 oktober (83 jaar).

Een predikantengeneratie die in de jaren zestig, zeventig, tachtig van de vorige eeuw de hervormd-gereformeerde gemeenten heeft gediend en hun identiteit mede hebben bepaald, valt weg. Aan ons de oproep uit de Hebreeënbrief om nauwkeurig te letten op waar hun levenswandel op uitloopt en hun geloof na te volgen. Omdat Christus hun leven was (Kol. 3:4).

Navolgers
Bij het profetische spreken hoort een priesterlijke houding. Het geloof is immers door de liefde werkzaam. Aan de nieuwtestamentische gemeente verwoordt Paulus zijn dankbaarheid vanwege haar liefdevolle inspanning en vanwege haar volharding in de hoop op Christus. Zo waren zij te midden van veel verdrukking navolgers (1 Thess. 1:6). Het geheim? Dat zal liggen in de ontvangen geest van kracht, van liefde en van gematigdheid, waarbij de vrees uitgedreven is.
Zo mogen we voor het aangezicht van onze God en Vader, de jaargrens passeren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen