Toen kwam Barack Obama

In de afgelopen 28 jaar heeft Bill Clinton als enige Democraat het Witte Huis bewoond. Het was daarom niet verwonderlijk dat oud-Amerika-correspondent Charles Groenhuijsen nog in 2006 in zijn boek Amerikanen zijn niet gek schreef dat de Democraten niet weten waar ze het zoeken moeten. ‘Amerikanen worden met het jaar rechtser en dat lijkt hen steeds beter te bevallen. Rechtse burgers en politici gedragen zich als een voetbalelftal dat ver in de tweede helft met 3-0 voorstaat. Bij de bijna verslagen tegenstander verlaat de ene na de andere sterspeler strompelend het veld en er zijn geen goede vervangers.’ En toen? Toen kwam Barack Obama.
Inkomensverschillen werden in Amerika steeds groter, het aantal onverzekerden en armen nam toe, de aow werd onbetaalbaar en een aanzienlijk deel van het buitenland kreeg een hekel aan het Amerika van George Bush. ‘Toch’, schrijft Groenhuijsen, ‘lukt het niet deze omstreden kwesties in verkiezingswinst om te zetten. Wie weet, staat er nog eens een echt aansprekende politieke leider op.’ En toen? Toen kwam Barack Obama.

Hand op de Bijbel
Dinsdag is hij beëdigd, de eerste zwarte president van de Verenigde Staten. Beëdigd met de hand op de Bijbel, dat kunnen we niet beter wensen. De erfenis die Obama ten deel valt, is zodanig dat iemand met minder roepingsbesef of minder ambitie voor de enorme hoeveelheid problemen zou weglopen. De VS zijn verwikkeld in oorlogen in Irak en Afghanistan en gaan gebukt onder de gevolgen van de kredietcrisis. Alsof dat niet genoeg is, worstelt het land met een failliet gezondheidssysteem en een verouderde infrastructuur. Je hoeft geen Amerika-watcher te zijn om te voorspellen dat de eerste termijn van president Obama door de grote economische problemen in zijn land gedomineerd zal worden.
Kijken we naar de jeugdjaren van Obama, dan is die hand op de Bijbel bijzonder. Hij is de eerste Amerikaanse president die niet in een christelijk gezin grootgebracht is. Tijdens zijn campagne ging de laster rond dat hij bij zijn entree in de Senaat met de hand op de koran beëdigd werd. Het maakte het nodig dat kerkgangers na de zondagse eredienst een pamflet kregen, waarop het christen zijn van Obama onderstreept werd.
Die laster werd gevoed door het feit dat zijn tweede naam, Hoessein, een deel van zijn wortels verraadt. Zijn vader en stiefvader waren moslims en Barack bracht een groot deel van zijn jeugd in het islamitische Indonesië door, waar hij overigens niet de radicale islamitische school, maar seculiere en christelijke bezocht.

Religieuze draaikolk
Stephen Mansfield schrijft in een onlangs verschenen boek over de geloofsovertuiging van Obama dat zijn leven een ‘religieuze draaikolk’ was. ‘Hij bad aan de voeten van een katholieke Jezus, bezocht met zijn stiefvader de moskee, terwijl zijn moeder hem haar atheïstische optimisme leerde.’ Tegen deze achtergrond is de bekering van Obama tot het christelijk geloof in 1985 wonderlijk.
Mansfeld schrijft erover dat hij bij die bekering niet de taal van de traditionele bekeerling gebruikt. In 2006 verwoordde Obama in zijn boek The Audacity of Hope (letterlijk: De stoutmoedigheid van de hoop) dat hij een ‘kanaal zocht voor zijn waarden, een gemeenschap of gedeelde tradities waarin ik mijn diep gekoesterde overtuigingen kon delen.’ Jezus is voor hem ‘een echte persoon die vanwege zijn morele voorbeeld nagevolgd moet worden’. Orthodoxe christenen zijn daarom verontrust over de wijze waarop de nieuwe president zich over andere religies uitgelaten heeft.

Gezagsdrager
Belangrijker dan de privé-overtuiging van Obama is de manier waarop de nieuwe president zijn principes doorvertaalt naar zijn beleid. Omdat de Verenigde Staten geen christelijke politieke partijen kent, is het logisch dat er meer gefocust wordt op het christen-zijn van de politicus. Ons oordeel zal echter gebaseerd moeten zijn op het beleid en de uitspraken van Obama als gezagsdrager.
Dat neemt niet weg dat religieuze overtuiging en politieke stellingnamen in Amerika niet te scheiden zijn. Tussen de 35 en 40 procent van de kiezers is evangelical en woog de ethische opstelling van Obama mee. Zijn verkiezingsoverwinning is mede te danken aan het feit dat hij de sterke koppeling tussen het stemmen op een Republikein en traditionele gelovigen heeft weten te doorbreken. Jongere evangelische leiders riepen hun gemeenteleden op kritisch naar beide partijen te kijken.

Pro-life
Wie naar de voornemens van Obama kijkt, is dankbaar voor zijn inzet voor gerechtigheid, voor het milieu, voor zijn opkomen voor de zwakken die zich in velerlei gedaante in de Amerikaanse samenleving laten zien. Mensen met een donkere huidskleur hebben zich eeuwenlang gediscrimineerd geweten en zien in de nieuwe leider van Amerika de hoop gesymboliseerd. Hierin mag verwachtingsvol gekeken worden naar de wijze waarop hij zijn beloften gaat waarmaken.
Deze positieve punten in Obama’s beleid maken het lastig die samen te wegen met zijn ethische opvattingen. Ethische keuzen laten immers zien op welke manier de president het Woord van God doorvertaalt. We kunnen moeilijk zeggen dat Obama in veel opzichten van harte onze steun heeft en dat zijn minimale pro-life standpunt daarom alleen zo jammer is, want dan relativeren we de overtreding van Gods geboden in plaats dat we opkomen voor het naleven van Zijn inzettingen, tot welzijn van heel het volk gegeven.

Gezag van de Bijbel
Voor het beleid van de president heeft de Bijbel geen normatief gezag. In een rede zei hij dat als hij een wet wil invoeren die abortus verbiedt, ‘ik niet eenvoudig Gods wil in gedachten kan brengen, maar ik moet zoeken naar een uitgangspunt dat ook weegt voor mensen zonder geloof ’. Toen een journalist Obama confronteerde met de woorden van Jezus dat niemand tot de Vader komt dan door Hem – omdat de president zich positief over andere religies uitlaat – antwoordde hij dat Jezus’ woord ‘slechts een afzonderlijk vers in de Bijbel is’. Daarom wil hij inzake de visie op het homohuwelijk ‘geen lezing van de Bijbel aanvaarden waarin een obscure regel uit de brief aan de Romeinen doorslaggevender is dan de Bergrede’.
Wie deze grondlijn in het denken van Barack Obama overdenkt, begrijpt zijn koerswijziging ten aanzien van de predikanten die een bijdrage leverden op de dag van zijn installatie. Na vijftig jaar is Billy Graham afwezig, wat goed verklaarbaar is vanwege de leeftijd van deze 90-jarige evangelist. Aanvankelijk koos de president voor Rick Warren, die het huwelijk wil blijven reserveren voor man-vrouwparen. Wie daar in de westerse samenleving voor kiest, krijgt echter publiekelijk de vraag naar zich toe waarom hij kiest ‘voor deze zeer omstreden persoon’. Alsof het om iemand met een crimineel verleden gaat … Daarom werd – de eerste homoseksuele – bisschop Gene Robinson van New Hampshire gevraagd dinsdag ook een gebed uit te spreken. Alsof dit geen provocerende daad is!

Gods plan
De Christian Defense Coalition, een netwerk van conservatieve en religieuze organisaties, heeft de afgelopen weken opgeroepen tot voortdurend gebed voor president Obama, waarin beleden wordt dat Amerika als natie onder Gods gezag staat, waarin schuld beleden wordt dat Gods wetten te lang veronachtzaamd zijn en waarin voorbede voor de president en zijn regering wordt gedaan. Inderdaad, dat is de eerste roeping van de kerk, opdat ‘wij in godzaligheid en eerbaarheid een stil en gerust leven mogen leiden’.
En wie bidt, legt ook de (wereld)regering in de handen van God. De geschiedenis van Israël leert ons dat de eeuwige en de levende God de machthebbers van deze wereld kent, hun beslissingen beïnvloedt en hun beleid gebruikt voor Zijn plan. We geloven in God, de almachtige Vader, schepper van hemel en aarde. Zoals eens de koningen van het Babylonische rijk gebruikt werden om Israël bij Hem terug te brengen, zo gaat er ook in de wereldregering niets zonder de wil van de hemelse Vader.

Obama is president, Jezus Christus is de Kurios, de Heer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen