De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Lijn naar gemeente

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Lijn naar gemeente

Kerk en student [2, slot]

5 minuten leestijd

Allochtonen, jongeren, yuppen, zwervers. De kerk in de stad denkt aan iedereen, behalve aan studenten. Toch zijn er uitzonderingen. Wat doet de plaatselijke gemeente?

Als ik naar de situatie in Rotterdam-Delfshaven kijk, dan hebben we als plaatselijke hervormde gemeente studenten hard nodig. Zonder studenten en net afgestudeerden is er bijna geen instroom meer in een stadsgemeente met het bijbehorende verloop. Specifieke aandacht voor studenten is dan ook niet te veel gevraagd, zoals soms wordt gesuggereerd. Er is juist sprake van gezonde noodzaak. Studenten en net afgestudeerden houden een gemeente fris en levendig. Daarnaast hebben studenten zelf baat bij een gemeente; om kerkdiensten te bezoeken en om contacten met niet-studenten te hebben. Als het einde van de studie in zicht komt, vergemakkelijkt het een meer definitieve keuze voor een gemeente.
Contacten met christelijke studentenverenigingen zijn de basis. Een jaarlijks overleg met bestuur, expliciete uitnodiging van en aandacht voor studenten tijdens bepaalde diensten, een predikant of werker die een lezing houdt op een studentenvereniging, invullen van het mentoraat bij een vereniging, het zijn allemaal dingen die meehelpen aan een goede onderlinge verstandhouding.

Geen concurrentie
De missionaire betekenis hiervan is echter vrij beperkt. Juist daarom hebben we in Delfshaven in ons missionair plan 2009-2013 expliciet aandacht voor studenten. Niet om de concurrentie met plaatselijke verenigingen aan te gaan, maar veel meer om aan te vullen, een logisch vervolg te bieden en zo mogelijk in samenwerking met hen de missionaire inzet in de studentenwereld te vergroten. De studentenwereld is een zendingsgebied vol onbereikte jongeren en tegelijk heeft de kerk de zorg voor haar leden die studeren. Daarnaast zijn de studenten van nu de leiders van morgen. Vanuit dat perspectief is een drievoudige opdracht te formuleren: missionair van huis uit, pastoraal voor vandaag, vormend voor morgen.

Belangrijke beslissingen
Missionair van huis uit.
De studententijd is voor veel mensen een vormende periode. Er vallen belangrijke beslissingen. Ook als het gaat om God en geloof. Vragen rond levensbeschouwing en geloof spelen weer een grotere rol. Juist in deze periode moeten jonge mensen de gelegenheid krijgen om kennis te maken met het evangelie en een christelijke levenshouding. Bij uitstek een taak van de kerk en van huis uit betekent dat het werk niet vanuit een schuurtje of de achtertuin gedaan wordt, nee vanuit het midden van de gemeente.

Pastoraat voor vandaag.
Christen-zijn en studeren kan allerlei vragen oproepen, door de aard van de studie, maar ook door contacten met medestudenten die heel anders in het leven staan. Ook de overgang van studie naar werk is vaak intensief. Vanuit mijn ervaring als mentor van een studentenvereniging merk ik dat sommige studenten graag eens met iemand van buiten hun directe leefwereld van gedachten wisselen over dingen die hen bezighouden. Gemeenteleden en met name oud-studenten zouden hier een goede rol in kunnen vervullen. Hierbij moet het pastoraat zich niet alleen richten op de huidige doelgroep van het studentenpastoraat, maar ook op jongeren met een meer orthodoxe of evangelische inslag. Daarvoor is een zekere profilering en differentiatie in het aanbod noodzakelijk.

Vormend voor morgen
We moeten streven naar een aanbod van vorming en toerusting dat niet alleen aansluit op behoeften van studenten, maar tegelijkertijd toekomstgericht is. Dit kan bijvoorbeeld door aandacht te geven aan het gesprek met moslimstudenten. In Rotterdam, en dat zal ook voor een aantal andere steden gelden, is een aanzienlijk percentage van de studentenpopulatie moslim. De moslimstudent weet waar hij voor staat en veelal raak je gemakkelijk met hem of haar in gesprek over geloof. Soms om elkaar te vinden, bijvoorbeeld in medisch-ethische of maatschappelijke kwesties, soms om de verschillen in geloof te zien. De moslimmedestudent is de collega van de toekomst.

Arm
Gelukkig staat de kerk er niet alleen voor. De speerpunten van de Protestantse Kerk sluiten aan bij de missies van zowel IFES als de Navigators. Studentenverenigingen worden terecht ook wel de arm van de kerk genoemd. Zij hebben al ervaring met missionaire inzet in de studentenwereld. Anderzijds hebben ze behoefte aan pastoraat en vorming. Gezamenlijk optrekken is noodzakelijk en de signalen dat deze verenigingen dat willen, zijn positief. Het zou vreemd zijn als de kerk deze handschoen niet oppakt.
Hoe de samenwerking vorm kan krijgen moet de tijd leren. Wel van belang is de nadruk op de plaatselijke gemeente. Speciale studentenwerkers in dienst van de kerk en/of studentenverenigingen zijn zeer waardevol, maar er moeten duidelijke lijnen liggen vanuit het studentenwerk naar een plaatselijke gemeente. En dan niet naar de centrale kerkenraad, maar naar een of meer gemeentes binnen de stad die hier voor openstaan. Als de nadruk komt te liggen op de plaatselijke gemeente komen scheve situaties, zoals door twee CSFR-studenten uit Groningen beschreven in het Reformatorisch Dagblad, niet meer voor. Zij schetsten de situatie ter plaatse: De Martinikerk is inmiddels twee jaar vacant en kan slechts een predikant beroepen voor 70 procent. De Protestantse Kerk in Nederland heeft in Groningen 2,5 formatieplaats voor het studentpastoraat. Toch komen er volgens de briefschrijvers meer studenten naar de reguliere dienst dan naar de studentendienst.

Nieuwe impuls
Het lijkt me duidelijk dat studentenwerk vanuit de kerk een nieuwe impuls nodig heeft. De huidige vorm spreekt slechts beperkt aan. Met de vacaturestop van 2000 is het bovendien al een tijd stilstaand water en dat smaakt niet goed. Ook dekt de naam studentenpastoraat de lading niet meer en missionair gezien is het geen sterk ‘merk’.
De impuls komt niet uit een nieuw organisatiemodel of gewijzigde formatieruimte. Een duidelijk beleid met de juiste middelen en randvoorwaarden is noodzakelijk. Maar een gemeente hoeft niet te wachten tot de landelijke kerk visie en beleid geformuleerd heeft. Of mensen nu in een dorp of stad wonen, regelmatig bidden voor studenten en studentenwerkers is een eerste en niet te onderschatten stap.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 februari 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Lijn naar gemeente

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 februari 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's