Blij met 'De reiskoets'

‘Vorige week hebben wij Jannigje Cornelia Kool begraven. Wat zegt U? Daar wisten we helemaal niets van! Toch is het zo. Jannigje Cornelia Kool is afgelopen zondag gedoopt en dat is ook een begrafenis. We lezen immers in Romeinen 6:4: ‘Wij zijn dan met Hem begraven, door de doop in de dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.’ U voelt wel, gemeente, het verhaal is nog niet uit. Het komt er voor de kleine Janine – want zo is haar roepnaam – op aan dat ze in haar leven met Christus leert opstaan tot een nieuw leven (…)’

Ds. Leenmans schreef het in 1957 in De Zaaier, kerkblad voor de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden. Hij was toen predikant in zijn eerste gemeente Hagestein. De aanpak sprak mij aan, hoewel hij bij veel gebruik ook vervelend kan worden.

Veranderd
Ik hoorde ds. Leenmans weliswaar in de jaren vijftig van de vorige eeuw preken, maar zijn woorden staan niet in mijn geheugen gegrift. Halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw las ik echter in de rubriek Reflexen van het blad Theologia Reformata goed nieuws. Prof.dr. H. Jonker attendeerde daar op een boekje Achter in de reiskoets op de bank met de rug naar het paard van ds. Leenmans. Een bundel kerkbladberichten, columns, meditaties en korte artikelen die hij als predikant schreef. Ik kon het boekje toen niet te pakken krijgen en dan vervaagt zoiets, zeker als je druk bent met je werk.
Veel later heb ik ds. Leenmans opgebeld. Hij was toen al met emeritaat en ik legde mijn vraag naar het boekje voor. Hij reageerde enthousiast en beloofde mij een exemplaar te zullen sturen. Enkele dagen later kwam er een in oude kranten gewikkeld pak via de post met het gevraagde en nog enkele andere publicaties van zijn hand.
Opnieuw belde ik hem op om te bedanken en toen ontstond een gesprek. ‘Hoe komt u aan mij?’ Toen ik vertelde dat ik hem enigszins kende vanuit de Hagesteinse tijd, was zijn antwoord ietwat cynisch: ‘Ik ben wel veranderd hoor …’
‘Hoe dan?’ vroeg ik. ‘Liturgisch bijvoorbeeld en ik heb breder leren denken …’ Nogal emotioneel vervolgde hij: ‘Maar één ding is recht overeind gebleven en dat is: Jezus Christus en Die gekruisigd. Daar hoop ik bij te blijven leven en ook mee te sterven.’

Opnieuw
In De reiskoets vond ik opnieuw de doop. En hoe. ‘Beloften doet God in de doop. Wim, Angelique, hier ben Ik. Mij heb je helemaal! De Vader, die met jou een eeuwig Verbond opricht, de Zoon die je wast in Zijn bloed, de Geest die in je wil wonen en werken. Snoer de reddingslijn, die Ik naar je uitwerp, maar vast om je heen en je bent met Mijn hart verbonden voor altijd, voor eeuwig!’ (…)
God belooft niet alleen bij de doop, Hij vraagt ook. Ben je gedoopt, dan ga je niet, eenmaal, op wieltjes het Rijk van God binnen, net zo geruisloos als je de kerk werd ingereden voor je doop. Nee, de belofte wil verwerkt, toegeëigend worden. De genade in Jezus Christus moet in ons leven gestalte krijgen. Het Doopformulier zegt dat we moeten opstaan tot een nieuw leven! En als de gemeente een doopdienst meemaakt, dan moeten oude ringen van trouw weer worden opgepoetst zodat ze nieuwe glans krijgen (…).
Bij persoonlijke ervaring, zo u wilt bevinding, alleen kan ik niet leven. Dat is in het uur van nood en dood slechts kaf dat wegstuift voor de wind. Maar de vaste belofte blijft. Dankt, dankt nu allen God!’

Wat was ik blij met dit geschrift. Ik voelde me persoonlijk aangesproken.

De naam Jannigje Cornelia Kool is gefingeerd.

De auteur memoreert vier personen die op hem een onuitwisbare indruk hebben gemaakt. Volgende week aandacht voor ds. J. van ’t Ende.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen