Een diaken … vergadert

Een vriend is in de gemeente waarin hij meeleeft, tot diaken verkozen en overweegt zijn besluit. Door de gemeente en daarom door God zelf verkozen. Geroepen om de gemeente in Christus’ naam voor te gaan in de dienst van de barmhartigheid. Armenzorg van weleer is uitgewaaierd tot een wijdvertakte roeping om ‘in eenvoud uit te delen’. Ik schrok ervan, toen ik van de verkiezing hoorde. Waarom? Omdat hij met name opzag tegen alle vergaderingen en commissies. Is hierin het werk van de diaken tot de kern teruggebracht? Is helpen met materiële gaven en met troostvolle woorden uit de Schrift vooral in de avonduren met elkaar om de tafel?

Boerenbedrijf
Mijn gedachten kwamen erdoor bij een kennis, agrariër in hart en nieren. De liefde voor zijn vee duurt van zondag tot zaterdag, heel de klok rond. In veel gemeenten worden deze bedachtzame en bezonnen mensen schaarser. In ons laatste gesprek vertelde deze veertiger dat het zomaar zou kunnen dat zijn bedrijf het op termijn niet zou houden. De regelgeving rond milieuwetgeving was zo toegenomen dat hij er met zijn boerenverstand niet meer uit kwam. Deze boer zoekt geen vrouw maar een boekhouder. De uren van administratieve assistentie zijn echter duur voor de agrariër, die zelf op geen veertig uur per week kijkt. Zo verliest Nederland langzaamaan steeds meer rustgevend groen.

Pleegzorg
Gelukkig zijn er nog mensen als minister Rouvoet. Het lijkt of hij het echtpaar hoorde spreken over het opnemen van een pleegkind. Zij wilde zo graag, hij aarzelde vanwege de druk die het leven nu al op mensen legt. Ze bezochten een avond en lazen de folder van de instelling voor pleegzorg.
Het ongelooflijke bleek waar. ‘Het meest tijdrovende in de pleegzorg is het invullen van alle formulieren.’ Zijn aarzeling werd groter. Mooi van de minister dat hij een jaar geleden besloot de regelgeving in de jeugdzorg voor 2011 met een kwart terug te brengen. Hulpverleners, ouders en kinderen spreken immers van ervaren regeldruk.

Museum
In Epe hadden ze het door. De gemeente begon vorig jaar een museum tegen bureaucratie. De tentoonstelling toont kunstwerken die overbodige regels uitbeelden, in de hoop dat veel ambtenaren op bezoek komen.
Wilbert van Vree promoveerde als socioloog ooit op de studie Nederland als vergaderland. Uit later onderzoek van hem bleek dat de werknemer in ons land een kwart van de tijd vergadert, of hij nu politieman is of in de zorg werkt. In zijn al veelbesproken boek, Ziek van de kerk?, legt ds. J. Belder er ook de vinger bij. ‘Heten predikanten geen dienaren van het Woord, terwijl ze zoveel tijd in muffe vergaderlokaliteiten moeten slijten?’ In zijn eerste gemeente, Loon op Zand, was de aanwezigheid van een bakker onder de ambtsdragers, wiens wekker heel vroeg afging, hét middel tegen langdurige vergaderingen.
Waar management in de gemeente intree doet, neemt het geloofsgesprek nogal eens afscheid. Gezond in de kerk is luisteren naar Handelingen. Volharden in de leer, in de gemeenschap, in de breking van het brood en in de gebeden. Dán heb je zelfs geen diaken nodig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen